Łupek gruzełkowy – skała metamorficznaLeksykon-skały metamorficzne. powstająca w strefie kontaktowej intruzji magmowej pod wpływem silnego podgrzania skał otaczających intruzję. Tworzy się w pewnym oddaleniu od kontaktu z intruzją, w temperaturach niższych od tych, w których powstają łupki plamiste. Odznacza się gęstą łupkowatością, zwykle bez zaburzeń tektonicznych (fałdów). Cechą wyróżniającą jest doskonała oddzielność, dzięki której skała dzieli się na cienkie płytki. Zwykle występuje z innymi skałami tworzącymi się w warunkach facji hornfelsowej, reprezentowanymi przede wszystkim przez: hornfelsy, łupki hornfelsowe, a także łupki plamiste. Czasami bywał wykorzystywany jako materiał do pokryć dachowych. Ze względu na zastosowanie niektóre odmiany zaliczane są do łupków dachówkowych
Struktura: porfiroblastyczna. Tekstura: łupkowa Skład mineralny: głównie kwarc i miki (muskowit, serycyt, biotyt), podrzędnie skalenie; guzki tworzy przeważnie biotyt, andaluzyt, a czasami także kordieryt bądź amfibol. Barwa: łupki gruzełkowe odznaczają się szarą lub brunatną, wykazującą charakterystyczne ciemne nabrzmienia gruzełki. Twardość: niezbyt twarde
Występowanie W Polsce łupki gruzełkowe występują lokalnie w północnej osłonie granitoidów karkonoskich w Górach Izerskich oraz w osłonie granitoidów strzegomskich w okolicach Bartoszówka na Dolnym Śląsku.
Przypisy
Literatura
Gruzełkowy