thumb|Charon, w roboczym ubiorze (eksomis) i czapce (kyne), jako przewoźnik zmarłych w scenie z attyckiego lekytu grobowego, z połowy V wieku p.n.e. Charon (gr. Chárōn, łac. Charon, etr. Charun) – w mitologii greckiej opiekun umierających i konających, przewoźnik dusz zmarłych przez rzekę Acheron (lub Styks); w mitologii etruskiej znany jako „demon śmierci”.
W mitologii greckiej Postać świata podziemnego, syn Erebu i Nyks„Charon | Myth & Symbols”. Encyclopædia Britannica. [online] dostęp 24 sierpnia 2024 (ang.). Był przewoźnikiem dusz zmarłych przez mityczną rzekę Styks (w innych wersjach mitu nazywaną Acheronem i niekiedy określaną jako jezioro lub bagno.
Był posępnym starcem, bezwzględnym i bezlitosnym. Nikt z żywych nie miał wstępu do jego łodzi; kilkukrakrotnym odstępstwie od tej zasady delikwent ponosił karę (np. Herakles zmuszony spędzić rok w więzach). Podczas przeprawy dusze zmarłych musiały wiosłować, gdy Charon sterował łodzią, pobierając za swą usługę opłatę – monetę o wartości jednego lub dwóch oboli, wskutek czego zwyczajowy obowiązek rodziny nakazywał umieszczanie monety w ustach zmarłego.
W sztuce przedstawiano Charona jako brodatego, siwego, szpetnego starca odzianego w strój niewolnika z jednym rękawem (exomis) i w kapeluszu podróżnym, często oczekującego z wiosłem w łodzi.
W mitologii etruskiej Charon uosabiał demona śmierci, który dobijał konającego i zaciągał go do Podziemia. Przedstawiany był z potężnym młotem w dłoni, z wężami zamiast włosów, często uskrzydlony.
W Boskiej komedii Dantego Charon jest przewoźnikiem potępieńców do piekła.
Zobacz też
Tanatos
Przypisy
Kategoria:Bogowie greccy Kategoria:Bóstwa etruskie Kategoria:Przewodnicy zmarłych Kategoria:Bóstwa podziemi Kategoria:Bóstwa śmierci Kategoria:Mityczne postacie upamiętnione nazwami księżyców