Grizon mniejszy (Galictis cuja) – gatunek małego drapieżnego ssaka z podrodziny łasic w obrębie rodziny łasicowatych (Mustelidae), zamieszkujący Amerykę Południową. W Czerwonej Księdze IUCN oznaczono go jako gatunek najmniejszej troski.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1782 roku chilijski przyrodnik Juan Ignacio Molina, umieszczając nowy gatunek w rodzaju Mustela i nadając mu epitet gatunkowy cuja. Miejsce typowe to Chile. Holotyp zaginiony. W rodzaju Galictis został umieszczony w 1958 roku przez hiszpańskiego zoologa Ángela Cabrerę.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają cztery podgatunków. Podstawowe dane taksonomiczne podgatunków (oprócz nominatywnego) przedstawia poniższa tabelka:
Podgatunek Oryginalna nazwa Autor i rok opisu Miejsce typowe HolotypG. c. furaxGrison furaxO. Thomas, 1907São Francisco dos Campos, na wysokości 1580 m n.p.m., Minas Gerais, Brazylia.młodociany samiec (sygnatura BMNH:Mamm:1901.6.6.25) ze zbiorów Muzeum Historii Naturalnej w Londynie; okaz typowy zebrał 29 marca 1901 roku francuski botanik i kolekcjoner Alphonse Robert.G. c. huronaxGrisonella huronaxO. Thomas, 1921„Mar del Plata”, Buenos Aires, Argentyna.dorosły samiec (sygnatura BMNH:Mamm:1912.2.17.6) ze zbiorów Muzeum Historii Naturalnej w Londynie; okaz typowy zebrał 4 czerwca 1911 roku W.A. Smithers.G. c. luteolaGrison furax luteolusO. Thomas, 1907Chulumani, na wysokości 1800 m n.p.m., Boliwia.dorosła samica (sygnatura BMNH:Mamm:1901.6.7.27) ze zbiorów Muzeum Historii Naturalnej w Londynie; okaz typowy zebrał 31 grudnia 1900 roku amerykański kolekcjoner Perry Oveitt Simons.
Etymologia Galictis: galeē lub γαλη galē ‘łasica’; ικτις iktis, ικτιδις iktidis ‘łasica’. cuja: chilijska nazwa cuya dla grizona mniejszego. furax: , furacis ‘złodziejski’, od furari ‘ukraść’, od fur, furis ‘złodziej’. huronax: ‘fretka’. luteola: łac. luteolus ‘żółtawy’, od luteus ‘szafranowo-żółty’, od lutum ‘szafran’.
Rozmieszczenie geograficzne Grizon mniejszy występuje w Ameryce Południowej zamieszkując w zależności od podgatunku: G. cuja cuja – zachodnia Argentyna i Chile G. cuja furax – środkowa i wschodnia Brazylia, Paragwaj, północno-wschodnia Argentyna i Urugwaj G. cuja huronax – środkowa i południowa Argentyna G. cuja luteola – południowo-wschodnie Peru i zachodnia Boliwia
Morfologia Długość ciała 28–50,8 cm, długość ogona 12–19,3 cm, długość tylnej stopy 5–7,5 cm, długość ucha 23 cm; masa ciała 1–2,5 kg. Wzór zębowy: I C P M = 34.
Uwagi
Przypisy Nazwy zwyczajowe za:
Bibliografia
Kategoria:Łasicowate Kategoria:Ssaki Ameryki Południowej Kategoria:Taksony opisane przez Juana Ignacio Molinę Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1782 roku