Siergiej Siergiejewicz Wariencow, (ur. w Dmitrowie, zm. 1 marca 1971 w Moskwie) – radziecki wojskowy, główny marszałek artylerii.
Życiorys W Armii Czerwonej służył od 1919 roku. W 1921 ukończył kurs ciężkiej artylerii, a w 1926 – jako ekstern – szkołę artyleryjską. W 1930 ukończył kurs dokształcający dla dowódców, a w 1951 – wyższy kurs akademicki w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego.
Na początku II wojny światowej jako pułkownik był szefem artylerii 6 Korpusu Strzeleckiego 6 Armii Frontu Południowo-Zachodniego, od listopada 1941 – 40 Armii Frontu Południowo-Zachodniego, od września 1942 – 60 Armii Frontu Woroneskiego, od października 1942 do końca wojny – dowódcą artylerii Frontu Woroneskiego (od października 1943 – I Frontu Ukraińskiego). Awansowany na stopień generała majora artylerii w listopadzie 1941. Od lutego 1943 był generałem porucznikiem artylerii, a w październiku tego roku generałem pułkownikiem artylerii. Wariencow podczas bitwy kurskiej był pomysłodawcą przygotowania artyleryjskiego polegającego na poddaniu ostrzałowi artyleryjskiemu o niebywałej sile oddziałów niemieckich kilka minut przed rozpoczęciem ich natarcia. W 1945 za operację berlińską otrzymał tytuł Bohatera Związku Radzieckiego. Od 1951 szef Głównego Zarządu Artylerii, a następnie dowódca wojsk rakietowych i artylerii Wojsk Lądowych.
Mianowany na stopień głównego marszałka artylerii 6 maja 1961.
Po wykryciu działalności szpiegowskiej Olega Pieńkowskiego, który w latach 1944–1945 był adiutantem Wariencowa, został oskarżony o brak czujności, został w dniu 13 marca 1963 pozbawiony stopnia głównego marszałka artylerii, zdegradowany do stopnia generała majora i pozbawiony wszelkich tytułów i orderów, w tym wojennych. Został odwołany ze stanowisk partyjnych i państwowych, przeniesiony do rezerwy.
Bogusław Wołoszański w swoim programie z cyklu „Sensacje XX wieku” – Najwyższa stawka, cz. IV (1997 r.) podaje informację, że Siergiej Wariencow popełnił samobójstwo, strzelając sobie z pistoletu w głowę na moskiewskiej ulicy.
Pochowany w Moskwie, na Cmentarzu Nowodziewiczym.
Awanse gen. mjr artylerii 09 listopada 1941; gen. por. artylerii 04 lutego 1943; gen. płk artylerii 20 października 1943; marszałek artylerii 11 marca 1955; główny marszałek artylerii 06 maja 1961.
Nagrody i odznaczenia Order Lenina, czterokrotnie (6 listopada 1941, 21 lutego 1945 – pozbawiony orderu 12 marca 1963, 29 maja 1945, 14 września 1961); Order Czerwonego Sztandaru, trzykrotnie (27 sierpnia 1943, 3 listopada 1944, 20 czerwca 1949); Order Suworowa I stopnia (10 stycznia 1944); Order Kutuzowa I stopnia, dwukrotnie (8 lutego 1943, 25 sierpnia 1944); Order Czerwonej Gwiazdy (14 lutego 1943); Order Lwa Białego (Czechosłowacja); Czechosłowacki Wojskowy Order Lwa Białego „Za zwycięstwo”; Krzyż Wojenny Czechosłowacki 1939; Order Virtuti Militari; Order Krzyża Grunwaldu.
Przypisy
Bibliografia
artykuł z gazety "Труд": "Дело маршала Варенцова" biografia na stronie "Герои страны"
Kategoria:Główni marszałkowie artylerii Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wojennym Czechosłowackim 1939 Kategoria:Pozbawieni tytułu Bohatera Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Orderem Krzyża Grunwaldu Kategoria:Odznaczeni Orderem Kutuzowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Suworowa Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Orderem Virtuti Militari (Polska Ludowa) Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie Kategoria:Ludzie urodzeni w Dmitrowie Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1971