Sezon NHL 2011/2012 – 94. sezon gry National Hockey League, a 95. jej działalności. Pierwsze mecze sezonu odbyły się 6 października 2011 roku. W tym dniu odbyło się trzy spotkania, w tym konfrontacja drużyn: Philadelphia Flyers oraz obrońcą tytułu mistrzowskiego Boston Bruins. Po raz piąty sezon rozpoczął się meczami w Europie. Rozegrane zostały one w dniach 7-8 października w trzech miastach: Helsinkach, Sztokholmie oraz w Berlinie w ramach NHL Premiere. 29 stycznia 2012 roku w Ottawie w hali Scotiabank Place rozegrany został NHL All-Star Game. Sezon zasadniczy zakończył się 7 kwietnia 2012 roku. Cztery dni później rozegrany został pierwszy mecz playoff. Ostatni mecz finałowy Pucharu Stanleya rozegrano 11 czerwca.

Po zakończeniu poprzedniego sezonu klub Atlanta Thrashers zmienił siedzibę na Winnipeg i postanowiono, że od tego sezonu będzie występował pod nazwą Winnipeg Jets. Jest to pierwsze przeniesienie zespołu NHL od sezonu 1997/1998, kiedy to drużyna Hartford Whalers przeniosła się do Raleigh zmieniając nazwę na Carolina Hurricanes. NHL po tej zmianie nie przeprowadziła reorganizacji ligi przez co Jets zajęli miejsce Thrashers w dywizji południowo-wschodniej.

Wydarzenia przedsezonowe NHL Entry Draft 2011

W dniach 24-25 czerwca 2011 roku w stolicy stanu Minnesota – Saint Paul w hali Xcel Energy Center odbył się czterdziesty dziewiąty w historii draft, w którym drużyny NHL mogą wybrać zawodników, którzy urodzili się pomiędzy 1 stycznia 1991 a 14 września 1993 roku. Z numerem pierwszym wybranym został Kanadyjczyk Ryan Nugent-Hopkins, pochodzący z klubu Red Deer Rebels, środkowy ten został wybrany przez drużynę Edmonton Oilers. Łącznie zostało wybranych 211 graczy z 11 państw: 82 z Kanady, 60 ze Stanów Zjednoczonych, Szwecji, Czech, Finlandii, Rosji, Słowacji, Niemiec, Norwegii, Szwajcarii, Danii.

W pierwszej trójce draftu znaleźli się również: szwedzki prawoskrzydłowy – Gabriel Landeskog, który przeszedł do Colorado Avalanche. Trzecim zawodnikiem draftu był Kanadyjczyk, środkowy – Jonathan Huberdeau, który przeszedł do Florida Panthers.

Mecze towarzyskie w Europie Cztery drużyny NHL rozegrały przed rozpoczęciem sezonu mecze w Europie z miejscowymi drużynami w ramach NHL Premiere Challenge. Cztery mecze, w czterech różnych państwach zagrała drużyna New York Rangers i wygrała 3 z nich, ulegając tylko szwajcarskiej drużynie EV Zug. Pozostałe trzy drużyny, Anaheim Ducks, Los Angeles Kings i Buffalo Sabres, zagrały po jednym meczu i wszystkie zwyciężyły.

DataHalaDrużyna europejskaDrużyna NHLWynik29 wrześniaTesla Arena, Praga Sparta PragaNew York Rangers0:230 wrześniaScandinavium, Göteborg Frölunda HCNew York Rangers2:42 październikaOndrej Nepela Arena, Bratysława Slovan BratysławaNew York Rangers1:43 październikaBossard Arena, Zug EV ZugNew York Rangers8:44 październikaHartwall Areena, Helsinki JokeritAnaheim Ducks3:4 d.4 październikaO2 World Hamburg, Hamburg Hamburg FreezersLos Angeles Kings4:54 październikaSAP Arena, Mannheim Adler MannheimBuffalo Sabres3:8

Sezon zasadniczy Każda z 30 drużyn rozegra w sumie 82 meczów sezonu zasadniczego – 24 meczów z drużynami z tej samej dywizji, 40 meczów z drużynami z pozostałych dywizji tej samej konferencji oraz 18 meczów z drużynami opozycyjnej konferencji.

NHL Premiere Cztery drużyny, które rozgrywały mecze towarzyskie w Europie, zagrały ze sobą 7 i 8 października w ramach NHL Premiere. Drużyny zmierzyły się w Szwecji, Finlandii oraz po raz pierwszy w Niemczech. Pierwszego dnia Anaheim podjęło Buffalo w Hartwall Arena w Helsinkach, a NY Rangers Los Angeles w Ericsson Globe w Sztokholmie. Następnego dnia mecze rozegrały NY Rangers z Anaheim w Sztokholmie oraz Buffalo z Los Angeles w O2 World w Berlinie.

DataMiejsceDrużyna 1Drużyna 2Wynik7 października HelsinkiAnaheim DucksBuffalo Sabres1:47 października SztokholmLos Angeles KingsNew York Rangers3:28 października SztokholmAnaheim DucksNew York Rangers2:18 października BerlinBuffalo SabresLos Angeles Kings4:2

NHL Winter Classic 2 stycznia 2012 roku odbyła się piąta edycja NHL Winter Classic. Mecz rozegrany został na stadionie Citizens Bank Park w Filadelfii. Gospodarze – Philadelphia Flyers podejmowali New York Rangers. Po raz pierwszy NHL Winter Classic odbyło się 2 stycznia, a nie jak to miało miejsce w poprzednich latach pierwszego. Dla drużyny z Filadelfii był to drugi taki mecz. Pierwszy zagrali w 2010 roku na Fenway Park w Bostonie przeciwko Boston Bruins i przegrali 2:1. W tej edycji również Flyers przegrali jedną bramką, ulegając drużynie z Nowego Jorku rezultatem 2:3. Nie zaplanowano jak w poprzednim sezonie meczu Heritage Classic.

Weekend Gwiazd Weekend Gwiazd rozpoczął się 26 stycznia draftem w Casino du Lac-Leamy na przedmieściach miasta organizatora – Ottawy w Gatineau. Wyboru dokonywali: Szwed Daniel Alfredsson – przedstawiciel gospodarzy oraz Zdeno Chára – przedstawiciel zdobywcy Pucharu Stanleya. Po zwycięstwie w losowaniu pierwszego wyboru dokonał Chara, który wybrał Rosjanina Pawieła Daciuka. Dwa dni później odbył się w sobotę 28 stycznia odbył się konkurs umiejętności. W pierwszej części weekendu gwiazd zwyciężyła drużyna Alfredssona zwyciężając wynikiem 21:12. Podczas konkursu na najmocniejszy strzał Zdeno Chára poprawił dotychczasowy rekord NHL, również ustanowiony przez niego. Nowy rekord wynosi obecnie 175,1 km/h. W niedzielę 29 stycznia 2012 roku odbył się o godzinie 16:00 czasu miejscowego NHL All-Star Game – mecz gwiazd. Zwyciężyła w nim drużyna Cháry zwyciężając 12:9. Najbardziej wartościowym zawodnikiem meczu został wybrany Słowak – Marián Gáborík.

Tabela Klasyfikacja końcowa Konferencja Wschodnia Dywizja AtlantyckaLp.DrużynaMZPDKBrBlPkt1 New York Rangers8251247226-187+391092 Pittsburgh Penguins8251256282-221+611083 Philadelphia Flyers8247269264-232+321034 New Jersey Devils8248286228-209+191025 New York Islanders82343711203-255-5279 Dywizja Północno-wschodniaLp.DrużynaMZPDKBrBlPkt1 Boston Bruins8249294269-202+671022 Ottawa Senators82413110249-240+9923 Buffalo Sabres82393211218-230-12894 Toronto Maple Leafs82353710231-264-33805 Montreal Canadiens82313516212-226-1478 Dywizja Południowo-zachodniaLp.DrużynaMZPDKBrBlPkt1 Florida Panthers82382618203-227-24942 Washington Capitals8242328222-230-7923 Tampa Bay Lightning8238368235-281-46844 Winnipeg Jets82373510225-246-21845 Carolina Hurricanes82333316213-243-3082 Konferencja Zachodnia Dywizja CentralnaLp.DrużynaMZPDKBrBlPkt1 St. Louis Blues82492211210-165+451092 Nashville Predators8248268237-210+271043 Detroit Red Wings8248288248-203+451024 Chicago Blackhawks82452611248-238+101015 Columbus Blue Jackets8229467202-262-6065 Dywizja Północno-zachodniaLp.DrużynaMZPDKBrBlPkt1 Vancouver Canucks8251229249-198+511112 Calgary Flames82372916202-226-24903 Colorado Avalanche8241356208-220-12884 Minnesota Wild82353611177-226-49815 Edmonton Oilers82324010212-239-2774 Dywizja PacyficznaLp.DrużynaMZPDKBrBlPkt1 Phoenix Coyotes82422713216-204+12972 San Jose Sharks82432910228-210+18963 Los Angeles Kings82402715194-179+15954 Dallas Stars8242355211-222-11895 Anaheim Ducks82343612204-231-2780 Legenda: Lp. – miejsce, M – mecze, Z – zwycięstwa, P – porażki, DK – porażki po dogrywce lub rzutach karnych, Br – bramki, Bl – bilans bramkowy, Pkt – punkty     = mistrz dywizji,     = awans do playoff

Statystyki Statystyki zaktualizowane po wszystkich 1230 meczach:

Zawodnicy z pola: Gole Asysty Punkty +/- Steven Stamkos 60 Henrik Sedin 67 Jewgienij Małkin 109 Patrice Bergeron +36 Jewgienij Małkin 50 Claude Giroux 65 Steven Stamkos 97 Tyler Seguin +34 Marian Gaborik 41 Jewgienij Małkin 59 Claude Giroux 93 Zdeno Chára +33 James Neal 40 Erik Karlsson 59 Jason Spezza 84 Chris Kelly +33 Aleksandr Owieczkin 38 Joe Thornton 59 Ilja Kowalczuk 83 Brad Marchand +31

Bramkarze:Dotyczy bramkarzy grających w przynajmniej 1800 minut (30 meczów)

Obrony (w %) GAAŚrednia straconych bramek na mecz Shutouty Zwycięstwa Brian Elliott .940 Brian Elliott 1.56 Jonathan Quick 10 Pekka Rinne 43 Cory Schneider .937 Jonathan Quick 1.95 Brian Elliott 9 Marc-Andre Fleury 42 Henrik Lundqvist .930 Cory Schneider 1.96 Henrik Lundqvist 8 Henrik Lundqvist 39 Mike Smith .930 Henrik Lundqvist 1.97 Mike Smith 8 Mike Smith 38 Jonathan Quick .929 Jaroslav Halák 1.97 Jaroslav Halák 6 Jimmy Howard 35

Playoff Rozstawienie Po zakończeniu sezonu zasadniczego 16 zespołów zapewniło sobie start w fazie playoff. Drużyna Vancouver Canucks zdobywca Presidents’ Trophy uzyskała najlepszy wynik w lidze zdobywając w 82 spotkaniach 111 punktów. Jest to najwyżej rozstawiona drużyna. Kolejne miejsce rozstawione uzupełniają mistrzowie dywizji: New York Rangers, Boston Bruins, Florida Panthers, St. Louis Blues oraz Phoenix Coyotes.

Konferencja Wschodnia right|175px|thumb|Puchar Stanleya New York Rangers – mistrz dywizji atlantyckiej i konferencji wschodniej w sezonie zasadniczym oraz 109 punktów. Boston Bruins – mistrz dywizji północno-wschodniej, 102 punkty Florida Panthers – mistrz dywizji południowo-zachodniej, 94 punkty Pittsburgh Penguins – 108 punktów (51 zwycięstw) Philadelphia Flyers – 103 punktów (47 zwycięstw) New Jersey Devils – 102 punkty (48 zwycięstw) Washington Capitals – 92 punkty (42 zwycięstwa) Ottawa Senators – 92 punkty (41 zwycięstw)

Konferencja Zachodnia Vancouver Canucks – mistrz dywizji północno-zachodniej i konferencji zachodniej w sezonie zasadniczym, zdobywca Presidents’ Trophy oraz 111 punktów. St. Louis Blues – mistrz dywizji centralnej, 109 punktów Phoenix Coyotes – mistrz dywizji pacyficznej, 97 punktów Nashville Predators – 104 punkty (48 zwycięstw) Detroit Red Wings – 102 punkty (48 zwycięstw) Chicago Blackhawks – 101 punktów (45 zwycięstw) San Jose Sharks – 96 punktów (43 zwycięstwa) Los Angeles Kings – 95 punktów (40 zwycięstw)

Drzewko playoff Po zakończeniu sezonu zasadniczego rozpocznie się walka o mistrzostwo ligi w fazie playoff, która rozgrywana będzie w czterech rundach. Drużyna, która zajęła wyższe miejsce w sezonie zasadniczym w nagrodę zostaje gospodarzem ewentualnego siódmego meczu. Z tym, że zdobywca Presidents’ Trophy (w tym wypadku Vancouver Canucks) zawsze jest gospodarzem siódmego meczu. Wszystkie cztery rundy rozgrywane są w formuje do czterech zwycięstw według schematu: 2-2-1-1-1, czyli wyżej rozstawiony rozgrywa mecze: 1 i 2 oraz ewentualnie 5 i 7 we własnej hali. Niżej rozstawiona drużyna rozgrywa mecze w swojej hali: trzeci, czwarty oraz ewentualnie szósty.

Finał Pucharu Stanleya Zespół wyżej rozstawiony Zespół niżej rozstawiony Wynik serii Wyniki i terminy meczów 1. 2. 3. 4. 5. 6. New Jersey Devils Los Angeles Kings 2 : 4 30 maja 2 czerwca 4 czerwca 6 czerwca 9 czerwca 11 czerwca 1:2 1:2 0:4 3:1 2:1 1:6

Nagrody