Heinz Hellmich (ur. 9 czerwca 1890 w Karlsruhe, zm. 17 czerwca 1944 w rejonie Canville) – niemiecki wojskowy (generał), Generał Oddziałów Wschodnich podczas II wojny światowej.
Życiorys W listopadzie 1908 r. wstąpił do armii niemieckiej. Służył w 136 Pułku Piechoty. W marcu 1910 r. awansował do stopnia podporucznika. Brał udział w I wojnie światowej jako dowódca kompanii karabinów maszynowych. Na początku września 1914 r. został ranny. Po wyleczeniu w połowie stycznia 1915 r., powrócił na poprzednie stanowisko w macierzystym pułku. Pod koniec września tego roku dostał się do niewoli rosyjskiej, z której powrócił pod koniec lutego 1918 r.
Ponownie służył w 136 Pułku Piechoty w stopniu porucznika, ale na początku kwietnia tego roku przeszedł do sztabu Grupy Armii księcia Albrechta von Württemberga. Od stycznia 1919 r. dowodził kompanią w I Terytorialnym Batalionie Strzelców. Pod koniec maja tego roku przeszedł do 7 Pułku Piechoty Reichswehry. Od października dowodził kompanią w 104 Pułku Piechoty. W marcu 1920 r. oficerem sztabowym 4 Brygady i jednocześnie dowódcą kompanii 104 Pułku Strzelców. Od stycznia 1921 r. dowodził kompanią 12 Pułku Piechoty. W marcu 1922 r. awansował na kapitana.
W październiku 1923 r. przeniesiono go do sztabu 4 Dywizji. Od października 1924 r. służył w 10 Pułku Piechoty. W listopadzie 1928 r. objął funkcję szefa kompanii w 11 Pułku Piechoty. W październiku 1931 r. w stopniu majora przeszedł do sztabu 4 Dywizji. Od października 1932 r. był instruktorem w akademii wojskowej. W sierpniu 1934 r. w stopniu podpułkownika objął dowodzenie III Batalionu 18 Pułku Piechoty. Od października tego roku dowodził batalionem w Pułku Piechoty "Oldenburg". We wrześniu 1935 r. został oficerem zaopatrzeniowym garnizonu w Dortmundzie.
Od marca 1936 r. w stopniu pułkownika służył w sztabie 26 Dywizji Piechoty. Od czerwca tego roku stał na czele 9 urzędu uzupełnień w Kolonii. W październiku 1937 r. objął funkcję oficera do specjalnych poruczeń głównodowodzącego Wehrmachtu. Jednocześnie był doradcą w inspektoracie Luftwaffe. Od października 1938 r. służył w sztabie szefa szkoleń Luftwaffe jako kierownik grupy taktycznej. W lutym 1939 r. został oficerem sztabowym inspektoratu lotnictwa armii. Od sierpnia tego roku był kwatermistrzem 7 Armii. W październiku awansował na generała majora. Pod koniec października został kwatermistrzem Grupy Armii B. 1 czerwca 1940 r. objął dowództwo 23 Dywizji Piechoty. Brał udział w kampanii francuskiej i agresji na ZSRR.
We wrześniu 1941 r. awansował na generała lejtnanta. 1 kwietnia 1942 r. został dowódcą 141 Dywizji Rezerwowej Piechoty. W poł. grudnia tego roku objął funkcję Generała Oddziałów Wschodnich przy Oberkommando des Heeres (OKH). Odpowiadał za formowanie i szkolenie kolaboracyjnych oddziałów wojskowych złożonych z przedstawicieli narodów ZSRR. Nie sprawdził się na tym stanowisku.
Od stycznia 1944 r. dowodził 243 Dywizją Piechoty, która stacjonowała na wybrzeżu atlantyckim okupowanej Francji. 17 czerwca tego roku zginął w rejonie Canville podczas obrony Cherbourga przed wojskami alianckimi.
Linki zewnętrzne Kariera wojskowa gen. Heinza Hellmicha (jęz. angielski) Biografia gen. Heinza Hellmicha (jęz. angielski)
Bibliografia Alexander Dallin, German Rule in Russia 1941-1945: A Study of Occupation Policies, 1981
Kategoria:Generałowie Wehrmachtu Kategoria:Oficerowie Reichswehry Kategoria:Oficerowie Armii Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie) Kategoria:Uczestnicy walk na froncie wschodnim w II wojnie światowej Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1944 Kategoria:Ludzie urodzeni w Karlsruhe