Elżbieta Teresa Lotaryńska (ur. 15 października 1711 w Lunéville, zm. 3 lipca 1741 w Turynie) – była królową Sardynii, trzecią żoną króla Karola Emanuela III. Urodziła się jako księżniczka Lotaryngii, córka Leopolda, księcia Lotaryngii, i Elżbiety Charlotty Orleańskiej. Została biskupem koadiutorem opactwa Remiremont w 1734 roku, przed ślubem z Karolem Emanuelem III. Zmarła na gorączkę połogową po urodzeniu jedynego żyjącego dziecka, księcia Benedykta.
Życiorys Urodziła się jako siódma córka (jedenaste spośród trzynaściorga dzieci) księcia Lotaryngii Leopolda I Józefa oraz jego żony księżnej Elżbiety Charlotty. Jej starszym bratem był późniejszy cesarz rzymsko-niemiecki Franciszek I.
1 kwietnia 1737 w Turynie poślubiła swojego brata ciotecznego, dwukrotnie owdowiałego – króla Sardynii Karola Emanuela III, zostając jego trzecią żoną. Para troje miała dzieci: księcia Karola (1738–1745), księżniczkę Wiktorię (1740–1742), księcia Benedykta (1741–1808)
Bibliografia Genealogics – Leo van de Pas genealogy.euweb.cz genealogy.euweb.cz thepeerage.com
Kategoria:Włoskie królowe Kategoria:Ludzie urodzeni w Lunéville Kategoria:Urodzeni w 1711 Kategoria:Zmarli w 1741