Henryk Kazimierz Gorgoń (ur. 14 lipca 1894 w Kołomyi, zm. 17 stycznia 1974 w Ingolstadt) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, dwukrotny kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Jana i Stanisławy z domu Szymeczko, urodzony 14 lipca 1894 w Kołomyi. Szkołę powszechną ukończył w Borysławiu, a następnie uczęszczał do gimnazjum filologicznego w Białej, gdzie zdał egzamin dojrzałości. Od jesieni 1912 do sierpnia 1914 należał w Kołomyi do Związku Strzeleckiego.

W czasie I wojny światowej, od 6 sierpnia 1914 do 17 września 1917 służył w I Brygadzie Legionów Polskich. Był podoficerem w 5 pułku piechoty. Po kryzysie przysięgowym od 20 września 1917 do 10 sierpnia 1918 służył w armii austriackiej i walczył na froncie włoskim.

Po zwolnieniu z wojska rozpoczął studia na Politechnice Lwowskiej. 1 listopada 1918 wstąpił do Wojska Polskiego, a następnego dnia zaciągnął się w szeregi Obrońców Lwowa. 18 marca 1919 został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 1 marca 1919 i pozostawieniem w macierzystym pułkuDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 36 z 01.04.1919 r.. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej, podczas której był trzykrotnie ranny.

3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 484. lokatą w korpusie oficerów piechotyRocznik oficerski 1923 s. 245, 409., a 10 lipca 1922 został zatwierdzony na stanowisku dowódcy I batalionu w 41 pułku piechoty w SuwałkachDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 22 z 22.07.1922 r.. 31 marca 1924 awansował do stopnia majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 i 128. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W czerwcu tego roku został przydzielony do Departamentu I Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie, pozostając na ewidencji 41 pp. W czerwcu 1926 został przeniesiony z Oddziału I Sztabu Generalnego do 30 pułku piechoty w Warszawie na stanowisko dowódcy II batalionuDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 25 z 28.06.1926 r.. Został przeniesiony jako legionista do oddziału, którego żołnierze w czasie zamachu stanu opowiedzieli się po stronie legalnych władz RP. 24 lipca 1928 roku ogłoszono jego przeniesienie do 5 pułku piechoty Legionów w Wilnie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. Latem 1929 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiskaDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 15 z 23.08.1929 r.. W grudniu 1929, po ukończeniu kursu próbnego i odbyciu stażu liniowego, został przyjęty do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza kursu normalnego 1929–1931Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 20 z 23.12.1929 r.. 24 grudnia 1929 został awansowany do stopnia podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 i 21. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 1 września 1931, po ukończeniu kursu i uzyskaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do 58 pułku piechoty w Poznaniu na stanowisko zastępcy dowódcyDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 7 z 23.10.1931 r.. Latem 1935 roku obowiązki zastępcy dowódcy przekazał ppłk. Bronisławowi Laliczyńskiemu i objął dowództwo 11 pułku piechoty w Tarnowskich GórachDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 10 z 4.07.1935 r.. 19 marca 1938 został awansowany do stopnia pułkownika.

W kampanii wrześniowej był dowódcą zgrupowania północnego Grupy Operacyjnej „Śląsk”Ryszard Kaczmarek, Górny Śląsk podczas II wojny światowej. Między utopią niemieckiej wspólnoty narodowej a rzeczywistością okupacji na terenach wcielonych do Trzeciej Rzeszy, Katowice 2006, s. 31.. Po zakończeniu kampanii przebywał w niemieckiej niewoli, między innymi w Oflagu VII A Murnau. Po wyzwoleniu z niewoli pozostał na emigracji. Osiedlił się w Republice Federalnej Niemiec.

Zmarł 17 stycznia 1974 w Ingolstadt w Bawarii. Jego prochy zostały pochowany w grobowcu matki na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera XXIVB-14-7).

Był żonaty i miał syna Stefana (ur. 13 czerwca 1923).

Ordery i odznaczenia Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 129 – 16 lutego 1921Dekret Wodza Naczelnego L. 2630 z 16 lutego 1921 r. Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 8, poz. 239. Krzyż Niepodległości – 24 października 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych pięciokrotnie Złoty Krzyż Zasługi – 24 maja 1929M.P. z 1929 r. nr 123, poz. 302 „za zasługi na polu wyszkolenia wojska”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa)Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 12 z 6 sierpnia 1929 r., s. 239.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Dowódcy 11 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Dowódcy batalionów 30 Pułku Strzelców Kaniowskich Kategoria:Dowódcy batalionów 41 Suwalskiego Pułku Piechoty Kategoria:Jeńcy Oflagu VII A Murnau Kategoria:Ludzie urodzeni w Kołomyi Kategoria:Obrońcy Śląska (1939) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie piechoty Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej Kategoria:Pułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zastępcy dowódcy 5 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Zastępcy dowódcy 58 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Zmarli w 1974 Kategoria:Żołnierze 1 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Niemczech Zachodnich po II wojnie światowej