Jan Dudziński (ur. 1893 w Łagiewnikach, zm. 22 grudnia 1914) – działacz niepodległościowy, oficer piechoty Legionów Polskich, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 24 czerwca 1893 r. w Łagiewnikach lub w Podgórzu (obecnie dzielnica Krakowa) jako syn Andrzeja, członka PDS, odznaczonego Medalem Niepodległości, który po śmierci syna, mimo skończonych 56 lat, zgłosił akces do Legionów, i Anny z d. GóralMarek Gałęzowski, Dudziński Jan „Janowski” [w:] idem, My idziemy w zórz świtanie... Sylwetki oficerów Legionów Polskich poległych i zmarłych w walce o niepodległość w latach 1914–1916, Warszawa: IPN, 2019, s. 64.. Ukończył pięć klas gimnazjum w Krakowie. Po przerwaniu nauki odbył praktykę rzemieślniczą. Pracował jako murarzIbidem.. Od 1912 r. należał do Polskich Drużyn Strzeleckich, zorganizował drużynę w Łagiewnikach. Był również członkiem PPSIbidem..
Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do oddziałów legionowych. Jako chorąży dowodził plutonem w 8 kompanii 3 pułku piechoty Legionów Polskich.
Został awansowany do stopnia podporucznika piechoty i przeniesieniu z baonu w którym służył do 2 pułku piechoty. Został mianowany dowódcą 10 kompanii 2 pułku. Poległ 22 grudnia 1914 w czasie walk o górę Kliwę. Kompania dowodzona przez Dudzińskiego, która w tym dniu wspomagała kompanię Landszturmu, dostała się pod obstrzał rosyjskich karabinów maszynowych. Zginął Dudziński i 8 jego żołnierzyPatrz August Krasicki. s. 148.. Został pochowany w (węg. Ökörmező – obecnie Miżhirja na Ukrainie).
Jego brat Stanisław (1895–1920) był legionistą, obrońcą Lwowa, uczestnikiem wojny polsko-bolszewickiej.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7041 – pośmiertnie, 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 19 grudnia 1930 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”
Upamiętnienie Jan Dudziński – został upamiętniony tablicą pamiątkową na budynku Magistratu w krakowskim Podgórzu.
Plac Braci Dudzińskich znajduje się przy dworcu PKP w Krakowie-Płaszowie.
Przypisy
Bibliografia Marek Gałęzowski, Dudziński Jan „Janowski” [w:] idem, My idziemy w zórz świtanie... Sylwetki oficerów Legionów Polskich poległych i zmarłych w walce o niepodległość w latach 1914–1916, Warszawa: IPN, 2019, s. 64–65.
Wiktor Krzysztof Cygan, Słownik biograficzny oficerów Legionów Polskich. Gryf, Warszawa 1992, Tom I, str. 27. Panteon Polski, Nr 1 rok 1924, s. 13 Wiadomości Polskie 1915, nr 12 i 13 s. 6–7
Kategoria:Członkowie Polskich Drużyn Strzeleckich Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Oficerowie piechoty Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1914 Kategoria:Żołnierze II Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich polegli w I wojnie światowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie