Dacrycarpus – rodzaj zimozielonych drzew nagonasiennych z rodziny zastrzalinowatych (Podocarpaceae). Obejmuje dziewięć współcześnie żyjących gatunków występujących na obszarze od południowo-wschodniej Azji po Nową Zelandię; wszystkie rosną w tropikalnych lasach deszczowych, zwykle na wysokościach od 1 tys. do 3 tys. m n.p.m. Skamieniałości odkryte w Argentynie dowodzą, że w eocenie przedstawiciele rodzaju występowali również w Ameryce Południowej.
Morfologia thumb|left|Pokrój D. dacrydioides Pokrój Drzewa (rzadziej rośliny o pokroju krzewiastym) osiągające zwykle wysokość od kilkunastu do ponad 60 m. Liście Liście dimorficzne - właściwe są odmienne niżeli młodociane. Są igłowate i spłaszczone, o długości od kilku do kilkunastu mm, przy czym młodociane są zwykle dłuższe i ułożone w dwóch rzędach. do 3–5 cm długie i od 2 do 4 mm szerokie. Wyrastają na pędach skrętolegle, przy czym u nasady rozgałęzień pędów są zwykle mniejsze. Pąki są niepozorne. Organy generatywne Kwiaty męskie skupione w strobile wyrastające w kątach liści, owalne lub cylindrycznie wydłużone. Strobile żeńskie składają się zwykle z jednego płodnego zalążka z mięśniejącą osnówką. Pozbawione skrzydełka nasiono otoczone jest czerwonawą osnówką.
Systematyka Jeden z rodzajów rodziny zastrzalinowatych (Podocarpaceae).
Wykaz gatunków Dacrycarpus cinctus (Pilg.) de Laub. Dacrycarpus compactus (Wasscher) de Laub. Dacrycarpus cumingii (Parl.) de Laub. Dacrycarpus dacrydioides (A.Rich.) de Laub. Dacrycarpus expansus de Laub. Dacrycarpus imbricatus (Blume) de Laub. Dacrycarpus kinabaluensis (Wasscher) de Laub. Dacrycarpus steupii (Wasscher) de Laub. Dacrycarpus vieillardii (Parl.) de Laub. †Dacrycarpus puertae Wilf – wymarły, eoceński gatunek
Przypisy
Kategoria:Zastrzalinowate