Kazimierz Prokop (ur. 14 grudnia 1895 w Chłopach, zm. po 13 czerwca 1915) – ułan Legionów Polskich, działacz niepodległościowy, uczestnik I wojny światowej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w Chłopach, w ówczesnym powiecie rudeckim, w rodzinie Jana i Ewy z domu Smertyk. Absolwent szkoły ludowej. Od 1913 w Drużynach Strzeleckich. Od 4 września 1914 ochotnik w 2 kompanii 2 pułku piechoty Legionów Polskich. W listopadzie 1914 został przydzielony do 2 szwadronu rotmistrza Dunin-Wąsowicza późniejszego 2 pułku ułanów Legionów Polskich. Brał udział w walkach w Karpatach i Bukowinie. W styczniu 1915 roku został ranny pod Kizlibabą. 13 czerwca 1915 ciężko ranny w czasie szarży pod Rokitną. Dostał się następnie do niewoli rosyjskiej. Zmarł w obozie jenieckim w Rosji. Był kawalerem.
17 maja 1922 roku Naczelnik Państwa i Naczelny Wódz nadał mu pośmiertnie Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6008.
12 maja 1931 roku został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Niepodległości „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”..
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Ułani Legionów Polskich Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich polegli w I wojnie światowej Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich 1914–1918 (Austro-Węgry) w niewoli rosyjskiej Kategoria:Żołnierze 2 Pułku Szwoleżerów Rokitniańskich