Udo Steinke (ur. 3 maja 1942 w Łodzi, zm. 12 października 1999 w Berlinie) – pisarz niemiecki.
Udo Steinke urodził się w Łodzi. Dorastał w NRD. W 1968 uciekł do Niemiec Zachodnich, gdzie pracował jako dziennikarz i kierownik reklamy w Instytucie Goethego w Monachium oraz później również jako redaktor naczelny gazety dla nauczycieli "Gimnazjum w Bawarii" (de. Das Gymnasium in Bayern).
Przełom literacki w jego karierze nastąpił w 1980, kiedy pojawiła się jego nowela Ich kannte Talmann, która została nagrodzona Bawarską Nagrodą Literacką. Do śmierci w 1999 ukazało się jeszcze 6 kolejnych książek. Często powracającym tematem w jego książkach jest podział Niemiec, jak np. w Doppeldeutsch. Steinke przyjaźnił się między innymi z Heinrichem Böllem, Willy Brandtem, Hansem-Dietrichem Genscherem.
Instytut Steinkego w Bonn, którego współzałożycielką była wdowa po zmarłym pisarzu, zajmuje się literacką spuścizną Steinkego. Instytut przechowuje archiwa związane z pisarzem (pisma, korespondencję itp.), organizuje wieczory autorskie i jest jednocześnie szkołą języka niemieckiego dla zagranicznych kandydatów na studia.
Dzieła Ich kannte Talmann, DTV 1980, Horsky, Leo oder Die Dankbarkeit der Mörder, Ullstein 1982, Die Buggenraths, DTV 1985, Manns Räuschlein, Ullstein 1985, Doppeldeutsch, Schneekluth 1984,
Linki zewnętrzne Steinke Institut
Kategoria:Niemieccy pisarze Kategoria:Pisarze niemieckojęzyczni Kategoria:Pisarze związani z Monachium Kategoria:Urodzeni w 1942 Kategoria:Zmarli w 1999 Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Pisarze związani z Łodzią