Urmas Reinsalu (ur. 22 czerwca 1975 w Tallinnie) – estoński polityk, urzędnik i samorządowiec, poseł do Zgromadzenia Państwowego, minister obrony w latach 2012–2014, minister sprawiedliwości w latach 2015–2019, minister spraw zagranicznych w latach 2019–2021 i 2022–2023.
Życiorys Ukończył w 1997 prawo na Uniwersytecie w Tartu. W 2007 podjął studia doktoranckie. W latach 1996–1997 pracował jako urzędnik w Ministerstwie Sprawiedliwości, od 1998 do 2001 był dyrektorem biura prezydenta Lennarta Meriego. W 2001 wstąpił do partii Res Publica założonej przez Juhana Partsa, został jej sekretarzem politycznym (do 2002). W 2002 został radnym miejskim Tallinna, wykładał także w akademii służby publicznej. Członek estońskiego zrzeszenia prawników.
W wyborach w 2003 po raz pierwszy uzyskał mandat posła do Zgromadzenia Państwowego X kadencji. W 2006 został członkiem partii Isamaa ja Res Publica Liit, powstałej z połączenia jego dotychczasowej formacji i Związku Ojczyźnianego. Z ramienia IRL w 2007 i 2011 był wybierany na deputowanego XI i XII kadencji. 28 stycznia 2012 zastąpił Marta Laara na stanowisku przewodniczącego swojego ugrupowania. 14 maja tego samego roku zastąpił go również na urzędzie ministra obrony. Stanowisko to zajmował do 26 marca 2014.
W 2015, 2019 i 2023 uzyskiwał mandat poselski na kolejne kadencje.
9 kwietnia 2015 powrócił do administracji rządowej jako minister sprawiedliwości w drugim rządzie Taaviego Rõivasa. 6 czerwca tegoż roku na funkcji przewodniczącego IRL zastąpił go Margus Tsahkna. 23 listopada 2016 ponownie mianowany ministrem sprawiedliwości w utworzonym wówczas rządzie Jüriego Ratasa.
W urzędującym od 29 kwietnia 2019 drugim rządzie dotychczasowego premiera objął stanowisko ministra spraw zagranicznych. Funkcję tę pełnił do 26 stycznia 2021. Powrócił na ten urząd 18 lipca 2022, dołączając wówczas do nowo powołanego drugiego gabinetu Kai Kallas. Stanowisko to zajmował do 17 kwietnia 2023. W tym samym roku zastąpił Helira-Valdora Seedera na funkcji przewodniczącego partii Isamaa.
Odznaczenia 1999 – Komandor Orderu Feniksa, Grecja 2000 – Wielki Krzyż Zasługi z Gwiazdą Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec, Niemcy 2001 – Komandor Legii Honorowej, Francja 2013 – Krzyż Wielki Komandorski Orderu „Za Zasługi dla Litwy”, Litwa 2014 – Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej, PolskaPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 17 marca 2014 r. o nadaniu orderów (). 2021 – Medal Rady Bałtyckiej
Życie prywatne Urmas Reinsalu jest żonaty, ma dwoje dzieci.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Tartu Kategoria:Estońscy ministrowie obrony Kategoria:Estońscy ministrowie sprawiedliwości Kategoria:Estońscy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Estońscy prawnicy Kategoria:Estońscy samorządowcy Kategoria:Komandorzy Legii Honorowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Feniksa Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za Zasługi dla Litwy” Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Kategoria:Politycy Isamaa Kategoria:Posłowie do Riigikogu Kategoria:Ludzie urodzeni w Tallinnie Kategoria:Urodzeni w 1975