Cissus hypoglauca – australijski gatunek rośliny z rodziny winoroślowatych (Vitaceae). W naturze występuje w wilgotnych lasach deszczowych wschodniego wybrzeża Australii, od wschodniej Wiktorii i Nowej Południowej Walii po północno-wschodnie regiony Queenslandu. W środowisku dla siebie odpowiednio wilgotnym jest rośliną pospolitą. Nazwa łacińska rośliny pochodzi od właściwości tego pnącza, którego pędy pocięte na kawałki puszczają dużą ilość wodnistego soku, zdatnego do picia. thumb|left|Dojrzewające owoce thumb|left|Młode, czerwone liście Morfologia Pędy są długie i drewniejące, wspinają się na drzewa i inne podpory, lub płożą po ziemi. Nie potrzebują dużo światła dobrze rosnąc nawet w gęstym cieniu lasu, ale w miejscach jasnych polan (np. powstałych w lesie po huraganie) potrafią całkowicie pokryć całą dostępną powierzchnię gruntu. Liście są dłoniasto palczaste, zazwyczaj pięciodzielne, o owalnych, gładkich lub lekko piłkowanych blaszkach liściowych. Pojedyncze listki mają 3–15 cm długości i 1,5–4 cm szerokości. Młode liście u szczytu pędu mają czerwonawy odcień i są od spodu lekko owłosione. Naprzeciw każdego liścia na łodydze wyrasta para wąsów czepnych. Kwiaty są żółte lub żółto-zielone, drobne, zebrane w spore grona. Owocuje obficie. Dojrzałe jagody są koloru fioletowo-niebieskiego. Owoce są jadalne, soczyste, choć nieco cierpkie w smaku. Są pożywieniem dla licznych gatunków ptaków.
Systematyka Pozycja systematyczna według APweb (aktualizowany system APG III z 2009) Należy do rodzaju cissus (Cissus, Linnaeus) w obrębie rodziny winoroślowatych (Vitaceae, Juss.), należącej do rzędu winoroslowców (Vitales, Reveal) w klasie okrytonasiennych (Magnoliophyta, Cronquist, Takht. & Zimmerm. ex Reveal 1996).
Przypisy
hypoglauca