Franz Schnopfhagen (ur. 30 marca 1848 w Oberneukirchen, zm. 17 lipca 1925 w Linzu) – austriacki lekarz patolog, psychiatra i neuroanatom. Wiceprzewodniczący Górnoaustriackiej Izby Lekarskiej w latach 1893-1899. Jeden z pionierów wioślarstwa w Górnej Austrii.
Syn Johanna, brat Hansa Schnopfhagena (1845–1908), kompozytora. Po ukończeniu humanistycznego gimnazjum w Linzu studiował medycynę na Uniwersytecie Wiedeńskim, tytuł doktora medycyny uzyskał w 1873 roku na Uniwersytecie w Innsbrucku. Był pierwszym Privatdozentem psychiatrii i anatomii mózgu na Uniwersytecie w Innsbrucku. Od 1879 prymariusz zakładu psychiatrycznego Nidernhart w Linzu.
Wybrane prace Die sogennante cystöse Degeneration des Plexus choroidei des Grosshirnes. Wien: K.K. Hof- und Staatsdruckerei, 1876 Ueber die hypotrophischen Verdichtungen der Intima der Aorta, 1876 Beiträge zur Anatomie des Sehhügels und dessen nächster Umgehung, 1877 Die Entstehung der Windungen des Grosshirns. F. Deuticke, 1891 Niedernhart und Gschwendt, die Heil- und Pflege-Anstalt für Geisteskranke im Erzherzogthume Oesterreich ob der Enns, 1897
Bibliografia Klingler D. „Schnopfhagen, Franz (1848-1925)”. Österreichisches biographisches Lexikon 1815-1950, Bd. 10 (Lfg. 50, 1994), ss. 412-413
Kategoria:Austriaccy neuroanatomowie kategoria:Austriaccy psychiatrzy Kategoria:Urodzeni w 1848 Kategoria:Zmarli w 1925