Alfred Fuchs (ur. 2 sierpnia 1870 w Karolinental, zm. 5 października 1927 w Wiedniu) – austriacki lekarz neurolog i psychiatra, profesor nadzwyczajny psychiatrii i neurologii na Uniwersytecie Wiedeńskim.
Syn lekarza Alberta Fuchsa (1825–1899) i jego żony Rosy z domu Kornfeld (1843–1906). Studiował medycynę na Uniwersytecie w Pradze i Uniwersytecie Wiedeńskim, tytuł doktora medycyny przyznano mu w 1894 roku. Od 1900 asystent w Sanatorium Purkersdorf, najpierw u Richarda von Kraffta-Ebinga, potem u Juliusa Wagnera-Jauregga. W 1905 roku habilitował się z neurologii i psychiatrii, od 1912 profesor tytularny, od 1919 profesor nadzwyczajny neurologii i psychiatrii na Uniwersytecie Wiedeńskim.
Zajmował się m.in. badaniami płynu mózgowo-rdzeniowego i objawami źrenicznymi.
Wybrane prace Therapie der anomalen vita sexualis bei Männern mit specieller Berücksichtigung der Suggestivbehandlung. Mit einem Vorwort v. Prof. v. Krafft-Ebing. Stuttgart, 1899 Die Messung der Pupillengrösse und Zeitbestimmung der Lichtreaktion der Pupillen bei einzelnen Psychosen und Nervenkrankheiten. Eine klinische Studie. Leipzig, 1904 Einführung in das Studium der Nervenkrankheiten. Wien, 1911 Die konträre Sexualempfindung u. a. Anomalien d. Sexuallebens. Stuttgart, 1926
Bibliografia „Fuchs Alfred”. W: Österreichisches Biographisches Lexikon 1815–1950 (ÖBL). Band 1. Wien: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, 1957, s. 378. Marlene Jantsch: „Fuchs, Alfred”. W: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 5. Berlin: Duncker & Humblot, 1961, ss. 676-677
Kategoria:Austriaccy neurolodzy Kategoria:Austriaccy psychiatrzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Pradze Kategoria:Urodzeni w 1870 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Wiedeńskiego Kategoria:Zmarli w 1927