thumb|Stenografka przy pracy (1943) Stenograf – osoba biegle posługująca się stenografią, czyli umiejąca pisać pismem stenograficznym. W środowisku autorów systemów stenograficznych oraz adeptów kursów stenografii utrwaliła się zasada, że stenografem nazwać się może osoba, która osiągnęła biegłość praktyczną w sztuce stenografii, tj. potrafiąca zapisać i odczytać stenogram i (kryterium uznaniowe) chętnie posługująca się stenografią.
W środowisku stenografów parlamentarnych kryterium zaliczające do stenografów było ostrzejsze: należało umieć stenografować ze średnią prędkością bieżącej mowy. W wypadku języka polskiego oznaczało to szybciej niż 120spm (sylab na minutę), co odpowiada średniej prędkości wykładu uniwersyteckiego, lecz aby znaleźć zatrudnienie w Sejmie, należało wykazać się prędkością ponad 200spm.
Bibliografia Jan Michał Gumiński, Nieco wiadomości o stenografii, Warszawa, 1908 Szymon Taub, Zwięzłe dzieje polskiej stenografii, Lwów, 1939 Ryszard Łazarski, Stenografia, Warszawa, 1968, Stefania Bobrowska, Ogólne dzieje stenografii ; Szymon Taub Teoria i dzieje stenografii polskiej, Wydane nakładem Zespołu Tow. Sten. syst. Polińskiego na Woj. Śląskie w Katowicach, Katowice, 1931
Linki zewnętrzne Artykuł z BBC o stenografach
Kategoria:Stenografia