thumb|Łuk Dyrhólaey thumb|Widok z oddali

Dyrhólaey – niewielki półwysep lub cypel, znany dawniej przez angielskich żeglarzy jako Cape Portland. Położony w pobliżu miejscowości Vík í Mýrdal, stanowił do 1918 najdalej na południe wysunięty punkt Islandii (od tego momentu jest to Kötlutangi).

Ogólne informacje Uważa się, że cypel był w przeszłości wyspą, powstałą na skutek podwodnej erupcji wulkanicznej 80 000 lat temu. Wskazuje na to również islandzka nazwa, której znaczenie jest zlepkiem trzech słów: drzwi, otwór i wyspa. Wulkaniczne skały Dyrhólaey tworzą klify o wysokości dochodzącej do 120 metrów. Nieco dalej na wschód, napotkać można bardzo unikalne formacje skalne, wyłaniające się z oceanu. Wysokie na kilkadziesiąt metrów skalne iglice są jedną z atrakcji turystycznych położonego niedaleko Viku. Najwyższa z nich – Háidrangur, mierząca 56 metrów – została po raz pierwszy zdobyta przez człowieka w 1893 roku. Wystające z wody skalne formacje są zresztą od wieków odwiedzane przez lokalnych mieszkańców, którzy w sezonie zbierają na nich jaja ptaków morskich. Najbardziej charakterystycznym elementem tego miejsca jest jednak stworzony przez erozję wielki otwór w skale budującej cypel, tworzący monumentalny łuk, wystarczająco obszerny, by mogła przepłynąć przez niego łódź, czy nawet przelecieć niewielki samolot. W istocie, w materiałach turystycznych dotyczących tego miejsca, można spotkać się z informacją, że pilot-kaskader, nazwiskiem Tomme Tailor przeleciał przez łuk Dyrhólaey.

Latarnia morska Pierwsza latarnia morska na Dyrhólaey została zbudowana w 1910 roku, w 1927 roku została jednak zastąpiona stojącą do dzisiaj, trzypiętrową, murowaną konstrukcją. Materiały budowlane zostały wciągnięte z leżącej ponad 100 metrów poniżej plaży, przy pomocy stalowej liny. Przez pierwsze kilkadziesiąt lat historii latarni, latarnik zajmował się również hodowlą owiec i gromadzeniem siana na zimę w nieistniejącej już dziś stodole.

thumb|Zakaz wjazdu w sezonie lęgowym Siedlisko ptaków Dyrhólaey jest jednym z najatrakcyjniejszych na Islandii miejsc do obserwowania ptaków morskich. W lipcu skały cypla i otaczających go wysepek roją się od nurzyków i mew, nietrudno spotkać tam również maskonury. Dyrhólaey w sezonie lęgowym (1 maja do 25 czerwca) jest całkowicie zamknięty dla ruchu turystycznego.

Zobacz też geografia Islandii przyroda Islandii

Linki zewnętrzne www.dyrholaey.com

Przypisy

Bibliografia Andrew Evans (2009), "Islandia. Przewodnik turystyczny",

Kategoria:Geografia Islandii Kategoria:Półwyspy Islandii