Tachionowy antytelefon, znany również jako Paradoks Tolmana – hipotetyczne urządzenie, które można wykorzystać, aby wysłać sygnał w przeszłość. Albert Einstein w 1907 roku przeprowadził eksperyment myślowy, w którym pokazał, iż sygnały podróżujące z prędkością nadświetlną mogą prowadzić do paradoksów, w których efekt lub konsekwencję wydarzenia można spostrzec przed jego wystąpieniem. Ten sam problem w 1917 roku przedstawił Richard Chase Tolman.
Urządzenie mogące „telegrafować w przeszłość” zostało później nazwane „tachionowym antytelefonem” m.in. przez Gregoryego Benforda, gdyż hipotetyczne cząstki, poruszające się wyłącznie z prędkością większą niż prędkość światła w próżni, są nazywane tachionami.
Podróż jednokierunkowa thumb|skaluj=1.25|Problem ten został zilustrowany w 1911 roku przez Paula Ehrenfesta przy użyciu diagramu Minkowskiego. Sygnał zostaje wysłany w układzie B1 z prędkością bliskiej nieskończoności w dwa przeciwne kierunki ON i OP. W tym układzie O następuje przed N. Jednak w innym układzie B2 wydarzenie N następuje przed O. Tolman użył następującej wariacji eksperymentu Einsteina:
Należy przyjąć, że w przestrzeni istnieją dwa punkty i które dzieli pewna odległość. Z punktu wysyłany jest sygnał z prędkością w kierunku Wszystkie pomiary są wykonywane w układzie inercjalnym, gdzie wszystkie punkty są w spoczynku. Czas dostarczenia sygnału do można wyliczyć następująco:
W opisanej sytuacji wydarzenie w punkcie jest przyczyną wydarzenia w punkcie W układzie inercjalnym poruszającym się z prędkością czas dostarczenia sygnału można wyliczyć na podstawie transformacji Lorentza:
Jest możliwe udowodnienie, że jeśli to niektóre wartości mogą być ujemne. Innymi słowy, efekt wydarzenia w punkcie następuje przed powstaniem wydarzenia (wysłany sygnał zostaje dostarczony przed jego wysłaniem).
Przypisy
Kategoria:Paradoksy szczególnej teorii względności Kategoria:Tachiony