Sebastian od Objawienia, (ur. 20 stycznia 1502, w A Gudiña, zm. 25 lutego 1600 w Puebli) – hiszpański franciszkanin obserwant, misjonarz, błogosławiony Kościoła katolickiego.
Życiorys Urodził się w galicyjskiej wiosce A Gudiña 20 stycznia 1502. Pochodził z religijnej rodziny. Rodzice Juan Aparicio i Teresa del Prado byli ubogimi chłopami. Chłopcu nadano na chrzcie imię Sebastian na cześć św. Sebastiana męczennika. Małżeństwo miało już dwie córki. Będąc dzieckiem Sebastian wypasał trzody, wykorzystując czas na modlitwę.
Mając piętnaście lat został przez rodziców wysłany do młodej bogatej wdowy w Salamance. Ta próbowała go uwieść. Sebastian uciekł do Zafry w Estremadurze, gdzie znalazł zatrudnienie jako służący. Następnie przeniósł się do portowego miasta Sanlúcar de Barrameda. Pieniądze, które udało mu się zarobić w ciągu siedmiu lat, przekazał siostrom na posag. W 1533 wyruszył do Nowej Hiszpanii.
Zamieszkał w meksykańskim Puebla de los Angeles, gdzie uprawiał pszenicę i kukurydzę, ale bez większego zysku. Zaczął oswajać zdziczałe konie i bydło, łapiąc je w okolicach Puebli. Złapane woły oporządzał w zaprzęgi. Wraz z innym Galicyjczykiem, prawdopodobnie cieślą, otwarł firmę przewozową działająca na szlaku łączącym od 1522 port w Veracruz z Meksykiem. Po uzyskaniu zgody władz drogę utwardzono dla ruchu kołowego. Prado kierował pracami, chociaż był niepiśmienny.
W 1542 przeniósł się Meksyku, gdzie zorganizował przewóz towarów do niedostępnego wcześniej Zacatecas. Zgromadził dużą flotę zaprzężonych wozów. Transportował rudę srebra z kopalni w Zacatecas przez Guadalajarę do mennicy w Meksyku. Oferował też przewóz osób. Szlak przechodził przez ziemie wrogo nastawionych Chichimeków, których potrafił zjednać oferując zatrudnienie przy transporcie i utrzymaniu szlaku.
W 1552 Prado sprzedał wozy i kupił hacjendę w Tlalnepantla pod Meksykiem. Nabył też ranczo w . Starał się nauczyć języka Indian, uczył uprawy roli i hodowli. Samemu prowadził bardzo surowe życie. Przez jakiś czas mieszkał w Azcapotzalco, gdzie starano się go zeswatać z młodą szlachcianką, ale stanowczo odmówił, wspomagając kobeitę poprzez podarowanie kwoty 600 peso z przeznaczeniem na posag. Po kilku latach powrócił do Chapultepec, gdzie liczebność stada wymagała jego obecności.
W 1962 ożenił się z córką przyjaciela i sąsiada z Chapultepec. Ślub odbył się w kościele franciszkanów w Tacuba. Wiedli życie jako białe małżeństwo. Gdy żona zmarła w pierwszym roku po ślubie Prado oddał rodzicom sumę stanowiącą jej posag – 2000 peso. W 1569 zwarł kolejne małżeństwo w Atzcapotzalco. Druga żona miała na imię María Esteban. I tym razem żył żoną w białym małżeństwie. María zmarła tragicznie, spadając z drzewa przy zbiorze owoców.
Pod koniec 1573 za namową spowiednika oddaje większość swojego majątku – 20000 peso – klaryskom i ofiarowuje się jako tercjarz na służbę w ich klasztorze w Meksyku. Na wszelki wypadek, gdyby nie wytrwał, kazał spowiednikowi przechować 1000 peso. Po rocznej pracy jako posłaniec i zakrystian zdecydował się na wstąpienie do Zakonu Braci Mniejszych Obserwantów. Wstąpił do nowicjatu 9 czerwca 1574. W nowicjacie miał wizje św. Franciszka i Jakuba Apostoła, którzy utwierdzali go w powołaniu. Został dopuszczony do pierwszej profesji, którą złożył 13 czerwca 1575.
Pierwszym klasztorem, do którego został skierowany przez przełożonych był konwent w Santiago de Tecali. Służył jako furtian, kucharz, ogrodnik i kwestarz. Po krótkim czasie został przeniesiony do wspólnoty w Puebla de los Angeles, gdzie pozostał do końca życia, służąc jako kwestarz. Niechętnie sypiał w celi. Wolał spać pod wozem na dziedzińcu klasztornym. Istnieją świadectwa dokumentujące bogate życie duchowe br. Sebastiana. Miał widzenia Matki Bożej, św. Franciszka i aniołów.
Zmarł 25 lutego 1600 w Puebli. Zachowane ciało przechowywane jest w przeszklonym ołtarzu w kościele franciszkanów w Puebli.
Proces beatyfikacyjny W 1603 król Filip III zwrócił się do biskupa Tlaxcali z prośbą o formalne zbadanie życia i cudów br. Sebastiana. W 1604 roku biskup przesłał królowi biografię napisaną przez br. Juana de Torquemadę. W XVII wieku ukazały się też kolejne biografie Prado: lekarza Bartolomé Sáncheza Parejo, br. Bartolomé de Letony (1662) i brata Diego de Leyvy (1685).
Proces rozpoczął się w 1628 z powodu licznych cudów, które miały miejsce przy jego grobie. Udokumentowano ich aż 968. Trudności pojawiły się wśród egzaminatorów z powodu dwóch zawartych małżeństw. W latach 1720–1722 zasięgano opinii uniwersytetów w Salamance, Sorbonie i Padwie. Został oczyszczony z zarzutów o nieostrożność i zuchwałość.
Papież Klemens XIII uznał heroiczność cnót br. Sebastiana de Aparicio Prado 2 maja 1768. Zakonnik został beatyfikowany przez papieża Piusa VI 17 maja 1789. Dzień wspomnienia w liturgii katolickiej przypada 25 lutego. W Meksyku uznawany jest za patrona branży transportowej.
Bibliografia
Przypisy
Kategoria:Beatyfikowani przez Piusa VI Kategoria:Hiszpańscy błogosławieni katoliccy Kategoria:Hiszpańscy franciszkanie (OFM) Kategoria:Urodzeni w 1502 Kategoria:Zmarli w 1600