Max Taut (ur. 15 maja 1884 w Królewcu, zm. 26 lutego 1967 w Berlinie) – niemiecki architekt modernistyczny.
Życiorys Był młodszym bratem Brunona, architekta ekspresjonizmu. W latach 1905–1906 współpracował z Miesem van der Rohe w Berlinie, zaś do 1911 z Hermannem Billingiem w Karlsruhe. Następnie prowadził własne biuro, a w latach 1918–1931 wspólne z bratem i Franzem Hoffmannem. Był współzałożycielem ekspresjonistycznej grupy Die Gläserne Kette. W latach 1945–1954 był profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie.
Wybrane dzieła thumb|250px|M. Taut: Szkoła im. Alexandra v. Humboldta w Berlinie biurowiec zjednoczenia związków zawodowych w Berlinie, 1922–1923 dwa domy na wystawie mieszkaniowej w Weißenhof w Stuttgarcie, 1927 Szkoła średnia im. Alexandra von Humboldta w Berlinie-Köpenick, niegdyś liceum Dorotheenschule, 1927 siedziba związku drukarzy niemieckich w Berlinie-Kreuzbergu, 1924-1926 biurowiec związków zawodowych we Frankfurcie nad Menem, 1929–1931 szkoły przy Nöldnerplatz w Berlinie-Lichtenbergu, obecnie Szkoła im. Maksa Tauta, 1927–1932 biurowiec urzędu ubezpieczeń społecznych przy Breitenbachplatz w Berlinie (z Franzem Hoffmannem), 1930 dom na wystawie Interbau w Berlinie, 1957 przebudowa zamku myśliwskiego Glienicke, 1962–1963
Linki zewnętrzne
Kategoria:Niemieccy architekci Kategoria:Architekci modernizmu Kategoria:Ludzie urodzeni w Królewcu Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1967