Maiden England World Tour – dwudziesta pierwsza, światowa trasa koncertowa zespołu Iron Maiden, która rozpoczęła się 21 czerwca 2012 w Charlotte, a zakończyła się 5 lipca 2014 koncertem na "Festiwalu Sonisphere" w Knebworth. Zespół wystąpił w 32 państwach świata. Setlisty i scenografia trasy w dużej części opierały się na programie albumu koncertowego z 1989 roku o tym samym tytule (ponownie wydanego w 2013), nagranym podczas trasy koncertowej "7th Tour of a 7th Tour" w trakcie dwóch koncertów w hali NEC Arena w Birmingham 27/28 listopada 1988 roku. Była to jednocześnie trzecia trasa w historii grupy o charakterze retrospektywnym, pod względem poziomu zainteresowania – największa.

Pierwszy etap trasy obejmował koncerty w Ameryce Północnej, od czerwca do sierpnia 2012. Przy 34 koncertach, była to największa trasa koncertowa Iron Maiden od 12 lat, co przełożyło się na duży sukces finansowy. W 2013 zespół kontynuował trasę dając koncerty na całym świecie. Obejmowała ona m.in. występ na "Download Festival", piątego w karierze jako headliner potężnego festiwalu na torze Donington Park, ich trzeciego występu na festiwalu "Rock in Rio" w Brazylii oraz ich pierwszego koncertu w Paragwaju.

W 2014 roku, w Europie, miał miejsce ostatni etap trasy "Maiden England". Trasa okazała się jedną z najbardziej dochodowych, widowiskowych oraz spektakularnych w historii formacji. Grupę oglądała największa publiczność, przed jaką do tej pory zagrali w wielu krajach, w ramach pojedynczej trasy koncertowej. 101 koncertów tournée przyciągnęło około 3,15 mln fanów.

Supporty 2012 Alice Cooper podczas koncertów w dniach od 21 czerwca do 21 lipca. Coheed and Cambria podczas koncertów w dniach od 24 lipca do 18 sierpnia.

2013 Voodoo Six podczas koncertów w Bilbao, Lizbonie, Paryżu, Frankfurcie, Berlinie, Hamburgu, Zurychu, Amsterdamie, Singen-Aach, Łodzi, Gdańsku, Oberhausen, Malmö, Sztokholmie, Bukareszcie, Stambule, Pradze, Zagrzebiu i Londynie. Ghost podczas koncertów w Singen-Aach, Oberhausen, Helsinkach, Mieście Meksyk, Curitibi, Buenos Aires, Asunción i Santiago. Sabaton podczas koncertów w Singen-Aach, Oberhausen, Malmö, Sztokholmie, Sankt Petersburgu, Moskwie i Helsinkach. Amorphis podczas koncertu w Helsinkach. Anthrax podczas koncertów w Bukareszcie, Stambule i Zagrzebiu. Zico Chain podczas koncertu w Londynie (4 sierpnia). Megadeth podczas koncertów w Stanach Zjednoczonych. Slayer podczas koncertów w Meksyku, São Paulo, Kurytybie, Buenos Aires, Asunción i Santiago. Megadeth, Testament, Sabaton, Overkill dopełnili składu autorskiego festiwalu Iron Maiden – "The Battle of San Bernardino" (13 września 2013).

2014 Anthrax podczas koncertów w Barcelonie, Bilbao i Budapeszcie. Ghost podczas koncertów w Brnie, Sofii, Belgradzie, Poznaniu i Roeserze. Slayer podczas koncertu w Poznaniu. Alice in Chains podczas koncertu w Arras.

Setlista 2012/13 Introdukcja 1: "Doctor, Doctor" (z albumu Phenomenon zespołu UFO) Introdukcja 2: "Rising Mercury 6 (60 promo)" (z biblioteki muzyki audionetwork) "Moonchild" (z albumu Seventh Son of a Seventh Son, 1988) "Can I Play with Madness" (z albumu Seventh Son of a Seventh Son, 1988) "The Prisoner" (z albumu The Number of the Beast, 1982) "2 Minutes to Midnight" (z albumu Powerslave, 1984) "Afraid to Shoot Strangers" (z albumu Fear of the Dark, 1992) "The Trooper" (z albumu Piece of Mind, 1983) "The Number of the Beast" (z albumu The Number of the Beast, 1982) "Phantom of the Opera" (z albumu Iron Maiden, 1980) "Run to the Hills" (z albumu The Number of the Beast, 1982) "Wasted Years" (z albumu Somewhere in Time, 1986) "Seventh Son of a Seventh Son" (z albumu Seventh Son of a Seventh Son, 1988) "The Clairvoyant" (z albumu Seventh Son of a Seventh Son, 1988) "Fear of the Dark" (z albumu Fear of the Dark, 1992) "Iron Maiden" (z albumu Iron Maiden, 1980)

Bisy "Churchill’s Speech" "Aces High" (z albumu Powerslave, 1984) "The Evil That Men Do" (z albumu Seventh Son of a Seventh Son, 1988) "Running Free" (z albumu Iron Maiden, 1980)

"Always Look on the Bright Side of Life" Monty Pythona. Uwagi Podczas pierwszego koncertu w Charlotte, utwór "Phantom of the Opera" został poprzedzony wstępem z utworu Bacha, Toccata i fuga d-moll.

2014 "Doctor, Doctor" (z albumu Phenomenon zespołu UFO) "Rising Mercury 6 (60 promo)" (z biblioteki muzyki audionetwork) "Moonchild" (z albumu Seventh Son of a Seventh Son, 1988) "Can I Play with Madness" (z albumu Seventh Son of a Seventh Son, 1988) "The Prisoner" (z albumu The Number of the Beast, 1982) "2 Minutes to Midnight" (z albumu Powerslave, 1984) "Revelations" (z albumu Piece of Mind, 1983) "The Trooper" (z albumu Piece of Mind, 1983) "The Number of the Beast" (z albumu The Number of the Beast, 1982) "Phantom of the Opera" (z albumu Iron Maiden, 1980) "Run to the Hills" (z albumu The Number of the Beast, 1982) "Wasted Years" (z albumu Somewhere in Time, 1986) "Seventh Son of a Seventh Son" (z albumu Seventh Son of a Seventh Son, 1988) "Wrathchild" (z albumu Killers, 1981) "Fear of the Dark" (z albumu Fear of the Dark, 1992) "Iron Maiden" (z albumu Iron Maiden, 1980)

Bisy "Churchill’s Speech" "Aces High" (z albumu Powerslave, 1984) "The Evil That Men Do" (z albumu Seventh Son of a Seventh Son, 1988) "Sanctuary" (z albumu Iron Maiden, 1980)

"Always Look on the Bright Side of Life" Monty Pythona. Uwagi "Wrathchild" zostało usunięte z setlisty po koncercie w Interlaken, 13 czerwca 2014 roku.

Personel

Oprawa trasy thumb|320px|right|Iron Maiden 2013 Jak potwierdzano na łamach publikacji prasowych, scena grupy wykorzystywana w trakcie trasy, została zbudowana w stylu wielkiej, arktycznej twierdzy, podobnej do tej, jaką fani oglądali w epoce, podczas trasy promującej album Seventh Son of a Seventh Son. Tradycyjnie grupa wykorzystała patent ze scenografią i dekoracjami oraz malowidłami, nadrukowanymi na tworzywo naciągnięte na stelaże estrady, tylne podium, wybiegi oraz zdobiące zmieniające się w głębi estrady panoramiczne kotary. Tym razem wizualizacje zostały utrzymane w jednolitej, zimowo – futurystycznej konwencji, część z nich było specjalnie podświetlanych punktowymi reflektorami. W przeciwieństwie do minionej trasy "The Final Frontier World Tour 2010-11", grupa wykorzystała potężną pirotechnikę, zdecydowanie najbardziej intensywną w swojej historii. Jak twierdził w jednym z wywiadów Bruce Dickinson: "(...) mieliśmy zamiar używać pirotechniki zamiennie, co drugi rok, bowiem jeśli reputacja grupy miałaby wyłącznie opierać się na pokazach pirotechnicznych, to kiedy tylko by ich zabrakło, ludzie stwierdzili by: 'Ooo nie, jak nie ma piro – nie idziemy na koncert..."

Aż trzy wersje maskotek Eddiego ukazywały się na każdym koncercie: mierzący 4,6 metra, mobilny General Custer pojawiający się podczas "Run to the Hills", 'skryba - jasnowidz' (znany z wkładki do albumu Seventh Son of a Seventh Son) wyłaniający się zza zestawu perkusyjnego podczas prezentacji kompozycji "Seventh Son of a Seventh Son" w końcu mechatroniczny, potężny Eddie oparty o oryginalny wizerunek okładkowy znany z albumu Seventh Son of a Seventh Son – tradycyjnie w centralnej części utworu "Iron Maiden". Maskotka otoczona "lodowymi rzeźbami" znanymi z rewersu klasycznego albumu, miotała płomienie z wnętrza mózgoczaszki, unosząc w jednej z rąk swego potomka ukrytego w worku macicznym. W trakcie prezentacji "The Number of the Beast" pojawiła się mechatroniczna laka Bafometa, zaś Michael Kenney, który był odpowiedzialny za dźwiękowe efekty specjalne oraz partie klawiszy, pojawiał się podczas "Seventh Son of a Seventh Son" osłonięty maską, unoszony w górę wraz ze specjalnym pulpitem obudowanym piszczałkami kościelnych organów. thumb|320px|right|Seventh Son Eddie 2013 Steve Harris utrzymywał, iż zespół "(...) pracował nad oprawą trasy od bardzo dawna", i zdecydował aby zwrócić się o pomoc do niektórych osób, które pracowały nad oprawa oryginalnego tournee w 1988 roku. Jak twierdził "Chcieliśmy odtworzyć oryginalną konwencję, jednak o ile to możliwe, wzbogacić produkcję o współczesne osiągnięcia technologiczne. Sądzę, iż osiągnęliśmy nasz cel, jeśli weźmie się pod uwagę lightshow, rozmach pirotechniki, szereg wariantów Eddiego!" Jak twierdzono na łamach "Sarnia Observer", zespół przywiózł aparaturę "22 TIRami oraz samochodami wyładowanymi sprzętem, specjalnie na koncerty w Kanadzie" organizator "Sarnia Bayfest" - Michelle Stokley przyznawała, iż zespół zaprezentował największą produkcję, jaką ktokolwiek przywiózł na festiwal, większą niż Kiss.

Na szersze omówienie zasługuje również system oświetleniowy zastosowany na trasie. Konstrukcyjnie i konceptualnie przypominał on ten, wykorzystywany podczas oryginalnej trasy w 1988 roku. Estradę otaczały rampy świateł udekorowane tworzywem z reprodukcjami grafik w „arktycznej konwencji”. Z tylnej części oświetlenia, symetrycznie po obu stronach zawisały potężne rekwizyty przypominające ogromne stalaktyty. W centralnym punkcie, nad samą estradą umieszczono pięć potężnych bloków oświetleniowych w kształcie prostokątów, które tworzyły mobilną, pięcioramienną konstrukcję, nachylającą się w trakcie show pod wieloma kątami. Poszczególne rampy ukrywały w swoim szkielecie setki świateł (różnego rodzaju i przeznaczenia) oraz dysze systemu pirotechnicznego. Recenzenci wyrażali się o oprawie koncertów 2012 – 2014 w superlatywach.

Daty trasy UWAGA! w wyniku aktualizacji danych, nazwy obiektów nie muszą się pokrywać ze stanem pierwotnym, znanym z materiałów prasowych grupy.