Daniel Ryan Cormier (ur. 20 marca 1979 w Lafayette) – amerykański zapaśnik stylu wolnego, pięciokrotny mistrz USA, medalista igrzysk panamerykańskich i mistrzostw świata oraz dwukrotny olimpijczyk. Od 2009 roku zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA), zwycięzca turnieju Strikeforce Heavyweight Grand Prix z 2012, mistrz organizacji Ultimate Fighting Championship w wadze półciężkiej z 2015 oraz wagi ciężkiej z 2018.
Zapasy W 2001 roku, reprezentując Oklahoma State University, został wicemistrzem NCAA Division I w swojej kategorii wagowej. W tym samym roku został włączony do seniorskiej kadry narodowej w stylu wolnym (startował w wadze do 96 kg). Rok później odniósł swój pierwszy sukces na arenie międzynarodowej, gdy został w Maracaibo mistrzem panamerykańskim. W 2003 roku wywalczył tytuł mistrza kraju (pierwszy z sześciu z rzędu), zdobył złoty medal igrzysk panamerykańskich w Santo Domingo oraz uplasował się na 5. miejscu podczas mistrzostw świata w Nowym Jorku.
W 2004 roku wygrał krajowe kwalifikacje olimpijskie i wystartował na igrzyskach w Atenach. Wygrał tam swoją grupę eliminacyjną, pokonując wysoko na punkty Radovana Valacha oraz Bartłomieja Bartnickiego, i awansował do półfinału, w którym jednak przegrał z późniejszym złotym medalistą, Chadżymuratem Gacałowem. Następnie, w walce o brązowy medal, Cormier uległ jednym punktem Irańczykowi Alirezie Heidariemu i ostatecznie zajął w turnieju olimpijskim 4. miejsce.
W kolejnych dwóch latach bez powodzenia startował w mistrzostwach świata, zajmując odległe miejsca. Zajął drugie miejsce w Pucharze Świata w 2005 roku. Rok 2007 przyniósł mu dwa poważne międzynarodowe sukcesy. Najpierw w lipcu zdobył brązowy medal na igrzyskach panamerykańskich w Rio de Janeiro, a następnie we wrześniu zajął również trzecie miejsce podczas mistrzostw świata w Baku.
Będąc jednym z najbardziej doświadczonych zapaśników w amerykańskiej kadrze, w 2008 roku dostąpił honoru bycia kapitanem reprezentacji na igrzyska olimpijskie w Pekinie. Ostatecznie jednak w stolicy Chin nie stoczył ani jednej walki, gdyż na kilkadziesiąt minut przed swoim pierwszym pojedynkiem został odwieziony do szpitala. Zdiagnozowano u niego ostrą niewydolność nerek, która była spowodowana nagłym odwodnieniem organizmu, będącym z kolei rezultatem zrzucania wagi przed oficjalnym ważeniem.
Kariera MMA Wczesna kariera Po igrzyskach zakończył karierę zapaśniczą i rozpoczął trenować MMA z zamiarem przejścia na zawodowstwo. Początkowo przymierzany był do kategorii półciężkiej (93 kg), jednak obawy przed negatywnymi dla jego nerek skutkami ścinania wagi skłoniły go do startów w ciężkiej (120 kg). Profesjonalny debiut zanotował we wrześniu 2009 roku. W ciągu kilkunastu miesięcy, walcząc dla organizacji Strikeforce, KOTC i XMMA, wygrał 7 pojedynków z rzędu. W 2011 roku wystartował w turnieju World Grand Prix wagi ciężkiej Strikeforce w roli zawodnika rezerwowego. Po pokonaniu Jeffa Monsona zajął miejsce Alistaira Overeema w półfinale. Zmierzył się w nim z Antônio Silvą. Cormier znokautował faworyzowanego Brazylijczyka w 1. rundzie ciosami pięściami. W rozegranym 19 maja 2012 rok finale wystąpił przeciwko Joshowi Barnettowi. Cormier dominował nad znacznie bardziej doświadczonym rywalem, prezentując lepsze umiejętności zapaśnicze i bokserskie. Ostatecznie wygrał pojedynek przez jednogłośną decyzję, zostając mistrzem całego turnieju.
Pod koniec roku w grudniu podpisał kontrakt z UFC który miał obowiązywać po jego ostatniej walce w Strikeforce czyli 12 stycznia (Cormier bez większych problemów wygrał przez TKO w 2. rundzie z Holendrem Dionem Staringiem). Po tej gali Strikeforce zostało rozwiązane, a większość zawodników mających kontrakt ze Strikeforce przeszło do UFC, również Cormier.
UFC W UFC zadebiutował 2013 pokonując Franka Mira jednogłośnie na punkty. Na początku 2014 zszedł kategorię niżej. Po dwóch zwycięstwach w wadze półciężkiej m.in. nad Danem Hendersonem 3 stycznia 2015 zmierzył się o mistrzostwo wagi półciężkiej z Jon Jonesem lecz przegrał na punkty notując pierwszą porażkę w karierze.
23 maja 2015 ponownie stanął do walki o pas (który został odebrany Jonesowi w kwietniu tego samego roku) z Anthonym Johnsonem. Cormier pokonał rywala, dusząc go w 3. rundzie. 3 października 2015 na gali UFC 192 obronił tytuł w walce ze Szwedem Alexandrem Gustafssonem, pokonując go niejednogłośnie na punkty.
9 lipca 2016 na jubileuszowej gali UFC 200 miał zmierzyć się w swojej drugiej obronie pasa z Jon Jonesem jednak do rewanżu nie doszło z powodu wpadki dopingowej Jonesa na dwa dni przed zaplanowanym pojedynkiem. Jego miejsce zajął były wieloletni mistrz wagi średniej Brazylijczyk Anderson Silva, którego Cormier ostatecznie pokonał wyraźnie na punkty. Walka nie miała statusu mistrzowskiego.
8 kwietnia 2017 na UFC 210 pokonał w rewanżowej walce Anthony'ego Johnsona przez poddanie w drugiej rundzie, broniąc tym samym drugi raz mistrzostwo wagi półciężkiej.
29 lipca 2017 na UFC 214 doszło do długo oczekiwanego rewanżu z Cormiera z Jonesem. Ostatecznie Cormier przegrał pojedynek przez nokaut w trzeciej rundzie, tracąc mistrzostwo na rzecz Jonesa.
22 sierpnia 2017 amerykańskie media branżowe poinformowały o ponownym naruszeniu polityki antydopingowej przez Jonesa. 13 września 2017 USADA potwierdziła, że w próbce Jonesa którą oddał zaraz przed galą UFC 214 znaleziono zabronioną substancję – turinabol. W związku z recydywą Komisja Sportowa Stanu Kalifornia ukarała Amerykanina odebraniem pasa mistrzowskiego który wrócił do Cormiera oraz zmianą wyniku walki na nierozstrzygnięty. Ponadto grozi mu czteroletnie zawieszenie.
20 stycznia 2018 obronił pas mistrzowski wygrywając z reprezentującym Szwajcarię Volkanem Özdemirem przez TKO w drugiej rundzie.
7 lipca 2018 na UFC 226 w Las Vegas zmierzył się o pas wagi ciężkiej z obrońcą tytułu Stipe Miociciem, którego ostatecznie znokautował w pierwszej rundzie, zostając tym samym mistrzem w dwóch kategoriach wagowych w tym samym czasie. Wcześnie ta sztuka udała się Irlandczykowi Conorowi McGregorowi, który dzierżył pasy wagi piórkowej i lekkiej. Ponadto jest drugim zawodnikiem który w czasie swojej kariery zdobył pasy wagi półciężkiej i ciężkiej (pierwszy był Randy Couture). 3 listopada 2018 podczas gali UFC 230 poddał Derricka Lewisa w drugiej rundzie i obronił pas wagi ciężkiej.
28 grudnia 2018 zrzekł się mistrzostwa wagi półciężkiej na rzecz walk w kategorii ciężkiej.
Osiągnięcia Mieszane sztuki walki 2010−2011: mistrz Xtreme MMA w wadze ciężkiej 2010−2011: mistrz King of the Cage w wadze ciężkiej 2012: Strikeforce Heavyweight Grand Prix − 1. miejsce w turnieju wagi ciężkiej 2015−2018: mistrz UFC w wadze półciężkiej 2018−2019: mistrz UFC w wadze ciężkiej
Zapasy: 1995: Mistrzostwa Świata Kadetów w zapasach − 3. miejsce w kat. 83 kg, st. klasyczny 2002: Mistrzostwa Panamerykańskie w zapasach − 1. miejsce w kat. 96 kg, st. wolny (Maracaibo) 2003: Igrzyska panamerykańskie w zapasach − 1. miejsce w kat. 96 kg, st. wolny (Santo Domingo) 2005: Puchar Świata w zapasach − 1. miejsce w kat. 96 kg, st. wolny (Taszkent) 2007: Igrzyska panamerykańskie w zapasach − 3. miejsce w kat. 96 kg, st. wolny (Rio de Janeiro)
Akademickie zapasy National Collegiate Athletic Association: 2001: NCAA Division I All-American − 2. miejsce 2000, 2001: Big 12 Conference − 2. miejsce National Junior College Athletic Association: 1998, 1999: NJCAA All-American 1998, 1999: NJCAA Collegiate National Championship − 1. miejsce National High School Coaches Association: 1997: NHSCA Senior All-American 1997: NHSCA Senior High School National Championship − 3. miejsce Louisiana High School Athletic Association: 1995, 1996, 1997: LHSAA Division I All-State 1995, 1996, 1997: LHSAA Division I High School State Championship − 1. miejsce
Lista walk w MMA WynikBilansPrzeciwnik (bilans przed walką)RozstrzygnięcieRundaCzasRozgrywkiDataMiejsceUwagiPrzegrana22-3 (1) Stipe Miocic (19-3)Decyzja (jednogłośna)55:00UFC 25215.08.2020 Las VegasPojedynek o mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej, Main EventPrzegrana22-2 (1) Stipe Miocic (18-3)TKO (ciosy pięściami)44:09UFC 24118.08.2019 AnaheimStracił mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej, Main EventWygrana22-1 (1) Derrick Lewis (21-5)Poddanie (duszenie zza pleców)22:14UFC 23003.11.2018 New YorkObronił mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej, Main EventWygrana21-1 (1) Stipe Miocic (18-2)KO (ciosy pięściami)14:33UFC 22607.07.2018 Las VegasZdobył pas mistrzowski UFC w wadze ciężkiej, Bonus za występ wieczoru, Main Event, Drugi zawodnik w historii UFC, który dzierży dwa pasy w tym samym czasie.Wygrana20-1 (1) Volkan Oezdemir (15-1)TKO (ciosy pięściami)22:00UFC 22020.01.2018 BostonObronił pas mistrzowski UFC w wadze półciężkiej, Bonus za występ wieczoru, Co-Main EventNo contest19-1 (1) Jon Jones (22-1)Zmiana wyniku walki przez Komisję Sportową Stanu Kalifornia33:01UFC 21429.07.2017 AnaheimWalka o mistrzostwo UFC wagi półciężkiej, Początkowo przegrana Cormiera przez KO. W związku z pozytywnym wynikiem antydopingowym po gali, wynik walki zmieniono na no contest, Main EventWygrana19-1 Anthony Johnson (22-5)Poddanie (duszenie zza pleców)23:37UFC 21008.04.2017 BuffaloObronił pas mistrzowski UFC w wadze półciężkiej, Main EventWygrana18-1 Anderson Silva (16-3)Decyzja (jednogłośna)35:00UFC 20009.07.2016 Las VegasWygrana17-1 Alexander Gustafsson (16-3)Decyzja (niejednogłośna)55:00UFC 19203.10.2015 HoustonObronił pas mistrzowski UFC w wadze półciężkiej, Bonus za walkę wieczoru, Main EventWygrana16-1 Anthony Johnson (19-4)Poddanie (duszenie zza pleców)32:39UFC 18723.05.2015 Las VegasZdobył pas mistrzowski UFC w wadze półciężkiej, Bonus za występ wieczoru, Main EventPrzegrana15-1 Jon Jones (20-1)Decyzja (jednogłośna)55:00UFC 18203.01.2015 Las VegasWalka o pas mistrzowski UFC w wadze półciężkiej, Bonus za walkę wieczoru, Main EventWygrana15-0 Dan Henderson (30-11)Poddanie (duszenie zza pleców)33:53UFC 17324.05.2014 Las VegasCo-Main EventWygrana14-0 Pat Cummins (4-0)TKO (ciosy pięściami)11:19UFC 17022.02.2014 Las VegasDebiut w kategorii półciężkiej, Co-Main EventWygrana13-0 Roy Nelson (19-8)Decyzja (jednogłośna)35:00UFC 16619.10.2013 HoustonCo-Main EventWygrana12-0 Frank Mir (16-6)Decyzja (jednogłośna)35:00UFC on Fox: Henderson vs. Melendez20.04.2013 San JoseDebiut w UFC, Co-Main EventWygrana11-0 Dion Staring (29-8) TKO (ciosy pięściami)24:02Strikeforce: Marquardt vs Saffiedine12.01.2013 Oklahoma CityWygrana10-0 Josh Barnett (31-5)Decyzja (jednogłośna)55:00Strikeforce: Barnett vs. Cormier19.05.2012 San JoseZwyciężył w turnieju Strikeforce World Grand Prix wagi ciężkiej, Main EventWygrana9-0 Antônio Silva (16-2)KO (ciosy pięściami)13:56Strikeforce: Barnett vs. Kharitonov18.06.2011 CincinnatiPółfinał turnieju Strikeforce World Grand Prix wagi ciężkiejWygrana8-0 Jeff Monson (42-11)Decyzja (jednogłośna)35:00Strikeforce: Overeem vs. Werdum18.06.2011 DallasPojedynek rezerwowy turnieju Strikeforce World Grand Prix wagi ciężkiejWygrana7-0 Devin Cole (18-8-1)Decyzja (jednogłośna)35:00Strikeforce Challengers: Woodley vs Saffiedine07.01.2011 NashvilleWygrana6-0 Soa Palelei (11-2)Poddanie (ciosy pięściami)1?Xtreme MMA 305.11.2010 SydneyObronił mistrzostwo Xtreme MMA w wadze ciężkiejWygrana5-0 Jason Riley (9-3)Poddanie (ciosy pięściami)11:02Strikeforce: Houston21.08.2010 HoustonWygrana4-0 Tony Johnson (5-0)Poddanie (duszenie zza pleców)12:27KOTC: Imminent Danger13.08.2010 MescaleroZdobył mistrzostwo King of The Cage w wadze ciężkiejWygrana3-0 Lucas Browne (5-0)KO (cios pięścią)14:35Xtreme MMA 231.07.2010 SydneyZdobył mistrzostwo Xtreme MMA w wadze ciężkiejWygrana2-0 John Devine (5-3)KO (cios pięścią)11:19Strikeforce Challengers: Johnson vs Mahe26.03.2010 FresnoWygrana1-0 Gary Frazier (0-0)TKO (ciosy pięściami)23:39Strikeforce Challengers: Kennedy vs Cummings25.09.2009 BixbyDebiut w zawodowym MMA
Przypisy
Linki zewnętrzne Statystyki i lista walk MMA (sherdog.com) Osiągnięcia zapaśnicze (wrestling.teamusa.org)
Kategoria:Amerykańscy zapaśnicy