Kazimierz Brzeziński (ur. 1 maja 1942 w Słupcy, zm. 10 lipca 2015 w Koninie) – polski lekarz, ortopeda, senator I kadencji.

Życiorys Syn Kazimierza i Bronisławy. Absolwent Liceum Ogólnokształcącego w Słupcy (1959). W 1966 ukończył studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Poznaniu. Specjalizował się w zakresie ortopedii i traumatologii oraz chirurgii ortopedyczno-urazowej. W latach 1966–1976 pracował w zespole opieki zdrowotnej w Gnieźnie, w latach 1968–1970 odbywał służbę wojskową. W latach 1976–2000 pracował w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Koninie, był również zatrudniony w Szpitalu Rejonowym w Słupcy.

Od 1970 do 1981 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej; został skreślony z listy członków na mocy decyzji Wojewódzkiej Komisji Kontroli Partyjnej w Koninie. W 1980 wstąpił do „Solidarności”, współtworzył struktury Regionu Konińskiego związku. Był przewodniczącym komitetu zakładowego „Solidarności” w konińskim szpitalu, a od listopada 1980 członkiem i przewodniczącym Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego „Solidarności” w Koninie. Współorganizował akcje solidarnościowe ze strajkującymi pracownikami służby zdrowia w Gdańsku, w 1981 był organizatorem strajków ostrzegawczych oraz strajku okupacyjnego w konińskim szpitalu.

W stanie wojennym został internowany na okres od 13 grudnia 1981 do 20 września 1982, przebywał w ośrodkach odosobnienia we Włocławku-Mielęcinie oraz w Kwidzynie. Po reaktywacji NSZZ „S” w 1989 został członkiem tymczasowego zarządu regionu oraz krajowej komisji koordynacyjnej służby zdrowia. W latach 1980–1989 był rozpracowywany przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa, jego sprawie nadano kryptonim „Protest”.

W latach 1989–1991 sprawował mandat senatora I kadencji, wybranego z ramienia Komitetu Obywatelskiego w województwie konińskim. Był członkiem Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego. Dołączył do Ruchu Obywatelskiego Akcji Demokratycznej, a następnie do Unii Demokratycznej. W Senacie pracował w Komisji Polityki Społecznej i Zdrowia jako jej przewodniczący. W 1991 nie ubiegał się o reelekcję. Kontynuował praktykę lekarską również po przejściu na emeryturę.

Przy współpracy z księdzem Antonim Łassą był współorganizatorem duszpasterstwa ludzi pracy oraz duszpasterstwa rolników przy parafii św. Maksymiliana w Koninie. Pełnił także funkcję dyrektora tamtejszego Ośrodka Kultury Chrześcijańskiej. W latach 2001–2008 był wiceprezesem Fundacji Pomocy Bliźnim św. Maksymiliana w Koninie.

Pochowany w Lądzie.

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Liceum Ogólnokształcącego im. Marszałka J. Piłsudskiego w Słupcy Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu Kategoria:Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” (1980–1989) Kategoria:Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Internowani w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 1981–1982 Kategoria:Ludzie związani z Koninem Kategoria:Politycy ROAD Kategoria:Politycy Unii Demokratycznej Kategoria:Polscy ortopedzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Słupcy Kategoria:Urodzeni w 1942 Kategoria:Zmarli w 2015 Kategoria:Polscy działacze katoliccy Kategoria:Ludzie związani z Gnieznem Kategoria:Ludzie związani z Kwidzynem Kategoria:Ludzie związani z Włocławkiem Kategoria:Senatorowie I kadencji Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (1989–1991)