thumb|250px|Mapa pokazująca kraje, w których publiczne ukamienowanie jest karą sądową lub pozasądową thumb|250px|Ukamienowanie św. Szczepana, Marx Reichlich
Ukamienowanie (lapidacja) – wraz z rozszarpaniem najstarsza forma kary śmierciHenryk Grajewski, Kara śmierci w prawie polskim do połowy XIV wieku, s. 192, Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 1956Józef Rafacz, Dawne polskie prawo karne, ss. 114-116, Warszawa 1932. Polega na obrzucaniu skazanego kamieniami przez grupę ludzi uczestniczących w egzekucji.
Ukamienowanie wywodzi się z czasów przed wyodrębnieniem ze społeczeństwa instytucji władzyPaweł Gołdyn, Ukamienowanie i rozszarpanie w polskiej wczesnośredniowiecznej praktyce karnej, w Czasopismo Prawno-Historyczne Tom LVIII - zeszyt 2 s. 128, Poznań 2006. Grupowy charakter egzekucji chronił biorące w niej udział osoby przed zemstą ze strony krewnych kamienowanegoHenryk Grajewski, Kara śmierci w prawie polskim do połowy XIV wieku, s. 204, Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 1956 oraz prawdopodobnie przed niesławą wynikającą z udziału w krwawych obowiązkach scedowanych później na kataHanna Zaremska, Niegodne rzemiosło. Kat w społeczeństwie Polski XIV-XVI w., PWN, Warszawa 1986.
Obecnie kamienowanie jest dopuszczalne w krajach muzułmańskich, takich jak Afganistan, Iran, Katar, Somalia, Nigeria, Arabia Saudyjska, Sudan i Zjednoczone Emiraty ArabskieKoran nie każe kamienować wyborcza.pl.
Przypisy
Kategoria:Metody egzekucji Kategoria:Kary religijne