Homeland (serial telewizyjny)

Homeland – amerykański serial telewizyjny emitowany od 2 października 2011 do 26 kwietnia 2020 przez telewizję Showtime. Osadzony w konwencji thrillera psychologicznego, został zaadaptowany przez Howarda Gordona i Alexa Gansę na podstawie izraelskiego serialu Więźniowie wojny z 2010, stworzonego przez Gideona Raffa. Główną rolę w serialu gra Claire Danes jako Carrie Mathison, agentka CIA.

Serial otrzymał przychylne opinie amerykańskich krytyków i zdobył nagrody Złotego Globu i Emmy w kategoriach Najlepszy serial dramatyczny, Najlepszy aktor i Najlepsza aktorka.

Fabuła Seria pierwsza Fabuła pierwszej serii koncentruje się na osobie Carrie Mathison, agentki CIA, która, po przeprowadzeniu nieautoryzowanej i prowadzonej na własną rękę operacji w Iraku, zostaje przeniesiona do Centrum Walki z Terroryzmem CIA w Langley w stanie Wirginia. Carrie została wcześniej ostrzeżona przez irackiego informatora, że amerykański jeniec wojenny przeszedł na stronę Al-Kaidy. Niedługo później okazuje się, że Nicolas Brody, żołnierz Amerykańskiej Piechoty Morskiej, który rzekomo zaginął w 2003 roku podczas misji w Iraku, został uwolniony podczas ataku sił Delta Force na siedzibę terrorysty Abu Nazira (wysoki rangą członek Al-Kaidy). Carrie podejrzewa, że to właśnie Brody został pozyskany przez terrorystów. Rząd federalny oraz szefostwo CIA są jednak zdania, że Brody jest bohaterem wojennym i taką rolę mu narzucają. Zdając sobie sprawę z faktu, że przekonanie jej przełożonych jest niemożliwe, Carrie samodzielnie próbuje znaleźć dowody na zdradę żołnierza marine. Carrie, inwigilując Brody'ego, zakochuje się w nim. Mężczyzna wyjawia jej część prawdy o swoim pobycie w niewoli. Tymczasem przygotowuje samobójczy atak na wiceprezydenta USA. Seria druga W serii drugiej Brody zostaje kongresmenem i kontynuuje współpracę z terrorystami, ale sprzeciwia się zamachom na cywilów. Zostaje zdemaskowany przez Carrie i Saula Berensona (szefa bliskowschodniego wydziału CIA) i, za namową agentki, decyduje się wyjawić prawdę i zostać podwójnym agentem. Przyczynia się do udaremnienia zamachu na weteranów wojennych. Jednak, po tym, jak Abu Nazir porywa Carrie i grozi jej śmiercią, szantażowany Brody pomaga (nie bez satysfakcji) w zabiciu wiceprezydenta Waldena. Abu Nazir uwalnia Carrie, po czym ginie w obławie. David Estes zleca tajnym służbom eliminację Brody'ego, który nie jest już potrzebny, a posiada niewygodną wiedzę. Berenson sprzeciwia się decyzji szefa. Wykonawca egzekucji – agent CIA, Quinn, po namyśle postanawia nie wykonywać rozkazu, jako że "zabija tylko złych", a Brody jest już po właściwej stronie. Grozi natomiast śmiercią Estesowi. Podczas pożegnania wiceprezydenta w Langley dochodzi do wybuchu bomby w samochodzie Brody'ego. Ginie 219 osób, w tym Estes. Carrie, obawiając się, że o atak zostanie oskarżony Brody, wyrabia mu fałszywe dokumenty i pomaga uciec do Kanady, sama zaś wraca do CIA, by oczyścić imię ukochanego. Seria trzecia Seria trzecia rozpoczyna się od zeznań Carrie przed komisją senacką na temat zamachu w Langley. Kryjąc Brody'ego, traci wiarygodność. Po tym, jak Saul publicznie odcina się od niej i wyjawia chorobę agentki, Carrie trafia na przymusowe leczenie do szpitala psychiatrycznego. W opłakanym położeniu Carrie swoją szansę upatruje Majid Javadi, szefa irańskiego wywiadu, który osobiście przyjeżdża do USA po to, by ją zwerbować. W konsekwencji sam został zwerbowany przez Carrie i Saula, ponieważ odcięcie się CIA od agentki i jej zamknięcie w szpitalu było wabikiem mającym ściągnąć Javadiego. Javadi, zmuszony do współpracy groźbą ujawnienia malwersacji finansowych, których Irańczyk dopuścił się, działając przeciwko swojemu krajowi, zostaje odesłany do Iranu jako podwójny agent.

Nicholas Brody po ucieczce z USA zostaje ciężko ranny na granicy Wenezueli, gdzie znajdują go agenci CIA, po czym umieszczają w strzeżonym przez mafię niedokończonym wieżowcu w centrum Caracas. Brody popada tam w narkomanię. Tymczasem w Waszyngtonie trwają przygotowania do zmiany szefa CIA. Zamiast Saula ma nim zostać senator Andrew Lockhart, którego wizja CIA jest całkowicie inna od tej, jaką ma Saul. Berenson przed oddaniem funkcji chce dokończyć swoją misję w Iranie i doprowadzić do zabójstwa generała Akbariego (trzeciej osoby w państwie), po to, by zastąpić go Javadim. W samobójczą misję zlikwidowania generała zostaje wysłany Brody, który wcześniej jest leczony z narkomanii i trenowany.

Brody zostaje przerzucony do Iranu, gdzie wpada w ręce Javadiego, a następnie trafia do Teheranu. Do stolicy Iranu udaje się również Carrie, aby pomóc Brody'emu w ewakuacji. Jako że misja się przedłuża, prezydent USA wydaje rozkaz zabicie Brody'ego, aby ten nie zdradził Javadiego. Carrie, wbrew rozkazom CIA, ostrzega Brody'ego przed mordercami z Mossadu, którzy mają wykonać wyrok. Brody, mając nóż na gardle, decyduje się na spotkanie z generałem Akbarim, podczas którego zabija go, a następnie ucieka, by spotkać się z Carrie, która wywozi go do kryjówki na obrzeżach Iranu. Oczekując na ewakuację, Carrie wyjawia Brody'emu, że jest w ciąży. Prezydent USA wraz z Lockhartem, ale wbrew woli Saula, wydają Brody'ego Irańczykom, po to, aby Javadi mógł wylegitymować się sukcesem i przejąć stanowisko Akbariego. Brody zostaje skazany przez sąd wojskowy na śmierć, a następnie powieszony. Carrie jest jedną z gapiów. Po czterech miesiącach od tych wydarzeń Carrie jest już w zaawansowanej ciąży. Przyjmuje propozycję Lockharta, aby zostać szefową wywiadu w Stambule. Saul przenosi się do prywatnej firmy i wraz z żoną osiedla się w Nowym Jorku.

Seria czwarta Carrie zostaje szefową placówki CIA w Pakistanie. Pracownicy nadają jej pseudonim "królowej dronów", jako że często przeprowadza ataki z wykorzystaniem tych urządzeń. Uzyskawszy informację od szefa placówki CIA w Pakistanie, Sandy'ego Bachmana, Carrie decyduje się zbombardować wesele, na którym gości poszukiwany terrorysta Haissam Haqqani. W wyniku bombardowania ginie wielu cywilów. Jednym z ocalałych jest Aayan, student medycyny, który przypadkowo nagrywa cały atak na telefon. Współlokator Aayana, wbrew jego wiedzy, umieszcza wideo w Internecie. Ujawnienie nagrania doprowadza do skandalu dyplomatycznego i antyamerykańskich rozruchów społecznych. Ponadto do mediów wycieka tożsamość Sandy'ego Bachmana, jako jednego z odpowiedzialnych za atak zbombardowanie wesela. Zostaje on wciągnięty w pułapkę i zabity podczas ulicznego linczu. Carrie i Quinnowi, którzy próbują go ratować, udaje się zbiec. Po tym wydarzeniu Quinn i Carrie wracają do USA. Carrie próbuje zajmować się swoją córką, Quinn zaś pije. Carrie szantażuje Lockharta, by ten pozwolił jej wrócić do Pakistanu i objąć stanowisko zmarłego Bachmana. Carrie tworzy nowy zespół, do którego dołączają Max i Fara. Quinn odmawia Carrie i dalej zadręcza się śmiercią Bachmana, odkrywając przypadkowo, że lincz, w którym zginął agent, był sterowany z zewnątrz przez pakistańskie służby. Po stwierdzeniu tego faktu Quinn udaje się do Islamabadu by, pomóc Carrie.

W Ambasadzie USA w Islamabadzie Carrie zostaje niechętnie przyjęta przez współpracowników oraz ambasador Marthę Boyd. Wkrótce do ambasady przylatuje Saul, który ma pomóc w zabezpieczeniu placówki. Quinn odkrywa, iż za zabójstwem Bachmana stał Farhad Ghazi powiązany z ISI (pakistańską agencją wywiadu). W międzyczasie agentka ISI Tasneem Qureshi szantażuje męża ambasador USA – Dennisa Boyda i zmusza go do dalszej współpracy (wychodzi na jaw, że wcześniej informacji ISI dostarczał Sandy Bachman, który otrzymywał je od Boyda). Boyd dostarcza obcemu wywiadowi informacji na temat Carrie. Saul próbując odlecieć do USA, spotyka na lotnisku Farhada Ghaziego, który zwabia go w pułapkę, a następnie uprowadza. Carrie dociera do Aayana, studenta medycyny, który przeżył masakrę podczas nalotu na pakistańskie wesele. Carrie, udając dziennikarkę, uwodzi chłopaka i podstępem zmusza go, by ten uciekł do swojego wujka – Haqqaniego i tym samym zdradził jego pozycję. Kiedy chłopak dociera na miejsce, zostaje zabity przez swojego wujka, który jednocześnie na spotkanie z nim przywozi zakładnika – Saula, który służy za żywą tarczę.

Po porwaniu Saula i niepowodzeniu w ujęciu Haqqaniego, do Islamabadu dociera szef CIA – Andrew Lockhart, który w roli obserwatora czuwa nad pracą swoich ludzi w Islamabadzie. Dennis Boyd, na polecenie Qureshi, podmienia tabletki Carrie na twarde narkotyki. Carrie, w narkotycznym transie, włóczy się po ulicach Islamabadu, zostaje jednak uratowana przez ludzi pułkownika Khana, który jako jedyny członek ISI wierzy w sojusz Pakistańczyków z Amerykanami. Saulowi udaje się uciec z niewoli, kontaktuje się z Carrie, aby zorganizowała ewakuację. Jednocześnie wymusza na niej przyrzeczenie, że ta zabije go, gdyby ewakuacja nie miała się powieść. Nie udaje się wyciągnąć Saula z obławy, Carry zatem oszukuje go i prowadzi w ręce wroga, aby uniemożliwić mu tym samym samobójstwo. Khan zdradza Carrie, iż Dennis Boyd jest zdrajcą. Carrie przesłuchuje Boyda, do akcji włącza się również Martha Boyd, która postępem usiłuje wydobyć od męża przyznanie się do zdrady stanu. Haqqani zamierza wymienić Saula na kilka terrorystów, którzy są w amerykańskiej niewoli. Wymiana ma miejsce na płycie lotniska, na którym po jednej stronie ustawiają się członkowie ISI na czele z Tasneem Qureshi, a po drugiej Amerykanie dowodzeni przez Carrie. Zabezpieczeniem transakcji jest mały chłopiec, który zostaje ubrany przez terrorystów w pas szahida. Saul nie chce zostać wymieniony i prosi o śmierć. Carrie nie pozwala mu jednak umrzeć i wymiana dochodzi do skutku. Podczas powrotu do ambasady konwój z Carrie i Saulem zostaje zaatakowany. Na miejsce ataku zostają wysłani prawie wszyscy marines z budynku ambasady. Opustoszała ambasada w tym samym czasie zostaje zaatakowana przez Haqqaniego i grupę terrorystów. Dyrektor CIA ucieka do skarbca ambasady wraz z ambasador, jej mężem oraz kilkoma innymi pracownikami, zabierając ze sobą cenne dokumenty, zawierające dane osobowe osób, które zostały zwerbowane do współpracy z CIA. Haqqani morduje członków CIA, którym nie udało się uciec i bierze do niewoli między innymi Maxa i Farę. Wraz z zakładnikami dociera do skarbca i żąda wydania akt, mordując co chwila kolejnego zakładnika. Wbrew woli ambasador, Lockhart decyduje się opuścić skarbiec i oddać dokumenty, po to, by nie dopuścić do egzekucji Fary. Pomimo otrzymania dokumentów, Haqqani zabija Farę, po czym zostaje zaatakowany przez Quinna i żołnierza marines, którzy obserwowali w ukryciu poczynania terrorystów. Haqqani ucieka z ambasady, do której wkrótce dociera Carrie i Saul, nieświadomi wydarzeń, jakie miały miejsce po tym, jak ich konwój został zaatakowany.

Po wydarzeniach w ambasadzie prezydent USA zrywa stosunki dyplomatyczne z Pakistanem i ewakuuje ambasadę. Quinn postanawia zostać, aby wytropić i zabić Haqqaniego. Carrie czuje się przegrana, ale również prosi Lockharta o możliwość pozostania, po to, by mogła wraz z Quinnem wrócić do USA. Tymczasem Quinn porywa Farhada Ghaziego, pytając go o lokalizację Haqqaniego. Kiedy nie uzyskuje potrzebnych mu informacji, zwraca się do swojej dawnej kochanki pracującej w ambasadzie Niemiec. Astrid udziela mu schronienia oraz pomaga wytropić Haqqaniego, który ukrywa się w willi w Islamabadzie. Quinn samodzielnie konstruuje bombę i prosi o pomoc Kiran (dziewczynę Aayana), by ta pomogła mu zorganizować demonstrację, która sprowokuje Haqqaniego do opuszczenia willi i znalezienia się w polu rażenia bomby. Plan Quinna legnie w gruzach, w chwili, gdy Carrie znajduje się w pobliżu samochodu Haqqaniego. Kobieta uniemożliwia detonację bomby, po czym uświadamia sobie, iż sama musi zabić Haqqaniego. Zostaje jednak powstrzymana przez pułkownika Khana, który zwraca jej uwagę na to, iż Haqqani podróżuje wraz z Dar Adalem, szarą eminencją CIA.