Androfagowie

thumb|350px|Androfagowie/Androphagi na mapie „Świat Herodota” z XIX wieku Androfagowie (gr. Ἀνδροφάγοι, dosł. „ludożercy”) – starożytny lud koczowniczy wzmiankowany przez Herodota.

Mieszkali na północ od Scytów i na wschód od NeurówMykhailo Hrushevsky, History of Ukraine-Rus': From Prehistory to the Eleventh Century, Edmonton 1997, s. 82. Chociaż ubierali się podobnie do Scytów, różnili się od nich językiemHenryk Łowmiański, Studia nad dziejami Słowiańszczyzny, Polski i Rusi w wiekach średnich, Poznań 1986, s. 24. Grecki historyk przypisuje im „najdziksze obyczaje”, w tym praktykowanie kanibalizmu. Siedziby Androfagów lokalizowane są na terenach stepowych rozciągających się na wschód od DniepruJerzy Kubczak, Kurhany arystokracji scytyjskiej, Poznań 1978, s. 57.

Identyfikowani z ludnością pochodzenia fińskiego, przodkami MordwinówEllis Hovell Minns, Scythians and Greeks: A Survey of Ancient History and Archaeology on the North Coast of the Euxine from the Danube to the Caucasus, Cambridge 2010, s. 104 lub LapończykamiJan Czekanowski, Wstęp do historii Słowian, Poznań 1957, s. 59. Według innych hipotez była to zugrofinizowana ludność pierwotnaHenryk Łowmiański, Początki Polski: z dziejów Słowian w I tysiącleciu n.e, Tom 1, Warszawa 1963, s. 116. W tym wypadku próbowano greckie Ἀνδροφάγοι odczytać jako zniekształconą nazwę Samojedów, co wydaje się jednak mało prawdopodobneKazimierz Tymaniecki, Ziemie polskie w starożytności, Poznań 1951, s. 447.

Przypisy

Kategoria:Starożytne ludy