Czechowicz (Czechowicz-Lachowicki) – polski herb baronowski, odmiana herbu szlacheckiego Ostoja.
Opis herbu
Opis historyczny Juliusz Ostrowski blazonuje herb następująco:
Opis współczesny Opis skonstruowany współcześnie brzmi następująco:
Na tarczy w polu czerwonym między dwoma półksiężycami złotymi barkami ku sobie, krzyż ćwiekowy złoty.
Nad tarczą francuska korona baronowska, opleciona sznurem pereł.
W klejnocie pięć piór strusich, dwa czerwone między złotymi.
Labry herbowe czerwone, podbite srebrem.
Najwcześniejsze wzmianki Herb został nadany 27 czerwca 1783 r., freiherrowi, Rochowi von Lachowickiemu-Czechowiczowi, wraz z predykatem wohlgeboren (wielmożny). Podstawą nadania tytułu były m.in.: patent szlachecki z 1775, potwierdzenie szlachectwa przez magnatów, domicyl galicyjski oraz zasługi dla dworu cesarskiego. Wnukowie Rocha; Piotr i Wojciech, dokonali legitymacji szlachectwa oraz tytułu 22 marca 1825 roku.
Według Juliusza Ostrowskiego, herb został nadany w 1783 roku, podsędkowi lwowskiemu, Rochowi Czechowiczowi z przydomkiem Lachowicki, przez Józefa II, cesarza rzymskiego.
Herbowni Herb ten był herbem własnym, toteż do jego używania uprawniony jest tylko jeden ród herbownych:
Czechowicz.
Zobacz też
Heraldyka polska Ród herbowy
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Juliusz Ostrowski. Księga herbowa rodów polskich. - Warszawa: Księgarnia Antykwarska B. Bolcewicza, 1897 - T. 1. - Str. 14 - 620 stron. Juliusz Ostrowski. Księga herbowa rodów polskich. - Warszawa: Księgarnia Antykwarska B. Bolcewicza, 1898 - T. 2. - Str. 10 - 380 stron.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Odmiany herbu Ostoja
Kategoria:Polskie herby baronowskie nadane w zaborze pruskim