Joachim (zm. 1030 w Nowogrodzie Wielkim) – według prawosławnej tradycji pierwszy chrześcijański biskup nowogrodzki.
Według tradycji Joachim przyjął chirotonię biskupią w Konstantynopolu, zaś do Kijowa przybył w 991, razem z metropolitą kijowskim LeoncjuszemHistoryczność tej postaci jest kwestionowana. Por. Jakowenko N.: Historia Ukrainy. Od czasów najdawniejszych do końca XVIII wieku. Lublin: Instytut Europy Środkowo-Wschodniej, 2000, s. 68. .. W Nowogrodzie miał działać już w roku następnym, konsekwentnie prowadząc chrystianizację miejscowej ludności i walcząc z kultami pogańskimi. Znał język słowiański. Wzniósł sobór Mądrości Bożej w Nowogrodzie (992 r.) oraz cerkiew świętych Joachima i Anny (995) w tym samym mieście, powołał do życia pierwszą szkołę, w której naukę czytania i pisania, katechizmu i język greckiego pobierało 300 dzieci znaczących obywateli miasta oraz kapłanów.
Joachim nosił przydomek Korsunianin, który może oznaczać, iż pochodził z zamieszkiwanego przez Greków miasta Korsuń na Krymie, lub też, że sprawował w tym mieście urząd biskupi przed wyjazdem do Nowogrodu.
Joachim zmarł w 1030 i został pochowany w cerkwi św. Joachima i Anny w Nowogrodzie. W 1699 miała miejsce translacja jego relikwii, które wystawiono do kultu w soborze Mądrości Bożej. Kanonizowany; jego pamięć wspominana się 10 lutego i 4 października (według kalendarza juliańskiego).
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w X wieku Kategoria:Zmarli w 1030 Kategoria:Biskupi nowogrodzcy Kategoria:Święci prawosławni