thumb|Filozof na jednej z archiwolt nad prawymi drzwiami zachodniego portalu katedry w Chartres
Szkoła z Chartres – szkoła katedralna, z którą związanych było wielu wybitnych filozofów średniowiecza. Jej rozkwit przypadł na XI i XII wiek.
Rozwój szkoły w Chartres związany jest z ruchem tłumaczenia klasycznych i arabskich tekstów na łacinę. Była ona jednym z czołowych ośrodków intelektualnych, które zapoczątkowały tzw. renesans XII wieku. Z czasem szkoła straciła na znaczeniu na rzecz uniwersytetów, w szczególności Uniwersytetu Paryskiego, z którym początkowo rywalizowała.
Historia Już od VI wieku istniała przy katedrze w Chartres szkoła. Około roku 1020 biskup Fulbert, uczeń Gerberta z Aurillac, dokonał jej odnowienia i nadał jej specyficzny charakter. Nauka w szkole została oparta na sztukach wyzwolonych, lekturze tekstów klasycznych, a także na studiach przyrodniczych i medycznych. Do szkoły zaczęli ściągać liczni uczniowie (m.in. Berengar z Tours)Swieżawski, s. 486, Luscombe, s. 137..
Największy jej rozkwit nastąpił w czasie, kiedy kierował nią Bernard z Chartres (1114–1119). W okresie jej rozkwitu ze szkołą związanych było wielu wybitnych uczonych. Należeli do nich Gilbert z la Porée, Teodoryk z Chartres, Wilhelm z Conches, Bernard z Chartres, Bernard Silvestris i Alan z Lille. Nauki pobierali tam m.in.: Piotr Abelard, Amalryk z Bène, Clarembald z Arras i Jan z Salisbury.
Charakterystyka szkoły Do charakterystycznych cech szkoły należąErismann, s. 1178.: nacisk na sztuki wyzwolone, które były traktowane jako niezależne od teologii; w sztukach wyzwolonych nacisk na gramatykę, czyli studiowanie łaciny; uznanie dla tekstów pogańskich, w szczególności starożytnych (ale również arabskich). Starano się nie tylko pogodzić treści przekazane przez starożytnych filozofów z treściami biblijnymi, lecz również uważano, że teksty pogańskie w alegoryczny sposób wyrażają prawdy Objawienia. Np. Teodoryk z Chartres utożsamił w Tractatus de sex dierumoperibus Ducha Świętego z Platońską anima mundi. Szkoła z Chartres była też najsilniejszym w swoich czasach ośrodkiem platonizmu. Ona pierwsza przyswoiła jedyny znany w średniowieczu dialog Platona – Timajosa; silne zainteresowanie filozofią przyrody (w oparciu o Platona i Arystotelesa) i medycyną (w oparciu o teksty Galena i Hipokratesa).
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Chartres, School of , Routledge Encyclopedia of Philosophy, rep.routledge.com [dostęp 2023-05-12].
Kategoria:Filozofia średniowieczna Kategoria:Chartres