thumb|upright|Herb Małogoszcza nadany w 1408 r. przez króla Władysława Jagiełłę thumb|Kościół Wniebowzięcia NMP w Małogoszczu thumb|Drzwi wejściowe do kruchty kościoła Wniebowzięcia NMP w Małogoszczu. Nad nimi napis: M.E: D. Casimirus rex 1342 : FUNDAVIT, R. JACOBUS CHROSTKOVIUS 1595 : EREXIT thumb|Kościół św. Stanisława w Małogoszczu, obecnie kaplica cmentarna

Dzieje najstarsze X w. – strażnica na południowej granicy państwa Mieszka I. XII – XIV w. – wczesnośredniowieczny gród kasztelański na pograniczu Wielkopolski i Małopolski; wymieniony po raz pierwszy w bulli gnieźnieńskiej pod nazwą Malogost (1136). 1139 – kasztelania małogoska, po śmierci Bolesława Krzywoustego, weszła w skład oprawy wdowiej księżnej Salomei. 1140 – W Małogoszczu księżna Salomea zorganizowała zimą 1140 r. spotkanie z zakonnikami ze Zwiefalten w pierwszym kościele małogoskim. W pierwszym kościele przechowywano cenne relikwie. 1259–1260 – Tatarzy spalili gród, podgrodzie na Ptaszyńcu i pierwszy kościół małogoski. 1260–1272 – budowa nowego grodu. 1273, 25 stycznia – w Małogoszczu, w dzień Bożego Narodzenia przebywała św. Kinga, ks. krakowska i sandomierska.

I Rzeczpospolita przed 1342 r. Małogoszcz uzyskał prawa miejskie, następnie miasto zostało otoczone murami (trwało to do 1360 r.), a w jego centrum wzniesiono ratusz. 1343 – z rozkazu Kazimierza Wielkiego wzniesiono drewniany kościółek pod wezwaniem św. Małgorzaty i św. Mikołaja, który przetrwał do XVI wieku. 1357 – Małogoszcz został wymieniony jako ważna miejscowość targowa. 1408 – miasto uzyskało przywilej potwierdzający jego prawa magdeburskie, łac. Ius municipale magdeburgense oraz prawo składu na kamienie młyńskie. 1419 – W Małogoszcz przebywał król Władysław Jagiełło. Króla podejmował kasztelan małogoski Grot z Jankowic h. Rawicz. 1497 – pierwsza źródłowa wzmianka o działalności szkoły parafialnej. 1512 – na dokumencie rady miejskiej Małogoszcza figuruje pieczęć – Herb Małogoszcza. 1540 – Małogoszcz (część królewska) liczył 68 domów, a więc około 500 mieszkańców, zaś w części proboszczowskiej 150 mieszkańców, łącznie około 650 dusz. 1579 – komisarze królewscy wytyczyli granicę pomiędzy gruntami miejskimi a wsią Bolmin. 1591–1595 – na miejscu dawnego drewnianego kościoła parafialnego ks. Jakub Bieda Chrostkowic buduje świątynię murowaną pw. Wniebowzięcia NMP. 1595 – na wzniesieniu Babinek wybudowano kościółek św. Stanisława. 1605–1615 – budowa szpitala „Betanii” i przyległego kościoła św. Krzyża. 1629 – Małogoszcz (część królewska) liczył 146 domów, do 1650 roku starostwo małogoskie jest w posiadaniu rodu Lanckorońskich, Samuela (zm. 1638) i Stanisława (zm. 1650). 1655 – miasto zniszczyły oddziały szwedzkie. 1702 – Karol XII Szwedzki nocował w Małogoszczu z 29 na 30 czerwca. Stacjonujący w Małogoszczu żołnierze zdewastowali folwark starosty w Cieślach, zabudowania w mieście i zagrody chłopskie. 1775 – na mocy dekretu królewskiego usunięta została z miasta ludność żydowska. 1778 – miasto liczyło 179 domów (część królewska). 1792 – w Małogoszczu gościł Zygmunt Vogel, malarz i szkicownik króla Stanisława Augusta (namalował nieistniejący dziś kościółek św. Krzyża oraz szpital dla starców i ubogich „Betanię”). 1794 – po bitwie pod Szczekocinami zatrzymuje się w mieście armia Tadeusza Kościuszki. Naczelnik kwaterował na plebanii, która pełniła też funkcję lazaretu (wśród rannych był Bartosz Głowacki).

Okres rozbiorów 1795 – Miasto zostaje zagarnięte w III rozbiorze przez Austrię. 1795–1809 – Małogoszcz w granicach Galicji Zachodniej. 1809–1815 – Małogoszcz w granicach Księstwa Warszawskiego. 1815 – Małogoszcz w Królestwie Polskim (pot. Królestwo Kongresowe, ros. царство Польское). 1817 – Babinek staje się cmentarzem. 1821 – geometra Marian Potocki sporządził plan miasta Małogoszcz. 1822 – miasto liczyło 1009 osób. 1827 – rozebranie ratusza. 1863, 24 lutego – I Bitwa pod Małogoszczem, jedna z największych bitew powstania styczniowego. W małogoskiej plebanii mieścił się sztab generała Mariana Langiewicza 1863, 16 września – II Bitwa pod Małogoszczem. 1866 – 10 guberni Królestwa Polskiego (w tym Gubernię radomską obejmującą powiat kielecki i okręg jędrzejowski) włączono bezpośrednio do cesarstwa rosyjskiego. 1867 – Utworzono ponownie Gubernię kielecką. Małogoszcz w powiecie jędrzejowskim. 1869 – Małogoszcz zostaje pozbawiony praw miejskich. 1882 – powstała samodzielna gmina żydowska. 1904 – wielki pożar zniszczył znaczną część osady. 1914 – do Małogoszcza wkroczyły oddziały państw centralnych, Niemiec i Austrii. Na przełomie 1914 i 1915 roku linia frontu przebiegała w pobliżu Małogoszcza, który został doszczętnie zniszczony przez ogień artyleryjski. 1917 – na rynku wzniesiono pomnik Tadeusza Kościuszki.

II Rzeczpospolita 1921 – osada liczyła 2198 osób. 1938 – w osadzie mieszkało 2440 osób, w tym około 500 Żydów.

Okupacja niemiecka 1939, 5 września – oddziały Wehrmachtu wkroczyły do Małogoszcza. 1942, 28 sierpnia – ludność żydowska Małogoszcza została deportowana do getta w Jędrzejowie.

PRL 1945, 14 stycznia – wyzwolenie Małogoszcza spod okupacji niemieckiej. Osada zajęta przez wojska radzieckie. 1946 – Małogoszcz liczył 1600 mieszkańców. 1961 – wybudowanie piętrowego budynku do potrzeb szkoły. 1964 – otwarcie przedszkola. 1971 – rozpoczęcie prac przy budowie cementowni. 1973 – ustanowienie gminy Małogoszcz. 1974 – uruchomienie Cementowni „Małogoszcz”, obecnie Lafarge Cement S.A. 1976 – rozpoczęcie prac przy budowie nowej szkoły. 1978 – powstaje klub piłkarski Wierna Małogoszcz.

III Rzeczpospolita 1994 – rozpoczyna działalność Towarzystwo Przyjaciół Małogoszcza. 1996, 1 stycznia – Małogoszcz odzyskuje prawa miejskie. 2010–2012 – rewitalizacja Placu Kościuszki, przywrócenia czytelności historycznego założenia urbanistycznego rynku.

Przypisy

Małogoszcz