Zbigniew Kulesza, Młot, Grawicz, Oleśnicki (ur. 11 lipca 1917 w Długosiodle, zm. 16 września 2003) – polski żołnierz, uczestnik konspiracji narodowej w okresie II wojny światowej i pierwszych latach powojennych na Mazowszu i Kurpiowszczyźnie.
Życiorys W wojnie obronnej 1939 walczył w 33 pułku piechoty w ramach SGO „Narew”, następnie był członkiem konspiracyjnej organizacji „Wilki”Zawołać po imieniu: księga kobiet-więźniów politycznych 1944-1958, Tom 2, opracowanie Barbara Otwinowska, Teresa Drzal, wyd. 2003.. Od 1944 był członkiem Narodowych Sił Zbrojnych, kierował wydziałem propagandy Okręgu Białystok, w stopniu podporucznika, następnie porucznikaLucyna Kulińska Narodowcy: z dziejów obozu narodowego w Polsce w latach 1944–1947, wyd. 1999., wydawał czasopismo „Głos znad Narwi”. W 1945 został członkiem Narodowego Zjednoczenia Wojskowego, kierował „kurpiowskim” Obwodem NZW na pograniczu powiatów łomżyńskiego i ostrołeckiegoKazimierz Krajewski, Tomasz Łabuszewski Ziemia ostrołęcka w walce z komunizmem 1944-1954.. W grudniu 1945 został wysłany do powiatu ostrołęckiego, gdzie objął funkcję komendanta Komendy Powiatowej NZW w Ostrołęce „Orawa”. Został wówczas awansowany do stopnia kapitana. Intensywnie prowadził działalność konspiracyjną także w okolicach Makowa Mazowieckiego, Przasnysza, Ciechanowa, częściowo Pułtuska, Mławy i Sierpca, a także dawnego pogranicza pruskiego – Pisza, Białej Piskiej i Olsztyna. Doprowadził do powstania nowej jednostki organizacyjnej NZW – Inspektoratu „Orawa”, przekształconego następnie w Okręg XVI „Mazowsze”Kazimierz Krajewski, Tomasz Łabuszewski Wolności za darmo nikt nikomu nie da, Biuletyn IPN, nr 8-9, 2007.. W czerwcu 1946 został pierwszym komendantem tego Okręgu i dowodził nim do ujawnienia się w wyniku amnestii w kwietniu 1947. Dowodził zakończoną powodzeniem wspólną akcją 4 oddziałów podziemia w Krasnem (13 września 1946). Przed ujawnieniem wyjechał na Śląsk. Został aresztowany w listopadzie 1947 i skazany na karę dożywotniego pozbawienia wolności. W 1949 roku osadzony został w Rawiczu. Od sierpnia 1951 do początku 1952 więziony w Warszawie, następnie ponownie w Rawiczu, a od 1953 we Wronkach. Został zwolniony 19 grudnia 1956Zbigniew Kulesza „Śledztwo wyklętych”, wyd. Alfa, Warszawa 1995 (tam nota wydawcy)..
W 1992 został odznaczony Krzyżem Narodowego Czynu Zbrojnego.
Opublikowano jego zbeletryzowane wspomnienia „Śledztwo wyklętych” (1995), „Resocjalizacja wyklętych” (2004).
Jego postać została przedstawiona w filmie „Historia Roja”.
Zobacz też żołnierze wyklęci
Przypisy
Kategoria:Członkowie Komend Okręgów NZW Kategoria:Członkowie Komend Okręgów NSZ Kategoria:Członkowie Komend Powiatowych NZW Kategoria:Dowódcy oddziałów podziemia antykomunistycznego (1944–1956) Kategoria:Polskie ofiary represji stalinowskich Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Narodowego Czynu Zbrojnego Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Więźniowie polityczni w Polsce Ludowej 1944–1956 Kategoria:Więźniowie więzienia w Rawiczu (Polska Ludowa) Kategoria:Więźniowie więzienia we Wronkach (Polska Ludowa) Kategoria:Zmarli w 2003