Abel (oficjalny tytuł w Polskim Autokefalicznym Kościele Prawosławnym: Jego Ekscelencja Najprzewielebniejszy Abel, Prawosławny Arcybiskup Lubelski i Chełmski), imię świeckie Andrzej Popławski (ur. 8 kwietnia 1958 w Narwi) – polski duchowny prawosławny, arcybiskup, ordynariusz diecezji lubelsko-chełmskiej.
Życiorys Młodość Urodził się w Narwi w rodzinie prawosławnej. Według jego własnych wspomnień na jego późniejszą postawę życiową znaczący wpływ miały matka, Zofia, i babka, Olga. Jeszcze przed rozpoczęciem nauki w szkole przyszły duchowny przysługiwał w cerkwi parafialnej w Narwi.
Po ukończeniu szkoły podstawowej wstąpił do Prawosławnego Seminarium Duchownego w Warszawie. Po ukończeniu I roku nauki, razem z alumnem II roku Mirosławem Chodakowskim udał się do monasteru św. Onufrego w Jabłecznej, deklarując zamiar wstąpienia do wspólnoty jako posłusznik. Kontynuując naukę w seminarium, regularnie udawał się do Jabłecznej, by wdrażać się w życie monastyczne. Działał również w warszawskiej parafii św. Marii Magdaleny. Po IV roku nauki w seminarium zdał maturę.
Po ukończeniu niższych klas seminarium, za namową metropolity warszawskiego i całego Polski Bazylego przyjął stanowisko psalmisty w parafii w Łosince. W 1977 na własną prośbę został zwolniony z tej funkcji i rozpoczął naukę w Wyższym Prawosławnym Seminarium Duchownym w Jabłecznej.
Duchowny W 1980 ukończył Wyższe Prawosławne Seminarium Duchowne w Jabłecznej. Jest również absolwentem Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej. W 1977 złożył wieczyste śluby mnisze w monasterze św. Onufrego w Jabłecznej. 15 lutego 1979 przyjął święcenia diakońskie z rąk metropolity warszawskiego i całej Polski Bazylego, a następnie święcenia kapłańskie, których udzielił mu biskup lubelski Szymon.
W latach 1981–1983 był proboszczem prawosławnej parafii w Komańczy, posługiwał również w Polanach i Zyndranowej, gdzie z jego inicjatywy wzniesiono nową cerkiew. W latach 1983–1984 współorganizował parafię w Przemyślu. Od 1984 był proboszczem parafii w Monachium, obsługując również cerkwie w Stuttgarcie, Ingolstadt, Augsburgu, Ratyzbonie, Landshut i Ludwigsburgu.
Przełożony monasteru św. Onufrego w Jabłecznej W 1987 został przełożonym monasteru w JabłecznejАВЕЛЬ, 7 stycznia 1989 otrzymał godność archimandryty. Jako przełożony klasztoru kontynuował remont jego zabudowań, rozpoczęty przez poprzedników, archimandrytów Sawę (Hrycuniaka) i Nikona (Potapczuka)ks. A. Kuryłowicz, Prawosławne ośrodki zakonne na ziemiach polskich w okresie powojennym [w:] .
Ordynariusz diecezji lubelsko-chełmskiej 25 marca 1989 przyjął chirotonię biskupią i objął funkcję ordynariusza nowo utworzonej diecezji lubelsko-chełmskiej. 15 lutego 1999 w soborze św. Mikołaja w Białymstoku został odznaczony Orderem Świętej Równej Apostołom Marii Magdaleny I stopnia. W 2001 otrzymał godność arcybiskupa.
Jako biskup ordynariusz diecezji lubelsko-chełmskiej doprowadził do podwojenia liczby czynnych na jej terytorium cerkwi prawosławnych oraz do założenia trzech nowych monasterów: żeńskich w TurkowicachA. Radziukiewicz, Cuda Chołmszczyny, „Przegląd Prawosławny”, nr 8 (302), sierpień 2010, ISSN 1230-1078, s. 6. i w Holeszowie oraz męskiego w KostomłotachPowstał monaster w Kostomłotach..
Reprezentował Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny w czasie oficjalnych wizyt i konferencji zagranicznych: na VIII Międzynarodowym Rosyjskim Soborze (2004), na uroczystościach kanonizacji metropolity Piotra (Mohyły) (2002), na intronizacji patriarchy serbskiego Ireneusza (2010). mały|Metropolita Sawa i arcybiskup lubelski i chełmski Abel (siedzi z prawej) w czasie oficjalnej wizyty w Rosyjskim Kościele Prawosławnym z okazji urodzin patriarchy moskiewskiego Cyryla. Spotkanie z prezydentem Dmitrijem Miedwiediewem, listopad 2011 Jest zwolennikiem dialogu ekumenicznego. W 2000 wydał, wspólnie z katolickim arcybiskupem lubelskim Józefem Życińskim przesłanie Aby wszystko na nowo zjednoczyć w Chrystusie. Jest współprzewodniczącym Zespołu Bilateralnego Katolicko-Prawosławnego.
W 2016 został członkiem delegacji Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego na Święty i Wielki Sobór Kościoła Prawosławnego.
Został redaktorem naukowym (wspólnie z abp. Jerzym) monografii wieloautorskiej pt. Unia brzeska – zwodnicza iluzja zjednoczenia chrześcijan Wschodu i Zachodu (Wydawnictwo Naukowe Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie, Warszawa 2023) .
Odznaczenia i nagrody Złoty Krzyż Zasługi (2003, za zasługi w działalności na rzecz społeczności lokalnej)Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 października 2003 r. onadaniu odznaczeń (). Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2007) Order „Za zasługi” III klasy (Ukraina, 2008) Order św. Gorazda II (Kościół Prawosławny Czech i Słowacji, 2017)Olomoucko-brněnská eparchie – 75. výročí mučednictví sv. Gorazda – 2. Stručná zpráva o průběhu slavnosti v Hrubé Vrbce [dostęp: 07.09.2017.] Od 16 października 2011 członek Honorowego Komitetu Rozwoju Centrum Onkologii Ziemi Lubelskiej im. św. Jana z DukliBiuletyn Informacyjny Centrum Onkologii Ziemi Lubelskiej im. św. Jana z Dukli „Razem” NR 2 (13) kwiecień-grudzień 2011.
Współpraca ze Służbą Bezpieczeństwa Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej Według zachowanych akt Służby Bezpieczeństwa Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej znajdujących się w archiwach Instytutu Pamięci Narodowej od 2 marca 1984 roku Andrzej Popławski był tajnym i świadomym współpracownikiem Służby Bezpieczeństwa o pseudonimie „Krzysztof”M. Krzysztofiński, K. Sychowicz, W kręgu „Bizancjum”, „Aparat represji w Polsce Ludowej (1944–1989)”, nr 1, 2008, s. 127.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie Kategoria:Biskupi lubelscy i chełmscy Kategoria:Ludzie urodzeni w Narwi Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Tajni współpracownicy Służby Bezpieczeństwa PRL Kategoria:Urodzeni w 1958 Kategoria:Zakonnicy monasteru św. Onufrego w Jabłecznej Kategoria:Niemieccy duchowni prawosławni Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem „Za zasługi” (Ukraina)