Jonatan Kis-Lew (ur. 31 grudnia 1985 w Miszmar Ajjalon) – izraelski artysta, działacz pokojowy, były aktor. Jest on głównie znany ze swoich kolorowych obrazów prymitywnych, które zdobyły mu uznanie w Izraelu i należą do ważnych kolekcji sztuki, m.in. kolekcji Banku Leumi, największego banku w Izraelu. Kis-Lev jest także prezesem Izraelskiej Młodzieży Esperanckiej.
Działalność artystyczna Kis-Lev w wieku pięciu lat rozpoczął prywatne lekcje malarstwa i kontynuował swoją edukację artystyczną w Szkole Sztuki Aleph w Tel Awiwie, gdzie uczył się rysunku i rzeźby. W wieku 16 lat otrzymał stypendium do szkoły Lester B. Pearson United World College of the Pacific w Kanadzie, która choć nie jest szkołą artystyczną, wspiera rozwój młodych talentów. Dzięki temu Kis-Lev specjalizował się w sztukach wizualnych pod opieką nauczyciela Arta Brendona i zdał międzynarodową maturę (International Baccalaureate) ze specjalizacją w tym kierunku.
Po powrocie do Izraela, Kis-Lev rozwijał swoje umiejętności artystyczne podczas służby w Siłach Obronnych Izraela (Armii Obrony Izraela). W 2007 roku w Tel Awiwie odbyła się jego pierwsza wystawa pod tytułem „Początki: Neve Zedek i Jaffa”, którą Kis-Lev zadebiutował w izraelskim świecie sztuki. Wystawę odwiedziło wielu gości, w tym burmistrz Tel Awiwu Ron Chuldaj.
Po zakończeniu służby wojskowej, Kis-Lev postanowił nie kontynuować nauki sztuki w Akademii Sztuk Pięknych, ale zdecydował, że sam będzie rozwijał swój styl i technikę. W następnych latach artysta opracował kilka technik, które pomogły mu „zapomnieć” o wszystkim, czego nauczył się o „właściwym” malarstwie od najmłodszych lat i „ponownie malować jak dziecko”. Zaczął malować niektóre obrazy lewą ręką, zamiast jego wiodącą prawą. Zarys innych malował na płótnie odwróconym do góry nogami, np. z niebem na dole obrazu. Według artysty, techniki te pomogły mu nabrać pewności siebie, uwierzyć w jego artystyczną intuicję i malować bardziej swobodnie. Styl opracowany przez Kis-Leva został określony jako naiwny. Niektórzy krytycy opisali jego dzieła jako „pseudonaiwne”, mając na uwadze „świadome” podejście artysty do jego pracy.
Wystawy indywidualne 2012: „Abstrakcja, z kawałkiem rzeczywistości”, kurator: Judith Beiner, Griffin Gallery, Boca Raton, Floryda, USA 2011: „Ze złota”, kurator: Shiran Szafir Buchwald, Art and Soul Gallery, Jerozolima, Izrael 2010: „Naharia, moja miłość”, kurator: Lee Rimon, The Edge Gallery, Naharia, Izrael 2010: „Portrety ziemi wiecznej”, kurator: Judith Beiner, Griffin Gallery, Boca Raton, Floryda, USA 2009: „Jonathan Kis-Lev”, kurator: Shiran Szafir Buchwald, Galeria Sztuki Shorashim - Międzynarodowy Bank, Tel Awiw, Izrael 2007: „Początki: Neve Zedek i Jaffa”, Trade Tower Gallery, Tel Awiw, Izrael
Wystawy zbiorowe 2012: „Izraelska sztuka naiwna”, kuratorzy: IFAT Reiss i Dan Chill, Galeria Międzynarodowej Sztuki Naiwnej Gina, Tel Awiw, Izrael 2012: „Tajna wystawa”, kuratorzy: Esti Drori i Doron Polak, Bank Leumi, Tel Awiw, Izrael 2011: „Abstrakcyjne Myśli”, kurator: Dorota Polak, ZOA Gallery, Tel awiw, Izrael 2009: „B-Sides”, kurator: Inbal Drue, Zavta Gallery, Tel Awiw, Izrael 2009: „Dom”, kurator: Rotem Ritov, Apart Art Gallery, Tel Awiw, Izrael 2009: „Tajna wystawa”, kuratorzy: Esti Drori i Doron Polak, Bank Leumi, Tel Awiw, Izrael
Działalność pokojowa Spotkania W wieku 12 lat Kis-Lev wziął udział w pokojowych warsztatach plastycznych, podczas których po raz pierwszy poznał palestyńskie dzieci. Warsztaty te były inspiracją do jego działań na rzecz pokoju. Kis-Lev wstąpił do żydowsko-arabskiego ruchu młodzieży Sadaka Reut, co wywarło na niego ogromny wpływ. W wieku 16 lat został wybrany Młodym Ambasadorem Izraela przez Izraelskie Towarzystwo Szkół Zjednoczonego Świata (United World Colleges) i otrzymał stypendium do Pearson College w Kanadzie. Tam uczył się i mieszkał z rówieśnikami z całego świata, w tym z uczniami z Palestyny i krajów arabskich.
Służba wojskowa Po ukończeniu nauki w Kanadzie, Kis-Lev wrócił do Izraela, by służyć w Siłach Obronnych Izraela. Walczył o to, aby stacjonować w jednostce, którą uważał za propagującą pokój, a nie wojnę i okupację. Dzięki swoim staraniom został przydzielony do siedziby Koordynatora Działań Rządowych na Terytoriach Arabskich, gdzie był odpowiedzialny za współpracę z organizacjami jak UNRWA (Agencja Narodów Zjednoczonych dla Pomocy Uchodźcom Palestyńskim na Bliskim Wschodzie) i Lekarze Bez Granic. Podczas swojej służby Kis-Lev poinformował generała majora Yusefa Mishleba o możliwych negatywnych konsekwencjach izraelskiego planu jednostronnego wycofania się ze Strefy Gazy dla ludności palestyńskiej.
Działalność i publikacje W 2011 Kis-Lev został wybrany jako jeden z 25 młodych liderów izraelskich do udziału w Programie Przywództwa Politycznego Tikvah (Tikvah Program for Political Leadership) w Interdyscyplinarnym Centrum w mieście Herclijja w Izraelu. Program ten, prowadzony pod kierunkiem profesora Petera Berkowitza i doktor Alisy Rubin Peled, miał na celu wspieranie zmian społecznych i politycznych w Izraelu i na Bliskim Wschodzie.
Wierząc, że sztuka może być pomostem pomiędzy Izraelczykami i Palestyńczykami, i będąc pod wpływem jego własnych doświadczeń podczas pokojowych warsztatów artystycznych, Kis-Lev dołączył w 2011 roku do grupy artystów współpracujących na rzecz pokoju. Projekt ten zgromadził 15 izraelskich i 15 palestyńskich artystów reprezentujących różne dyscypliny sztuki i był prowadzony przez Stowarzyszenie Rodzin w Żałobie na Rzecz Pokoju (Bereaved Families for Peace). Projekt obejmował regularne spotkania pomiędzy artystami w Izraelu i na terenie Autonomii Palestyńskiej. Do wspólnych działań artystów należały wizyty do Lifty (wyludnionej palestyńskiej wioski) i Muzeum Holokaustu w Jad Waszem. Inicjatywa ta zdobyła szerokie zainteresowanie mediów z powodu wyjątkowej współpracy artystów reprezentujących obie strony konfliktu na rzecz wzajemnego zrozumienia i pokoju.
Kis-Lev wierzy w moc nauki i sztuki w działaniach na rzecz pokoju pomiędzy Izraelczykami a Palestyńczykami. Uważa, że promowanie spotkań mających na celu wyeliminowanie wzajemnego lęku pomiędzy obiema stronami konfliktu nie musi wiązać się z jakimkolwiek stanowiskiem politycznym. Kis-Lev deklaruje się jako syjonista i nie widzi sprzeczności między swoimi poglądami i aktywnością pokojową. W 2008 zaczął pisać i wykładać na temat możliwości pokoju na Bliskim Wschodzie, podkreślając wartość edukacji pokojowej jako sposobu na rozwiązanie konfliktu izraelsko-palestyńskiego.
Aktorstwo Jako nastolatek Kis-Lev pobierał lekcje sztuk wizualnych w Szkole Sztuk Pięknych Aleph w Tel Awiwie i uczestniczył w wieczornych zajęciach teatralnych w Teatrze dla Dzieci imienia Orny Porat, zanim zdecydował się dołączyć to klasy teatralnej w Szkole Aleph. Później powiedział, że podjął tę decyzję częściowo dlatego, że czuł się zbyt ograniczony koniecznością malowania martwej natury podczas lekcji malarstwa. Zaczął grać w Teatrze Narodowym Habima w Izraelu i w wieku 14 lat przeniósł się na wydział teatru w Liceum Artystycznym im. Thelmy Yellin, szkoły znanej jako izraelski odpowiednik Nowojorskiego Liceum Teatralnego (New York High School of Performing Arts), na której został oparty film „Sława” (Fame) z 1980 roku. W kolejnych latach Kis-Lev zagrał w wielu sztukach teatralnych i programach telewizyjnych w Izraelu. W 2003 roku, po zagraniu wiodącej roli gwałciciela w izraelskiej operze mydlanej „Miłość jest tuż za rogiem”, zaczął stopniowo oddalać się od świata aktorskiego, koncentrując się na sztukach plastycznych i działalności na rzecz pokoju. Niemniej jednak, w latach 2008–2011 nagrał kilka książek audio dla dzieci i dorosłych dla wydawnictwa muzycznego Israeli Sonicbooks.
Występy teatralne 1998–1999: „Dobre serce” (Lev Tov), autor: Gilad Ewron, Teatr Narodowy Habima, Izrael 1999–2001: „Widok z mostu”, autor: Arthur Miller, Teatr Narodowy Habima, Izrael 1999: „Wojna trojańska nie nastąpi”, autor: Jean Giraudoux, Biblioteka Teatru HaSifriya, Ramat Gan, Izrael 2001: „Wiadomości” (Mivzak Hadashot), autor: Goren Agmon, Teatr Beit Lessin, Tel Awiw-Jafa, Izrael 2000–2002: „Muminki” (HaMoominim) (jako Muminek), oparte na książkach Tove Jansson, Grupa Teatralna Azriel Asharov, Tel Awiw, Izrael
Występy telewizyjne i filmowe 1995: „Tushtush” z Yaelem Bar-Zohar i Michaelem Hanegbi (epizod gościnny, grał siebie samego), Kanał 2 (Izrael) 1998–1999: „Dobry wieczór z Guyem Pinesem” (Erev Tov Im Guy Pines) (epizod gościnny, grał siebie samego), Kanał Hot 3 (Izrael) 1998–2000: „Rozmowy od serca” (Balbalev) (program współprowadzony przez Efratsa Raytena), Kanał 6 (Izrael) 2000: „Szczęśliwego Nowego Roku” (Shana Tova), reżyser: Michal Hagay (film zdobył pierwszą nagrodę w kategorii filmu krótkometrażowego na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Hajfie w 2001 roku) 2003–2004: „Miłość jest tuż za rogiem” (Ahava Me'ever LaPina) (jako Erez), Kanał 2 (Izrael)
Nagrania i dubbing 2000: „E.T.” (wersja hebrajska), dubbing Grega i innych postaci 2000–2001: „Nanuk” (serial dla dzieci) dubbing różnych postaci, Kanał 1 (Izrael) 2008–2012: „Sonicbooks”, książki audio po hebrajsku, m.in.: „Życzenia z okazji Pucharu Świata” (autor: Eszkol Nevo), „Dwadzieścia tysięcy mil podmorskiej żeglugi” i „W osiemdziesiąt dni dookoła świata” (Autor: Juliusz Verne), „Hrabia Monte Christo” (autor: Aleksander Dumas), „Mój Ishmael” (autor: Daniel Quinn)
Życie osobiste Kis-Lev mieszka i pracuje w wiosce Miszmar Ajjalon w biblijnej Dolinie Ajalon, gdzie spędził swoje dzieciństwo. Jest członkiem zarządu Izraelskiej Ligi Esperantystów i prezesem Młodzieży Esperanckiej. Jest aktywnym członkiem organizacji Starszych Braci i Sióstr (Big Brothers Big Sisters) w Izraelu oraz Izraelskiego Związku Artystów Plastyków. Uważa się za samouka. Zdobył tytuł licencjata z wyróżnieniem na Otwartym Uniwersytecie w Izraelu, ze specjalizacją z muzyki i historii sztuki.
Przypisy
Bibliografia Chill, D., Poznaj izraelskich artystów naiwnych w Galerii GINA (Meet the Israeli Natives at GINA Gallery)”, GINA Gallery Art Blog, 3 kwietnia 2012 (w języku angielskim). Rimon, L. Izrael, Z. (red.), Jonathan Kis-Lev, Naharia, Moja Miłość „, Can, Izraelski Magazyn Sztuki 17, Grudzień 2010, ss. 68-69 (w języku hebrajskim). Szafir Buchwald, S., Jonathan Kis-Lev: Wizja artysty, Galeria Sztuki Shorashim, Tel Awiw, Izrael, 2009. „'Antyczna' Galeria Przedstawia Izrael ('Ancient Gallery Exhibits Israel')”. Boca Raton Forum, Boca Raton, Floryda, USA, 17 listopada 2010. Naharia, Moja Miłość, katalog wystawy, Galeria Sztuki Edge, Naharia, Izrael, 2010. Tajna Wystawa, katalog wystawy, Esti Drori i Doron Polak, Bank Leumi, Izrael, 2009. Dom, katalog wystawy, Rotem Ritov, Galeria Sztuki Apart, Tel Awiw, Izrael, 2009.
Linki zewnętrzne Thrope, Samuel (21 marca 2011), Metamorfoza: Jerozolimy Jonathana Kis-Leva „, Zeek, (The Metamorphosis: Jonathan Kis-Lev's Jerusalems”), Zeek, a Jewish Journal of Thought and Culture
Jonathan Kis-Lev: książki na Audible
Kategoria:Izraelscy aktorzy Kategoria:Izraelscy malarze Kategoria:Izraelscy działacze społeczni Kategoria:Urodzeni w 1985