Minuskuł 21 (wedle numeracji Gregory—Aland), ε 286 (von Soden) – rękopis Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z XII wieku. Przechowywany jest w Paryżu.
Opis rękopisu Kodeks zawiera tekst czterech Ewangelii, na 203 pergaminowych kartach (23 cm na 18 cm).
Tekst rękopisu pisany jest dwoma kolumnami na stronę.
Tekst Ewangelii dzielony jest według κεφαλαια (rozdziały) oraz według Sekcji Ammoniusza, których numery umieszczono na marginesie. Sekcje Ammoniusza nie zostały opatrzone odniesieniami do Kanonów Euzebiusza. Tekst ewangelii zawiera τιτλοι (tytuły).
Tekst Grecki tekst Ewangelii reprezentuje bizantyńską tradycję tekstualną. Aland zaklasyfikował go do kategorii V.
W Mateuszu 27,9 przekazuje unikalny wariant ἐπληρώθη τὸ ῥηθὲν διὰ Ἰησαίου τοῦ προφήτου (wypełniło się słowo powiedziane przez Izajasza proroka). Wariant wspierany jest tylko przez starołaciński Codex Rehdigeranus. Pozostałe rękopisy przekazują albo „Jeremiasza” albo opuszczają imię prorokaMA26, p. 81..
Historia Paleograficznie rękopis datowany jest na wiek XIV. Rękopis prawdopodobnie powstał w Kalabrii. Na listę rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Wettstein dając mu numer 21.
Rękopis badał Scholz oraz Paulin MartinJean-Pierre-Paul Martin, Description technique des manuscrits grecs, relatif au N. T., conservé dans les bibliothèques des Paris (Paris 1883), s. 35-36..
Obecnie przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej (Gr. 68) w Paryżu.
Nie jest cytowany w krytycznych wydaniach greckiego Novum Testamentum Nestle-Alanda (NA26, NA27).
Zobacz też Lista kodeksów minuskułowych Nowego Testamentu Textus receptus
Przypisy
Bibliografia Jean-Pierre-Paul Martin, Description technique des manuscrits grecs, relatif au N. T., conservé dans les bibliothèques des Paris (Paris 1883), s. 35-36.
Linki zewnętrzne R. Waltz, Minuscule 21, Encyclopedia of Textual Criticism
Kategoria:Minuskułowe rękopisy NT Kategoria:Manuskrypty biblijne z XII wieku