Sylwery Bonawentura Miszke (ur. 20 czerwca 1832 prawdopodobnie w Rakszawie, zm. 27 stycznia 1911 w Radomyślu Wielkim) – urzędnik galicyjski, C. K. nadradca górniczy, dyrektor salin bocheńskich w latach 1879–1889 i Kopalni Soli Wieliczka w latach 1890–1895, działacz społeczny
Życiorys Kariera zawodowa Urodził się w rodzinie urzędników galicyjskich, o korzeniach szlacheckich jako syn Antoniego Ludwika (1789–1870) i Salomei z domu Michalskiej (1801–1862). W latach 1855–1860 podjął studia techniczne w Lublanie, gdzie uzyskał tytuł inżyniera górniczego. Rok po ich ukończeniu podjął pracę w salinach wielickich jako urzędnik. W latach 1879–1889 kierował salinami w Bochni, które doprowadził do wysokich wyników techniczno – ekonomicznych. Doceniając jego zdolności władzę powołały go na stanowisko naczelnika salin wielickich w 1890, a w 1892 został wiceprezesem Wielickiej Rady Powiatowej. Pracę zawodową zakończył prawdopodobnie w 1895.
Działalność społeczna W latach 90. XIX wieku Sylwery Miszke poświęcał się również licznym inicjatywom społeczno-kulturalnym. Najważniejszymi z nich były: założenie Czytelni Publicznej im. św. Kunegundy w Wieliczce (1890). współzałożycielstwo wielickiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (1894). zorganizowanie działu górniczego na Wystawie Krajowej we Lwowie (1894). utworzenie szlaku wycieczkowego w kopalni wielickiej. aktywne wspieranie budowy Kaplicy Świętej Kingi (m.in. zatajanie prac na kaplicą przed przełożonymi – władze austriackie w żadnym wypadku nie zgodziłyby się na przydzielenie pracowników kopalni do prac artystycznych i budowy obiektu niezwiązanego z technicznym rozwojem kopalni).
Ponadto Sylwery Miszke był aktywnym członkiem Towarzystwa Przyjaciół Historyi i Zabytków Miasta Krakowa oraz Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie.
Życie prywatne W 1865 poślubił Zofię z domu Głowacką (1832–1901), którą poznał w Lublanie, córkę profesora tamtejszej politechniki. Miał z nią szóstkę dzieci: Kamilę (ur. 1866), Maksymiliana (1868–1942), urzędnika salin bocheńskich, Mieczysława Karola, wiceprezesa sądu okręgowego w Katowicach, Kazimierza, doktora medycyny, Zygmunta i Zbigniewa (konsul RP w Kurytybie). Ostatnie lata życia spędził w Wieliczce.
Zmarł 27 stycznia 1911 w Radomyślu Wielkim, pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Wieliczce (sektor XIV-18-40).
Przypisy
Bibliografia Antoni Jodłowski. Dzieje Żup Krakowskich. Muzeum Żup Krakowskich. 1988. Andrzej Miszke. Sylwery Miszke i saliny wielickie (notatki osobiste).
Kategoria:Absolwenci uczelni w Słowenii Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie Kategoria:Członkowie Towarzystwa „Sokół” Kategoria:Ludzie urodzeni w Rakszawie Kategoria:Ludzie związani z Lublaną Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Komunalnym w Wieliczce Kategoria:Polscy inżynierowie górniczy Kategoria:Urodzeni w 1832 Kategoria:Zmarli w 1911