Puchar Świata w Rugby 7 2013 – szósty Puchar Świata, turniej o randze mistrzostw świata w rugby 7 rozgrywany co cztery lata, który odbył się w Moskwie w kompleksie stadionu Łużniki w dniach od 28 do 30 czerwca 2013 roku. Rywalizowały w nim dwadzieścia cztery drużyny męskie i szesnaście żeńskich. Triumfatorami okazały się reprezentacje Nowej Zelandii.

Żadna ze 133 przebadanych pod kątem dopingu próbek nie dała wyniku pozytywnego. Według organizatorów na trybunach zasiadało codziennie około dwudziestu tysięcy widzów.

Wybór organizatora Wstępne zgłoszenia związków rugby chętnych do zorganizowania tego turnieju były przyjmowane przez IRB do 3 listopada 2009. Na tym etapie żadne szczegóły nie były wymagane, toteż zgłosiło się osiem państw: Argentyna, Australia, Brazylia, Hongkong, Niemcy, Rosja, Szkocja i USA. Zgłoszenie Rosjan oznaczało jednocześnie rezygnację z ubiegania się o organizację piętnastoosobowego Pucharu Świata w 2019. Z ośmiu federacji, które złożyły wstępne zgłoszenia, trzy – Brazylia, Niemcy i Rosja – przedstawiły oficjalne wnioski w wyznaczonym terminie 15 grudnia 2009 roku. W maju 2010 roku IRB wyznaczyła Rosję na organizatora tego turnieju.

Terminarz W maju 2012 roku IRB ustaliła ramy czasowe turnieju – mecze zostały rozegrane w dniach od 28 do 30 czerwca 2013 roku na stadionie Łużniki. Szczegółowy terminarz został opublikowany na sto dni przed rozpoczęciem turnieju.

Uczestnicy W turnieju uczestniczyło 16 drużyn żeńskich i 24 męskie. Składy zespołów podano dzień przed zawodami. Kwalifikacje Automatyczny awans do turnieju finałowego uzyskali w przypadku mężczyzn ćwierćfinaliści, a wśród kobiet półfinalistki poprzedniego Pucharu Świata. O pozostałe miejsca odbywały się turnieje eliminacyjne.

Mężczyźni

https://web.archive.org/web/20130909181025/http://www.rwcsevens.com/men/qualifiedteams/index.html Afryka Ameryka Południowa Ameryka Północna/Karaiby Azja Europa Oceania Automatyczna kwalifikacja

Regionalne eliminacje

Kobiety

https://web.archive.org/web/20140401192542/http://www.rwcsevens.com/women/qualifiedteams/index.html Afryka Ameryka Południowa Ameryka Północna/Karaiby Azja Europa Oceania Automatyczna kwalifikacja Regionalne eliminacje

Azja 3 *

* * Najlepsza z drużyn z Oceanii (prócz Nowej Zelandii i Australii) wystąpiła w azjatyckim turnieju kwalifikacyjnym, z którego awans uzyskały trzy drużyny.

Losowanie grup Na początku grudnia 2012 roku IRB ogłosiła, iż losowanie grup turnieju głównego odbędzie się w Moskwie 28 lutego 2013 roku. Podstawą do rozstawienia męskich zespołów była postawa prezentowana w zawodach IRB Sevens World Series w dwóch ostatnich pełnych sezonach (2010/2011 i 2011/2012) oraz w rozegranych do czasu losowania pięciu turniejach sezonu 2012/2013. Wśród kobiet natomiast wzięte zostały pod uwagę wyniki osiągnięte w rozegranym w sezonie 2011/2012 IRB Women’s Sevens Challenge Cup wraz z pierwszymi dwiema rundami IRB Women’s Sevens World Series (2012/2013).

Przed losowaniem zespoły zarówno męskie, jak i żeńskie, zostały podzielone na cztery koszyki według ustalonego wcześniej rankingu.

Mężczyźni KobietyKoszyk 1Koszyk 2Koszyk 3Koszyk 4Koszyk 1Koszyk 2Koszyk 3Koszyk 4

Zawody Zawody sędziowało dwudziestu sześciu mężczyzn i czternaście kobiet.

Turniej mężczyzn

W wyniku przeprowadzonego 28 lutego 2013 roku losowania powstało sześć czterozespołowych grup. Grupa AGrupa BGrupa CGrupa DGrupa EGrupa F W zawodach triumfowali Nowozelandczycy w finale pokonując Anglików, brąz przypadł zaś reprezentantom Fidżi. Najwięcej punktów zdobył Kanadyjczyk Nathan Hirayama, zaś w klasyfikacji przyłożeń z siedmioma zwyciężył Fidżyjczyk Metuisela Talebula.

Turniej kobiet

W wyniku przeprowadzonego 28 lutego 2013 roku losowania powstały cztery czterozespołowe grupy. Grupa AGrupa BGrupa CGrupa D W zawodach triumfowały Nowozelandki w finale pokonując po raz drugi w tym turnieju Kanadyjki, brąz przypadł zaś reprezentantkom USA. Najwięcej punktów zdobyła przedstawicielka mistrzowskiej drużyny Portia Woodman (60), która wszystkie punkty zdobyła z przyłożeń zwyciężając również w tej klasyfikacji.

Medaliści Konkurencja20px20px20pxTurniej kobietLinda ItunuHoney HiremeVaine GreigAlexis TapsellSarah GossRenee WickliffeTyla Nathan-WongKelly BrazierHuriana ManuelSelica WiniataPortia WoodmanKayla McAlisterSean HoranGhislaine LandryKayla MoleschiKaren PaquinKelly RussellAshley SteacyMandy MarchakJennifer KishArielle Dubissette-BorriceBianca FarellaHeather MoyseMagali HarveyBrittany WatersJohn TaitJillion PotterKelly GriffinVanesha McGeeDeven OwsianyKimber RosierChristy RinggenbergVictoria FolayanKathryn JohnsonIrene GardnerEmilie BydwellNathalie MarchinoRyan CarlyleRic SuggittTurniej mężczyznPita AhkiTim MikkelsonSam DicksonDJ ForbesLote RaikabulaTomasi CamaBryce HeemGillies KakaSherwin StowersWaisake NaholoKurt BakerDavid RaikunaGordon TietjensJeff WilliamsMike ElleryRob VickermanDan NortonJames RodwellTom MitchellJohn BrakeTom PowellMarcus WatsonChristian Lewis-PrattMat TurnerMark OdejobiBen RyanLeone NakarawaLevani BotiaWaisea NayacalevuNemani NagusaWatisoni VotuJoji RagamateJasa VeremaluaVereniki GonevaIlai TinaiAlipate RatiniMetuisela TalebulaSamisoni ViriviriAlifereti Dere

Sponsorzy W marcu 2013 roku ogłoszono głównych sponsorów zawodów – Mobile TeleSystems, Canterbury of New Zealand oraz Bank Zenit.

Globalnym partnerem została firma AIG.

Przypisy