thumb|240px|Ignacy Maciejowski na obrazie Jacka Malczewskiego Ignacy Maciejowski, ps. „Sewer”, „Gryf” (ur. 27 lipca 1835 w Kobiernikach, zm. 22 września 1901 w Krakowie) – polski powieściopisarz i nowelista, dramaturg i krytyk literacki okresu przejściowego między pozytywizmem a Młodą Polską. Przedstawiciel realizmu krytycznego w prozie modernistycznej.
Życiorys Syn Franciszka, profesora prawa w warszawskiej Szkole GłównejŚ.p. Ignacy Maciejowski Czas 1901 nr 218 z 23 września s. 1..
Studiował w Instytucie Agronomicznym w Marymoncie pod Warszawą. Uczestniczył w powstaniu styczniowym, będąc związany z Ludwikiem Mierosławskim (m.in. pełnił funkcję komisarza województwa sandomierskiego). Po powstaniu więziony przez władze austriackie, następnie do 1868 przebywał na emigracji; wkrótce w obawie przed ponownym uwięzieniem wyjechał na 10 lat do Londynu. Po powrocie w 1878 początkowo zajmował się (bez większego powodzenia) pracą gospodarską. Od 1894 mieszkał w Krakowie, gdzie jego dom był ośrodkiem życia kulturalnego. W 1898 był redaktorem „Życia”, które w następnych latach odstąpił Stanisławowi Przybyszewskiemu.
W 1902 własne teksty poświęcili mu wdzięczni: M. Zdziechowski, M. Siedlecki, W. Reymont, T. Miciński, W. Tetmajer, K. Tetmajer, A. Lange, K.M. Górski, L. Rydel, W. Perzyński, S. Żeromski, J. Żuławski, S. Wyspiański, W. Feldman, A. Szymański i z portretem J. Malczewskiego, w szacie edytorskiej S. Wyspiańskiego wydali jako Epitaphium Ignacego Maciejowskiego Sewera.
Pisał powieści z kluczem, m.in. Bajecznie kolorową (1898), opowiadającą o małżeństwie Włodzimierza Tetmajera, czy Matkę (1898), historię rodziny znanego pisarza i poety Władysława Orkana. W krąg swoich zainteresowań Maciejowski włączał również realia współczesnej mu wsi, krakowskie środowisko artystyczne czy życie pionierów przemysłu w Galicji. Powieści te, mimo wysokiego poziomu artystycznego, nie zapisały się trwale w historii literatury polskiej. Z całego dorobku Sewera do klasyki weszła jedynie wielokrotnie wznawiana powieść Matka.
Zmarł w Krakowie, a został pochowany na cmentarzu parafialnym w ZaborowiePogrzeb ś. P Sewera-Maciejowskiego Czas 1901 nr 221 z 26 września s. 1..
Twórczość Powieści (data pierwodruku w czasopismach): 1882 – Zdobyte stanowisko 1882 – Walka o byt 1883 – Polka i Amerykanka 1884–1885 – Zyzma 1887 – Na szerokim świecie 1889 – Słowa a czyny 1891 – Dzielna kobieta 1893 – Nafta 1895 – Biedronie 1897 – Wśród pokus 1898 – Matka 1898 – Bajecznie kolorowa 1900 – Ponad siły
Nowele (data pierwodruku): 1877 – Zielona latarka 1878 – Łusia Burlak 1881 – Głodowa pożyczka 1881 – Przybłędy 1883 – Franuś Walczak 1889 – Konkury Wojtusia 1889 – Wiosna 1897 – W kleszczach 1897 – Magdusia
Dramaty (data wystawienia): 1876 – Pojedynek szlachetnych 1882 – Wielka polityka 1888 – Dla świętej ziemi 1890 – Pan marszałek
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i studenci Instytutu Agronomicznego Kategoria:Członkowie władz powstania styczniowego w województwie sandomierskim Kategoria:Pisarze Młodej Polski Kategoria:Polacy – więźniowie polityczni w zaborze austriackim Kategoria:Polscy prozaicy XIX wieku Kategoria:Polscy dramaturdzy XIX wieku Kategoria:Komisarze rządowi powstania styczniowego Kategoria:Urodzeni w 1835 Kategoria:Zmarli w 1901