Powstanie w Mediolanie (tzw. Pięć dni Mediolanu, z wł. Cinque giornate di Milano) – jeden z epizodów Wiosny Ludów, który miał miejsce w dniach 18–22 marca 1848 roku.
Do rewolty doszło na wieść o wybuchu rewolucji marcowej w Berlinie. 18 marca tłumy powstańców zajęły pałac rządowy, kierując się na ratusz. Punktem zapalnym stało się ostrzelanie manifestantów przez austriacki patrol, co doprowadziło do spontanicznego powstania. Na ulicach powstawały barykady, powstańcy strzelali z okien i dachów do żołnierzy austriackich. W odpowiedzi wojsko austriackie dowodzone przez marszałka Josepha Radetzky'ego rozpoczęło ostrzał miasta po czym rozpoczęło walki uliczne. Dnia 22 marca w rejon miasta nadciągnęła armia piemoncka, co spowodowało wycofanie się Austriaków. Straty powstańców wyniosły 424 zabitych oraz 600 rannych, Austriacy stracili 181 zabitych, 235 rannych oraz 180 zaginionych.
Przypisy
Bibliografia Zygmunt Ryniewicz: Leksykon bitew świata, wyd. Almapress, Warszawa 2004.
Kategoria:1848 w Europie Kategoria:Wiosna Ludów w państwach włoskich Kategoria:Wydarzenia w Mediolanie