Jan Choiński-Dzieduszycki (ur. 16 maja 1890 na Chełmszczyźnie, zm. 19 maja 1971 w Penley (Wielka Brytania)) – polski ziemianin, działacz społeczny, polityk, poseł Sejm w II RP.
Życiorys Był przybranym dzieckiem Florentyny Marii hr. Dzieduszyckiej h. Sas, córki Tytusa Dzieduszyckiego. Ukończył Zakład Naukowo-Wychowawczy Ojców Jezuitów w Chyrowie i studia rolnicze w Wiedniu, uzyskując w 1914 roku tytuł inżyniera agronoma.
W 1915 roku został wysiedlony z majątku Jabłonów na Podolu do Łejszewa w guberni kazańskiej, gdzie w ramach pracy w Komitecie Polskim w Kazaniu kierował opieką nad wysiedlonymi Polakami. Po rewolucji październikowej prowadził w Bielicy (gubernia mohylewska) niższą szkołę rolniczą.
W 1919 roku służył w 2 pułku ułanów, uczestniczył w obronie Lwowa w 1 pułku Strzelców Lwowskich, w czasie wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku w Grupie Operacyjnej majora Romana Abrahama. Po wojnie powrócił do swego majątku w Jabłonowie (gmina Suchostaw w województwie tarnopolskim).
Był działaczem społecznym i gospodarczym na terenie województwa tarnopolskiego. Był m.in. prezesem okręgowego Towarzystwa Rolniczego i powiatowego koła Związku Ziemian w Kopyczyńcach oraz członkiem tamtejszego Wydziału i Rady Powiatowej.
W 1930 roku został wybrany na posła na Sejm z listy nr 1 (BBWR) z okręgu wyborczego nr 54 (Tarnopol). W Sejmie III kadencji (1930–1935) należał do klubu BBWR. Pracował w komisji emigracyjnej (był zastępcą członka) i w komisji reform rolnych.
W 1935 roku został ponownie wybrany 107 453 głosami z listy państwowej w okręgu nr 65 obejmującego powiaty: czortkowski, kopyczyniecki, borszczowski i zaleszczycki. W kadencji tej należał do Grupy Polskiej Posłów i Senatorów województw południowo-wschodnich (był drugim zastępcą przewodniczącego). Pracował w komisji komunikacji i – od grudnia 1936 roku – w komisji spraw zagranicznych.
Jako poseł uczestniczył w Międzynarodowych Zjazdach Unii Międzyparlamentarnej – w 1930 roku został wybrany indywidualnie na członka podkomisji do spraw ekonomicznych i finansowych.
W czasie II wojny światowej był kapitanem w Polskich Siłach Zbrojnych w Wielkiej Brytanii. Po wojnie pozostał na emigracji.
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (27 listopada 1929)M.P. z 1929 r. nr 276, poz. 638 „za zasługi na polu rozwoju rolnictwa i pracy społecznej”. Krzyż Walecznych (dwukrotnie) Medal Niepodległości (4 listopada 1933) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
Życie prywatne Ożenił się z Marią Taidą Donimirską h. Brochwicz (1884–1977), córką Antoniego Donimirskiego i wnuczką Teodora Donimirskiego. Mieli córkę: Wandę Elżbietę Dzieduszycką-Kańską (1924–2009).
Przypisy
Kategoria:Członkowie rad powiatowych II Rzeczypospolitej Kategoria:Członkowie wydziałów powiatowych II Rzeczypospolitej Kategoria:Działacze ziemiańscy II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Chyrowem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Politycy Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem Kategoria:Posłowie na Sejm II Rzeczypospolitej (województwo tarnopolskie) Kategoria:Posłowie na Sejm III kadencji (1930–1935) Kategoria:Posłowie na Sejm IV kadencji (1935–1938) Kategoria:Uczestnicy bitwy o Lwów 1918–1919 (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1971