Leon Paweł Rygier, ps. i krypt.: Fortunio, L. R., L. R.–R., Leon R., R.Leon Paweł Rygier – biogram z XXXIII tomu Polskiego Słownika Biograficznego, 1991–1992. (ur. 17 listopada 1875 w Warszawie, zm. 13 lipca 1948 w Łowiczu) – polski poeta młodopolski, prozaik, publicysta, nauczyciel.
Życiorys Urodził się 17 listopada 1875 w Warszawie, w rodzinie Ignacego i Marii z Jaworskich. Był bratem Henryka Józefa, bratankiem Teodora Rygiera. Uczęszczał do VII Rządowego Gimnazjum Męskiego na warszawskiej Pradze. Tam poznał swojego przyjaciela, przyszłego pedagoga Janusza Korczaka. W 1900 debiutował tomem poezji Z greckich motywów. W latach 1906–1907, mieszkając w Kielcach, prowadził tygodnik „Echa Kieleckie”. W 1907 rozpoczął pracę jako nauczyciel języka polskiego w ewangelickiej szkole średniej im. Mikołaja Reja w Warszawie. Był delegatem na zjazd Związku Zawodowego Literatów Polskich 4 lutego 1922 w Warszawie. W latach 1933–1934 był kierownikiem szkoły powszechnej. W tym czasie pisał wspomnienia do Polski Zbrojnej, Przekroju i Robotnika o swoich kontaktach m.in. z Bolesławem Prusem, Stanisławem Przybyszewskim, Henrykiem Sienkiewiczem czy Januszem Korczakiem. Współpracował w tym okresie jako publicysta z Jednotą i Głosem Ewangelickim.
W czasie II wojny światowej uczył na tajnych kompletach. Po upadku powstania warszawskiego zamieszkał na stałe w Łowiczu z żoną Anną. W lutym 1945 rozpoczął pracę jako nauczyciel historii i języka polskiego w Państwowym Gimnazjum Kupieckim w Łowiczu, a od 1946 w Państwowym Koedukacyjnym Liceum Handlowym.
Pochowany na cmentarzu w Łowiczu, później przeniesiony na cmentarz Powązkowski w Warszawie (kwatera 32-2-1,2).
Odznaczenia Srebrny Wawrzyn Akademicki (7 listopada 1936) „za szerzenie zamiłowania do literatury polskiej”..
Twórczość Pozostawił po sobie kilkanaście tomików poezji, zbiory prozy i prób dramatycznych, kilka podręczników szkolnych oraz dziesiątki artykułów, felietonów i recenzji. Z motywów greckich; Poezje seria I; Z motywów japońskich; Wieść o archaniele; Gemma; Hańba dusz; Dwa światy; Zatrute siewy.
Życie prywatne 11 lutego 1904 roku poślubił Zofię Nałkowską, wówczas dwudziestoletnią, początkującą pisarkę. Oboje przeszli na kalwinizm. Mieszkali w Wołominie (w tzw. Domu nad Łąkami) oraz w Kielcach. Małżeństwo okazało się jednak niedobrane, w 1909 się rozstali, a w 1918 roku Rygier i Nałkowska uzyskali formalny rozwód. Rygier był jeszcze później (od 25 stycznia 1913) żonaty z Franciszką Strąk (zm. 1940), z którą doczekał się syna Juliusza (ur. 1918). Trzecią żoną Rygiera była Anna Dutkowska. Podobno pod koniec życia przeszedł na katolicyzm.
Bibliografia Stanisław Hartman, Wspomnienia (lwowskie i inne), Wrocław 1994. Marek Wojtylak, Śladami Leona Rygiera, [w:] Szkice łowickie, Łowicz 2006. .
Przypisy
Linki zewnętrzne
Wiersze Leona Rygiera Rygier, Leon Paweł – biografia i zbiór prac w Cyfrowej Bibliotece Polskiej Piosenki. Utwory Leona Rygiera w bibliotece Polona
Kategoria:Członkowie Związku Zawodowego Literatów Polskich Kategoria:Konwertyci na protestantyzm Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Ludzie związani z kalwinizmem w Polsce Kategoria:Ludzie związani z Kielcami Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Wawrzynem Akademickim Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy nauczyciele języka polskiego Kategoria:Polscy pisarze dwudziestolecia międzywojennego Kategoria:Uczestnicy tajnego nauczania na ziemiach polskich 1939–1945 Kategoria:Urodzeni w 1875 Kategoria:Zmarli w 1948 Kategoria:Pisarze związani z Łowiczem