thumb|250px|Ixora coccinea w Ogrodzie Botanicznym w Krakowie thumb|250px|Dojrzewające owoce Iksora szkarłatna (Ixora coccinea L.) – gatunek rośliny z rodziny marzanowatych (Rubiaceae). Pochodzi z Indii, jest uprawiany w wielu krajach świata jako roślina ozdobna. Nazwa polska jest spolszczeniem i tłumaczeniem nazwy łacińskiej.
Morfologia Pokrój W swojej ojczyźnie jest to niewielkie drzewo lub krzew o wzniesionych i rozgałęzionych pędach tworzących szeroką koronę. Zazwyczaj szerokość korony jest większa od wysokości: roślina osiąga wysokość do 1 m i szerokość do 1,5 m
Liście Ulistnienie naprzeciwległe, liście bezogonkowe lub krótkoogonkowe, eliptyczne, ostro zakończone, błyszczące, o długości do 10 cm.
Kwiaty Zebrane w 15–50 kwiatowy baldach o średnicy do 13 cm. Pojedynczy kwiat ma postać długiej rurki zakończonej 4 płatkami. Typowa, dziko rosnąca forma ma kwiaty czerwonopomarańczowe lub czerwone, ale w uprawie istnieją również kultywary o kwiatach koloru żółtego, łososiowego lub różowego.
Owoc Czarny, podobny do wiśni pestkowiec o długości 11–12 mm.
Zastosowanie Roślina ta jest powszechnie uprawiana w krajach azjatyckich o klimacie tropikalnym jako roślina ogrodowa (strefy mrozoodporności 11–12). Ze względu na klimat w Polsce może być uprawiana tylko w szklarniach lub w pomieszczeniach jako roślina pokojowa i nie osiąga takich rozmiarów, jak w swoich naturalnych warunkach. W naturalnych warunkach kwitnie cały czas, w Polsce uprawiana w pomieszczeniach zakwita tylko w lecie. Jej kwiatostany przez wyznawców hinduizmu są często ofiarowywane bóstwu Śiwa. Sama nazwa łacińska Ixora pochodzi od sanskryckiego słowa Iśwara, będącym określeniem tego boga. W medycynie ludowej w Indiach jest wykorzystywana jako roślina lecznicza.
Uprawa Roślina w Polsce trudna do uprawy. Aby dobrze się rozwijała i zakwitała, muszą być spełnione ściśle określone wymagania co do ilości światła, rodzaju, kwasowości i wilgotności podłoża oraz temperatury. Światło Wymaga bardzo dużo słońca, którego w pomieszczeniach jest dla niej zbyt mało. Trzymana cały czas w pomieszczeniach rośnie słabo i nie zakwita. W związku z tym od późnej wiosny przez całe lato należy roślinę trzymać na zewnątrz pomieszczeń, w dobrze oświetlonym miejscu. Podłoże Najlepiej rośnie na próchnicznym, żyznym i lekko kwaśnym podłożu, a przy tym jest bardzo wrażliwa na zmianę pH. Podlewanie wodą wodociągową, która zazwyczaj zawiera wiele soli wapnia, powoduje zmianę odczynu gleby i dlatego należy podlewać wodą lekko zakwaszoną, deszczówką lub przynajmniej wodą dobrze odstaną. Wilgotność Wymaga również stałej wilgotności podłoża, a równocześnie nadmiar wody w glebie powoduje gnicie korzeni. Aby zapewnić jej wymaganą wilgotność doniczka powinna mieć drenaż, a ziemię w doniczce należy zmieszać z korą. Nawożenie Roślina wymaga nawożenia, jednak powinny to być nawozy zawierające jak najmniej wapnia.
Przypisy
Kategoria:Marzanowate Kategoria:Rośliny pokojowe Kategoria:Rośliny w kulcie hinduistycznym Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza