Marian Józef Reutt (ur. w Petersburgu, zm. ?) – polski bokser, działacz ONR i Ruchu Narodowo-Radykalnego „Falanga”, publicysta, tłumacz z języka rosyjskiego, redaktor.
Życiorys Urodził się 17 marca 1907 w Petersburgu jako syn Bolesława i Otylii z domu Bemm. Miał brata Adolfa (także działacz Falangi).
Był jednym z najlepszych bokserów Klubu Pugilatorów Cestes Warszawa (cztery razy mistrz stolicy w wadze półśredniej). Jako reprezentant AZS Warszawa zdobył brązowy medal mistrzostw Polski w 1928T. Plaskota, Sportowcy narodowcy, [w:] Encyklopedia ruchu narodowego. Organizacje, wydarzenia, pojęcia, t. 4, red. K. Kawęcki, Warszawa 2024, s. 386.. W tym samym roku został mistrzem Warszawy.
W 1929 zdał maturę w liceum im. Stanisława Staszica w WarszawieSzkoła im. Stanisława Staszica w Warszawie 1906–1950.Znani absolwenci XIV Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Staszica w Warszawie [dostęp 2023-10-12].. Z wykształcenia był socjologiem.
Swoje teksty publikował m.in. na łamach: „Ruchu Młodych”, „Akademika Polskiego”, „Pro Christo”, „Sztafety”, „Falangi”, „Przełomu”, „Ruchu Gospodarczego”. Był tłumaczem na język polski dzieł Nikołaja Bierdiajewa (Problem komunizmu, Nowe Średniowiecze). Brał udział w pracach nad programem RNR Falanga i ONR. W 1938 roku pełnił funkcję kierownika Wydziału Propagandy Ruchu Narodowo-Radykalnego (wcześniej przewodził pracom Wydziału Ekonomicznego) oraz był członkiem kierownictwa powstałego w marcu tego roku Komitetu Porozumienia Organizacji Narodowo-Radykalnych. W 1939 opublikował broszurę pt. Wychowanie militarne narodu. Podkreślał swój katolicyzm i wrogość wobec komunizmuA. Meller, „Wracają czasy Krzyża i Szabli”. Narodowo-radykalna krucjata przeciwko materializmowi. Myśl polityczna Mariana Reutta (1907–1945) w latach trzydziestych XX wieku, „Studia nad Autorytaryzmem i Totalitaryzmem”, 34, 2012, nr 3, s. 14..
Od grudnia 1939 do kwietnia 1940 więziony przez Gestapo. Następnie związał się ze strukturami Konfederacji Narodu. Zamieszkiwał przy ul. Drużbackiej 5. Ponownie aresztowany przez Gestapo w październiku 1944 w miejscowości Kaleń za przynależność do Armii Krajowej. Po upadku powstania warszawskiego wywieziony do obozu Groß-Rosen w listopadzie 1944, skąd nie powrócił. Włodzimierz Sznarbachowski w swoich wspomnieniach podał, że zginął po Powstaniu Warszawskim, rozstrzelany – raczej przypadkowo – przez Niemców w jednej z podwarszawskich miejscowości letniskowych, dokąd schronił się z żoną i córeczką.. Prawdopodobnie poniósł śmierć w styczniu 1945A. Meller, Marian Reutt, [w:] Lista strat działaczy obozu narodowego w latach 1939–1955, red. W.J. Muszyński, J. Mysiakowska-Muszyńska, IPN, t. 1, Warszawa 2010, s. 262 .
Po wojnie na wniosek żony Antoniny toczyło się postępowanie o uznanie za zmarłego Mariana Reutta, w którym sąd przyjął datę śmierci 9 maja 1945.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Artykuły autorstwa Mariana Reutta
Kategoria:Członkowie Ruchu Narodowo-Radykalnego „Falanga” Kategoria:Działacze polskiego podziemia 1939–1945 Kategoria:Ludzie urodzeni w Petersburgu Kategoria:Ludzie związani z XIV Liceum Ogólnokształcącym im. Stanisława Staszica w Warszawie Kategoria:Polscy bokserzy Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Polscy tłumacze literatury rosyjskojęzycznej Kategoria:Polskie ofiary niemieckich obozów koncentracyjnych Kategoria:Sportowcy AZS Warszawa Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Więźniowie KL Gross-Rosen Kategoria:Nieznana data śmierci