Lekcjonarz 20 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany przy pomocy siglum ℓ 20 – rękopis Nowego Testamentu pisany uncjałą na pergaminie w języku greckim z XI wieku. Służył do czytań liturgicznychK. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 219..
Opis rękopisu Kodeks zawiera wybór lekcji z Ewangelii do czytań liturgicznych, na 17 pergaminowych kartach (29,5 cm na 24 cm). Jest ornamentowanym rękopisem, część kart kodeksu zaginęła. Stosuje noty muzyczne (neumy), by ułatwić podczas czytań liturgicznych. Lekcje pochodzą z Ewangelii Jana, Mateusza i Łukasza.
Tekst rękopisu pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 22 linijek w kolumnie.
Historia Według kolofonu rękopis został sporządzony w 1047 roku, przez Onezyma. W 1633 roku nabył go William Laud. Rękopis badał w niektórych partiach John Mill (jako Laud. 4) oraz Johann Jakob Griesbach.
Obecnie przechowywany jest w Bodleian Library (Laud. Gr. 34) w Oksfordzie.
Rękopis jest rzadko cytowany w naukowych wydaniach greckiego Novum Testamentum Nestle-Alanda (UBS3)The Greek New Testament, ed. K. Aland, A. Black, C.M. Martini, B.M. Metzger, and A. Wikgren, in cooperation with INTF, United Bible Societies, 3rd edition, (Stuttgart 1983), s. XXIX..
Zobacz też Lista lekcjonarzy Nowego Testamentu
Przypisy
Kategoria:Greckie lekcjonarze Nowego Testamentu Kategoria:Manuskrypty biblijne z XI wieku Kategoria:Rękopisy w Bibliotece Bodlejańskiej