Epizootia, epizoocjaz gr. epi- 'na' i dzōon 'stworzenie; istota; zwierzę' (Słownik Wyrazów Obcych) (pomór, zaraza) – występowanie zachorowań na jedną z chorób zakaźnych, wśród zwierząt domowych lub dzikich na danym terenie, w zdecydowanie większej liczbie niż w poprzednich latach rejestracji danychJan Boczek, Nauka o szkodnikach roślin uprawnych, wyd. III poprawione i uzupełnione, SGGW, 1998, s. 413..
Analogiczne zjawisko w zbiorowiskach ludzkich nazywamy epidemią, a roślinnych epifitozą.
W 1924 r. w Paryżu powołano Międzynarodowy Urząd ds. Zwalczania Epizootii (fr. Office International des Epizooties, OIE)Międzynarodowe porozumienie o utworzeniu w Paryżu Międzynarodowego Urzędu dla Zwalczania Epizootij, podpisane w Paryżu 25 stycznia 1924 roku (Dz.U. 1925 nr 108 poz. 767) ratyfikowane zgodnie z ustawą z 1 kwietnia 1924 r. (Dz.U. 1924 nr 36 poz. 380)Ogólne zasady zwalczania chorób zakaźnych zwierząt. W 2003 zmienił nazwę na Światowa Organizacja Zdrowia Zwierząt.
Zobacz też
enzootia
Przypisy
Kategoria:Weterynaria Kategoria:Epidemiologia