Paradisaea – rodzaj ptaków z rodziny cudowronek (Paradisaeidae).
Zasięg występowania Rodzaj obejmuje gatunki występujące na Nowej Gwinei i pobliskich wyspach.
Morfologia Długość ciała samców 30–43 cm, samic 29–35 cm, masa ciała samców 158–300 g, samic 115–210 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1758 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz w 1. tomie 10. edycji jego dzieła Systema Naturae. Gatunkiem typowym jest cudowronka wielka (Paradisaea apoda).
Etymologia Paradisaea (Paradisea): „raj”, od paradeisos „raj, park” (królów perskich), od staroperskiego pairi-daēza „ogród otoczony murem”. Marynarze Magellana dowiedzieli się od moluckich tubylców, że egzotyczne ptaki rajskie pochodzą z nieba i są nazywane „ptakami bogów”. Samalia: rodzima, nowogwinejska nazwa samaliek dla cudowronki. Typ nomenklatoryczny: Paradisaea apoda Linnaeus, 1758. Uranornis: gr. ουρα oura „ogon”; ορνις ornis, ορνιθος ornithos „ptak”. Typ nomenklatoryczny: Paradisea rubra Daudin, 1800. Paradisornis: gr. παραδεισος paradeisos „raj, park” (królów perskich), od staroperskiego pairi-daēza „ogród otoczony murem”; ορνις ornis, ορνιθος ornithos „ptak”. Typ nomenklatoryczny: Paradisornis rudolphi Finsch & A.B. Meyer, 1885. Trichoparadisea: gr. θριξ thrix, τριχος trikhos „włosy”; rodzaj Paradisaea Linnaeus, 1758. Typ nomenklatoryczny: Paradisea guilielmi Cabanis, 1888.
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące gatunki: Paradisaea rudolphi (Finsch & A.B. Meyer, 1885) – cudowronka błękitna Paradisaea guilielmi Cabanis, 1888 – cudowronka białopióra Paradisaea rubra Daudin, 1800 – cudowronka czerwona Paradisaea decora Salvin & Godman, 1883 – cudowronka złotogrzbieta Paradisaea minor Shaw, 1809 – cudowronka mniejsza Paradisaea apoda Linnaeus, 1758 – cudowronka wielka Paradisaea raggiana P.L. Sclater, 1873 – cudowronka krasnopióra
Uwagi
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Cudowronki Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza