200px|thumb Królewskie Malezyjskie Siły Powietrzne (, ; w skrócie RMAF) – wojska lotnicze Malezji, jedna z trzech formacji tamtejszych Sił Zbrojnych.
Historia Malezja jest jako państwo jest federacją trzynastu stanów i trzech terytoriów federalnych. Obszar kraju jest rozdzielony Morzem Południowochińskim na Półwysep Malajski i Borneo. Kraj uzyskał niepodległość 31 sierpnia 1957 roku i dołączył do Brytyjskiej Wspólnoty Narodów. Współpracuje obronnie od 1971 roku z Wielką Brytanią, Australią, Nowa Zelandią i Singapurem. Główne zagrożenie dla kraju zostało określone piractwo i terroryzm oraz kwestia spornych Wysp Spratly. Podstawowym zadaniem jest obrona przestrzeni powietrznej kraju, wsparcie wojsk lądowych i marynarki wojennej. Do realizacji zadań zatrudnionych jest około 15 000 osób personelu i operuje około 200 maszyn latających. Wśród jednostek występują oddziały techniczne, obsługi lotnisk, ochrony czy obrony powietrznej.
Oficjalne powołanie Sił Powietrznych Federacji Malezyjskiej nastąpiło w 1958 roku. Malezyjskie lotnictwo odwołuje się w swoich początkach do jednostek pomocniczych przy Royal Air Force utworzonych w Singapurze w 1936 roku jako Ochotnicze Siły Powietrzne Kolonii Cieśnin (SSVAF - Pasukan Sukarelawan Udara Negeri-Negeri Selat - Straits Settelments Volunteer Air Force). W sierpniu 1940 roku jednostki te zostały przekształcone w Malajskie Ochotnicze Siły Powietrzne (MVAF - Tentera Udara Sukarelawan Malaya - Malayan Volunter Air Force). Jednostki te zostały rozformowane po zdobyciu Malajów przez Japonię i okupację Singapuru. W 1950 roku po zakończeniu konfliktu i przejęciu terenów przez Wielką Brytanię odtworzono ochotnicze jednostki pod nazwą - Malajskie Pomocnicze Siły Powietrzne (MAAF - Malayan Auxiliary Air Force). Na początek swojego istnienia otrzymano samolot transportowy Scottish Aviation Twin Pioneer CC.1 i sześć samolotów DHC-1 Chipmunk T.10. W 1962 roku zakupiono Scottish Aviation Pioneer CC.1 oraz CC.2, Cessna 310F, DF-104 Dove CC.7 i CC.8. Dla szkoleń zakupione zostały Hunting Provost T.51. W 1963 roku dokupiono DH-114 Heron i Handley Page Dart Herald i śmigłowce SA-316A/B Alouette III. 16 września 1963 roku po włączeniu w obszar państwa brytyjskich terytoriów na Borneo zmieniono nazwę sił powietrznych na Królewskie Malezyjskie Siły powietrzne.
W 1966 roku zakupiono z Kanady DHC-4 Caribou. W 1967 roku zakupiono Sikorsky S-61A-4 z USA i Canadair CL-410G z Kanady. Po wycofaniu się wojsk brytyjskich z regionu Malajów lokalne siły powietrzne przejęły zadania zapewnienia bezpieczeństwa. Dla wykonywania tego zadania zakupione zostały od Australii myśliwce CA-27 Sabre Mk 32. W 1970 roku dla przewożenia osób VIP zakupiono samoloty Hawker Siddeley HS-125. Dla utrzymania zdolności szkoleniowych zakupiono w 1972 roku Scottish Aviation Bulldog 102. Pierwszymi samolotami, które mogły przekroczyć barierę dźwięku były otrzymane w 1975 roku Northrop F-5E Tiger II. Dodatkowo zakupiono Cessny 402B i Fokkery F-28-1000 Fellowship. W 1976 roku zakupiono samoloty Lockheed C-130H Hercules i Bell47G-5A.
W 1975 roku zakupiono parę F-5A i F-5E. Po dostarczeniu 4 sztuk F-5F oba F-5B zostały w 1982 roku sprzedane do TajlandiiMichał Gajzler, Northrop F-5 A/B Freedom Fighter Cz. 2, str. 67, Lotnictwo 4 (2016), ISSN 1732-5323.
W latach 1982-1983 z Włoch zakupiono Aermacchi MB-339A, z Szwajcarii Pilatus PC-7, Northrop F-5F i RF-5E. W celu powiększenia i unowocześnienia floty przewozu VIP zakupiono od Kanadyjczyków CL-601A Challenger w 1984 roku, a od francuzów Dassault Falcon 900 w 1988 roku. W 1985 z rezerw US Navy odkupiono A-4PTM/TA-4PTM Skyhawk, HU-16B Albatross. W 1990 roku zakupiono z włoch Augusta A109C i AS-61N-1. W 1993 roku powiększono flotę transportową o kolejne samoloty C-130 Hercules w tym patrolowe C-130H-MP. W 1994 roku z Wielkiej Brytani zakupiono BAe Hawk Mk 108 i Hawk Mk 208 oraz z USA Beechcraft King Air 200T i Rosji samoloty MiG-29N/NUB. W 1996 wycofane zostały samoloty Caribou. Końcem lat 90 zakupiono z własnych fabryk samoloty MD3-160 Aerotiga. W 1997 roku zostały zakupione z USA samoloty F/A-18D Hornet i śmigłowce Sikorsky S-70A Black Hawk. W 1998 roku zakupiono z Indonezji CN-235-220M i z Kanady Bombardier Global Express.W 2000 roku wycofane zostały śmigłowce A109C. W 2001 roku dokupiono samolotów PC-7 MK II oraz z własnych fabryk CTRM Eagle ARV, które jednak zostały wycofane 5 lat później z powodu kosztów utrzymania. W 2002 roku odkupiono od Malaysian Airlines samolot Boeing BBJ. W 2007 roku zakupiono samoloty Su-30MKM. W 2009 roku zakupiono samoloty MB-339CM w miejsce MB-339A. W 2010 roku wycofano samoloty Cessna 402B, a w 2012 roku Fokkery F-28.
W marcu 2015 roku zaczęły się dostawy czterech samolotów transportowych Airbus A400M. Z kolei 1 lutego 2016 roku podpisano kontrakt na zakup sześciu lekkich śmigłowców MD530G od MD Helicopters (dostawa rozpocząć ma się końcem 2016 roku i zakończyć wiosną 2017 roku).
Lotnictwo Armii Malezyjskiej 1 lipca 1994 roku utworzono Korpus Lotniczy Armii do którego oddelegowano część personelu z Królewskich Malezyjskich Sił Powietrznych, a z uzbrojenia wypożyczono 10 śmigłowców SA-316B Alouette III. Pierwsza jednostka jaką powołano w ramach korpusu to 881. Dywizjon, który osiągnął gotowość operacyjną w 1997 roku. W 2006 roku zakupiono dla 881. Dywizjonu nowe śmigłowce Agusta A109 LUH. Służą one do obserwacji i rozpoznania. W 2009 roku nastąpił zwrot śmigłowców SA-316B. W sierpniu 2015 roku sformowano drugi 882. Dywizjon wyposażony w S-61A-4 od głównych sił powietrznych. Zadania jakie zostały powierzone jednostce to transport żołnierzy i ładunków oraz ewakuacja chorych i rannych. W grudniu 2015 roku zakupiono sześć śmigłowców zwiadowczych MD Helicopters MD530G LSAH. Dla nowego sprzętu sformowano 883. Dywizjon w Sempornej.
Lotnictwo Marynarki Wojennej 499. Dywizjon był pierwszą jednostką w Marynarce Wojennej wyposażoną w śmigłowce Westland Wasp od Royal Navy w kwietniu 1988 roku. W 2000 roku śmigłowce zostały wycofane, a jednostka podległa rozformowaniu. W 2004 roku sformowano 501. i 502. Dywizjon. Pierwsza jednostka otrzymała śmigłowce do zwalczania okrętów podwodnych AgustaWestland Super Lynx Mk 100. Druga jednostka otrzymała śmigłowce rozpoznawcze Eurocopter AS555SN Fennec z radarem Telephonics RDR-1500. Obie jednostki operują z bazy w Lamut z możliwością operowania na fregatach Lekiu.
Organizacja Na czele Królewskich Malezyjskich Sił Powietrznych stoi Szef Sił powietrznych, podlegający w hierarchii Szefowi Sił Zbrojnych, który z kolegi podlega Ministrowi Obrony. Zwierzchnikiem sił zbrojnych jest głowa państwa król Malezji. Kwatera Główna Sił Powietrznych działała w ramach Ministerstwa Obrony z siedzibą w Kuala Lumpur. Podział dowodzenia dzieli się na cztery części i kilka samodzielnych jednostek. Główne dowództwa to: Dowództwo Operacji Lotniczych, Dowództwo Wsparcia Lotniczego, Dowództwo Edukacji i Szkolenia Lotniczego i Dowództwo Logistyki Lotniczej. Wszystkie dowództwa zlokalizowane są w Kuala Lumpur poza Edukacji i Szkolenia Lotniczego, które posiada siedzibę w Subang. Dowództwo Operacji Lotniczych planuje, kieruje i nadzoruje operacje bojowe, prowadzi obserwację radarową, kontrolę przestrzeni powietrznej oraz obronę powietrzną kraju.
Dowództwo Wsparcia Lotniczego planuje, kieruje i nadzoruje operacje transportowe i użycia śmigłowców. Dodatkowo odpowiada na współpracę z jednostkami podlegającymi do Wojsk Lądowych i Marynarki Wojennej. Dowództwo Edukacji i Szkolenia Lotniczego ma za zadanie prowadzenie nadzoru nad jednostkami szkolno-treningowymi oraz ośrodkami szkolenia personelu. Dowództwo Logistyki lotniczej zajmuje się nadzorem nad składami zaopatrzenia w ramach których dystrybuowane jest paliwo, części zamienne i inne potrzebne materiały do funkcjonowania lotnictwa. Samodzielne jednostki organizacyjne to: Generalna Dyrekcja Sprawności Technicznej Samolotów, Insytut Techniki Lotniczej, Instytut Szkolenia Sił Powietrznych, Centrum Zarządzania i Rozwoju Kadry Dowódzczej, Instytut Szkolenia Zarządzania Przestrzenią Powietrzną, Centrum Obsługi Techniki Lotniczej Sił Powietrznych, Instyut Medycyny Lotniczej, Muzeum Historii Samolotów Sił Powietrznych. Podstawowa jednostka organizacyjna to dywizjon. +Jednostki lonicze Królewskich Malezyjskich Sił Powietrznych (czerwiec 2016)Dywizjon (Skuadron)SprzętBaza lotnicza1. Dywizja Lotnicza (No. 1 Divisyen Udara) (1st Air Division)2. DywizjonBoeing 737 BBJ, Airbus A319, Airbus A320, Bombardier Global Express, Dassault Falcon 900Subang3. DywizjonS61-A4Butterworth10. DywizjonH22M, AS-61N-1, S-70A-34Kuantan11. DywizjonSu-30MKMGong Kedak15. DywizjonHawk Mk 108/208Butterworth16. DywizjonKing Air 200TSubang18. DywizjonF/A-18DButterworth19. DywizjonMiG-29N/NUBKuantan20. DywizjonC-130H, KC-130HSubang22. DywizjonA400MSubang310. Dywizjon Obrony PowietrznejButterworth320. Dywizjon Obrony PowietrznejKuantan321. Dywizjon Obrony PowietrznejBukit Peteri322. Dywizjon Obrony PowietrznejBukit Ibam323. Dywizjon Obrony PowietrznejBukit Lunchu2. Dywizja Lotnicza (No. 2 Divisyen Udara) (2nd Air Division)1. Dywizjon CN-235-220MKuching6. DywizjonHawk Mk 108/208Labuan5. DywizjonS-61A-4Labuan14. DywizjonC-130HLabuan330. Dywizjon Obrony PowietrznejKota Samarahan340. Dywizjon Obrony PowietrznejBukit KubongDywizja Szkolenia Lotniczego (Divisyen Latihan Udara) (Air Training Division)1. Centrum Szkolenia LotniczegoMD3-160, PC-7, PC-7 Mk IIAlor Setar2. Centrum Szkolenia LotniczegoAlouette III, H120Alor Setar3 Centrum Szkolenia LotniczegoPC-7 Mk II, MB-339CMKuantan
Wyposażenie Obecne ZdjęcieSamolotTypWersjaLiczba sztukUwagi Samoloty bojowe 150px Su-30 myśliwiec wielozadaniowy Su-30MKM 18 Umowa warta 900 mln USD, dostarczone 2007-2009. Uzbrojone w pociski Ch-31P, Ch-31A, R-27RE, R-73, R-77. Wyposażone w zachodnią awionikę i zasobniki celownicze Thales Damocles. 150px McDonnell Douglas F/A-18 Hornet myśliwiec wielozadaniowy F/A-18D 8 Od 1997, z samolotami zakupiono AIM-7M Sparrow, AGM-65 Maverick, AGM-84A Block 1C Harpoon, później także AIM-120C-5 AMRAAM oraz GBU-10 i GBU-12 Paveway II. 150px BAE Hawk lekki samolot szturmowy Mk.208 12 Wersja jednomiejscowa, 18 sztuk od 1994, razem z 10 Hawk 108 za 740 mln USD.Specjalnego przeznaczeniabezramki|150x150px CASA/IPTN CN-235patrol morski1bezramki|150x150px Beechcraft King Airpatrol morskiKing Air 2003150px Lockheed C-130 Herculespatrol morskiC-130H1powietrzne tankowce150px Lockheed C-130 HerculestankowiecKC-130H4 Samoloty transportowe 150px Airbus A400M ciężki samolot transportowy A400M 4 Dostawy w latach 2015–2017150px CASA CN-235lekki samolot transportowy220M6 150px Lockheed C-130 Hercules transportowiec C-130H 8 150px Airbus A319 samolot VIP A319CJ 1 transport głowy państwa 150px Boeing 737 samolot VIP 737-700 1 transport rządu 150px Bombardier Global Express samolot VIP BD700 1 150px Dassault Falcon 900 samolot VIP 900B 1 Samoloty szkolno-treningowe bezramki|150x150px BAE Hawk szkolenie zaawansowane Mk.108 4 wersja dwumiejscowabezramki|150x150px Beechcraft Super King Airszkolenie załogiKing Air 3502 150px Aermacchi MB-339 szkolenie zaawansowane 339CM 7 13 AM dostarczono w 1982, 6 utracono, 8 nowych CM dostarczono w 2009. 150px Pilatus PC-7 szkolenie podstawowe PC-7 Mk II 20 44 PC-7 w 1982, 9 PC-7 Mk.II w 2001 oraz 10 PC-7 Mk.II w 2007. 150px SME Aero Tiga szkolenie wstępne MD3-160 21 Wszystkie prawa do produkcji i projektu nabyto od szwajcarskiego Dätwylera. Śmigłowcebezramki|150x150px AgustaWestland AW139wielozadaniowy2 Eurocoptera EC120 Colibriszkolenie5 150px Sikorsky SH-3 Sea King wielozadaniowyVIP S61A-4AS-61N1 24 S61A-4 znane jako Nuri, między 1968 a 1979 w czterech partiach dostarczono 40 sztuk. bezramki|150x150px Eurocopter Super Puma SAR EC725 12 bezramki|150x150px Sikorsky UH-60 Black Hawk śmigłowiec VIP S-70A(UH-60L) 4
Wycofane thumb|Twin Pioneer thumb|A-4PTM Skyhawk North American F-86 Sabre (CAC Sabre Mk. 32, ex-RAAF) McDonnell Douglas A-4 Skyhawk (40 sztuk, zmodernizowane do wersji A-4PTM i TA-4PTM)