Flavius Sigisvultus (Sigiswult, Sigisvult, w literaturze anglosaskiej Sigisvult the Goth) - za panowania Walentyniana III rzymski komes (namiestnik) Afryki i generał pochodzenia gockiego.
Młodość i początki kariery wojskowej Sigiswulta nie są znane. W źródłach pojawia się on dopiero w latach 20. V w. już jako oficer rzymski. W 428 roku przybył do Afryki wraz gockim kontyngentem wojsk, by walczyć ze złożonym z urzędu dotychczasowym namiestnikiem Afryki, zbuntowanym Bonifacjuszem. Z zamieszania, które to spowodowało, prawdopodobnie skorzystali Wandalowie, którzy w tym samym czasie przedostali się na ziemie afrykańskie z Hiszpanii. Wydarzenie to doprowadziło do zawarcia porozumienia pomiędzy Bonifacjuszem a Sigiswultem skierowanego przeciw Wandalom.
Pierwsza połowa lat 30. nie przynosi żadnych konkretnych informacji na temat życia i działalności Sigiswulta. W 437 pełnił funkcję konsula wraz z Aecjuszem Flawiuszem. W latach 440-448 jako magister utriusque militiae (choć formalnie pozostawał pod rozkazami Aecjusza) dowodził obroną południowej Italii przed Wandalami, nie miał jednak możliwości wykazać się w walce ze względu na ostrożną politykę Gejzeryka, który ograniczył się wówczas jedynie do chwilowego zajęcia Sycylii. Dokładna data śmierci Sigiswulta nie jest znana.
Imię Sigiswult jest pochodzenia germańskiego, zapisywane też w formach Sigisvult, Segisvultus albo Sigisvuldus.
Przypisy
Bibliografia Andrzej Dziubiński, Historia Maroka, Wrocław 1983, s.29, .
J.B. Bury, History of the Later Roman Empire from the Death of Theodosius I to the Death of Justinian; § 2. Invasion of Africa by the Vandals (A.D. 429‑435), 1923, p. 245, .
Kategoria:Konsulowie Cesarstwa Rzymskiego Kategoria:Rzymscy urzędnicy Kategoria:Wodzowie rzymscy