Wybory do libijskiego Powszechnego Kongresu Narodowego przeprowadzono 7 lipca 2012. W głosowaniu zwyciężył Sojusz Sił Narodowych, z wynikiem 48% głosów.
Przygotowania do wyborów Były to pierwsze wybory do legislatywy po wojnie domowej, w trakcie której obalono reżim Mu’ammara al-Kaddafiego. Po zakończeniu wojny, rozpoczęto rozbrajać popleczników Kaddafiego i sformowano rząd tymczasowy z Abd ar-Rahimem al-Kibem na czele. Następnie przystąpiono do przygotowań opracowania nowej konstytucji. Na początku 2012 władze zaproponowały projekt ustawy o wyborze zespołu do prac nad projektem nowej konstytucji, a także do wyboru do Konstytuanty. Był to krok w skonstruowaniu nowej ustawy zasadniczej i wyborów do legislatywy.
28 stycznia 2012 Tymczasowa Rada Narodowa ogłosiła, że przyjęła poprawioną wersję projektu ustawy o prawie wyborczym. Proponowany 10-procentowy limit miejsc dla kobiet na listach wyborczych dla kobiet, członkowie Powszechnego Kongresu Narodowego usunęli i podnieśli granicę limitu na 50%. Oznaczało to, że na listach wyborczych partii kobiet musi być co najmniej tyle samo, co mężczyzn. Ponadto 80 z 200 miejsc w Powszechnym Kongresie Narodowym mogli zająć członkowie partii politycznych, z kolei pozostałe 120 mandatów mogło być rozdysponowane jedynie wśród kandydatów niezależnych. Wobec tego żadna partia nie mogła zdominować parlamentu. W wyborach udział wzięło 374 list partyjnych i 2639 kandydatów niezależnych, łącznie, ok. 4 tys. kandydatów. Były to pierwsze wybory parlamentarne od 1965.
Przed głosowaniem, doszło do kilku incydentów wyborczych. 30 czerwca 2012 w Bengazi oraz Tobruku spalono budynek komisji wyborczej, zniszczono karty do głosowania oraz listy wyborcze. 1 lipca 2012 federaliści zorganizowali pokazową demonstrację na głównym placu w Bengazi. 5 lipca 2012 W Adżdabiji spalono dokumentację wyborczą. Początkowo Konstytuanta miała mieć uprawnienia wyłącznie do opracowania nowej konstytucji, jednak 5 lipca 2012 Tymczasowa Rada Narodowa zdecydowała o zmianie koncepcji wyborów i wyłonieniu w nich nowego organu ustawodawczego państwa. Głosowanie obserwowała Unia Europejska oraz liczne organizacje międzynarodowe.
Wyniki Wybory wygrał Sojusz Sił Narodowych premiera Mahmuda Dżibrila z wynikiem 48,8%, zdobywając 39 miejsc w parlamencie. 17 miejsc w parlamencie (21,3%) uzyskali islamiści - Bracia Muzułmanie i salafici. O wynikach libijskich wyborów decydowały aspekty plemienne, klanowe, a także różnice regionalne w kraju. W przeciwieństwie do wyborów w innych krajach ogarniętych Arabską Wiosną, takich jak Tunezja czy Egipt, nie wygrali islamiści.
PartiaIlość głosującychMandatySojusz Sił Narodowych39Partia na rzecz Sprawiedliwości i Odbudowy17Narodowy Front3Wadi Al-Hayah Party2Unia dla Ojczyzny2Narodowa Partia Centrystów2Libijska Partia Narodowo-Demokratyczna1Ar-Resalah1Arrakeeza 1Narodowa Partia na Rzecz Ruchu i Dobrobytu1Naród i Dobrobyt1Autentyczność i odnowienie1Autentyczność i Postęp1Umiarkowane Zgromadzenie Ummah 1Partia Narodowa Labaika1Narodowa Partia Wadi ash-Shati1Partia Młodych Centrum1Libijska Partia na Rzecz Wolności i Rozwoju1Narodowe Porozumienie Partyjne1Libya Al-'Amal (Libia - Nadzieja)1Al-Hekma (Mądrość)1Niezależni120Niezależny –Ilość2,865,937200Źródła: Libya Herald, Project on Middle East Democracy
Zobacz też Wojna domowa w Libii (2011) Skutki wojny domowej w Libii
Przypisy
Kategoria:2012 w Libii Libia 2012 Libia Kategoria:Wybory w Libii