Jan Chwalibóg (ur. 28 listopada 1895 w Kasinie Wielkiej, zm. 4 marca 1954 w Krakowie) – rotmistrz Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Andrzeja i Celiny z domu Bielańskiej, urodzony w Kasinie Wielkiej. 14 sierpnia 1914 został wcielony do 2 szwadronu ułanów, który był przydzielony II Brygady Legionów Polskich. Wziął udział w kampanii karpackiej i bukowińskiej. W czasie szarży pod Rokitną służył w II plutonie. 1 kwietnia 1917 został awansowany do stopnia chorążego taborów, służył w Komendzie Taborów.
Po odzyskaniu niepodległości Jan Chwalibóg wstąpił do Wojska Polskiego. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Został zweryfikowany do stopnia rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku. Służył jako dowódca 2 szwadronu 2 pułku szwoleżerów Rokitniańskich. W 1923 przeszedł do rezerwy. W 1934 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Wadowice. Jako rotmistrz pospolitego ruszenia posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.
W okresie dwudziestolecia międzywojennego należał do BBWR.
Zmarł 4 marca 1954 w Krakowie. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim.
Był kawalerem.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5458 – 17 maja 1922 Krzyż Walecznych
Przypisy
Bibliografia
Rocznik Oficerski 1923 - Ministerstwo Spraw Wojskowych, Biuro Personalne, Warszawa 1923, s. 598, 696;
Kategoria:Oficerowie 2 Pułku Szwoleżerów Rokitniańskich Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie taborów Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Rotmistrzowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1954